فیلم The Killers 1964

«تنها کسی که از مردن نمی‌ترسد، از پیش مرده است.» فیلم قاتلان (The Killers) به کارگردانی دان سیگل و بازنویسی فیلمنامه توسط جین ال. کون بر اساس داستان کوتاهی از ارنست همینگوی ساخته شده است. در این فیلم لی ماروین، آنجی دیکینسون، کلو گولاجر، جان کاساوتس، رونالد ریگان و کلود آکینز ایفای نقش می‌کنند. موسیقی اثر از جان ویلیامز و فیلم‌برداری از ریچارد ال. راولینگز است. دو...

«تنها کسی که از مردن نمی‌ترسد، از پیش مرده است.» فیلم قاتلان (The Killers) به کارگردانی دان سیگل و بازنویسی فیلمنامه توسط جین ال. کون بر اساس داستان کوتاهی از ارنست همینگوی ساخته شده است. در این فیلم لی ماروین، آنجی دیکینسون، کلو گولاجر، جان کاساوتس، رونالد ریگان و کلود آکینز ایفای نقش می‌کنند. موسیقی اثر از جان ویلیامز و فیلم‌برداری از ریچارد ال. راولینگز است. دو آدم‌کش، چارلی (ماروین) و لی (گولاجر)، وارد مدرسه‌ای برای نابینایان می‌شوند و معلم مکانیک، جانی نورت (کاساوتس)، را به رگبار می‌بندند. او مقاومت نمی‌کند. چرا؟ این سؤال چارلی را به‌شدت آزار می‌دهد و او به دنبال کشف علت می‌رود. وقتی نام «قاتلان» به گوش می‌رسد، سخت است به نسخه ۱۹۴۶ ساخته رابرت سیدمک فکر نکرد که به‌عنوان یکی از آثار برجسته فیلم نوآر شناخته می‌شود. اما فیلم دان سیگل—که در روایت دست برده—خود نیز شایسته توجه به‌عنوان یک نو-نوآر کلاسیک است. فیلم در اصل قرار بود نخستین فیلم ساخته‌شده برای تلویزیون باشد، اما شبکه NBC آن را به‌خاطر خشونت بیش از حد کنار گذاشت. صحنه‌ای از قتل توسط تک‌تیرانداز و همچنین ترور اخیر جان اف. کندی با تک‌تیرانداز، باعث شد فیلم برای مدتی نامناسب تلقی شود. حضور رونالد ریگان که آخرین بازی سینمایی او پیش از ورود به سیاست است و به‌طرزی غیرمعمول در نقش یک شرور ظاهر شده، به نسخه ۱۹۶۴ «قاتلان» بُعد تاریخی می‌بخشد. این فیلم درباره خیانت، قتل و تمنای سرنوشت‌ساز است و شخصیت‌های غیراخلاقی آن در قالب فلش‌بک‌ها به‌خوبی شکل گرفته‌اند. تصویربرداری با رنگ‌هایی روشن و تا حدی زننده، از نظر بصری تقریباً نقطه مقابل نسخه سیدمک است، اما بسیار مؤثر و چشمگیر است و طبیعت مهیج و تند فیلمنامه کون را تشدید می‌کند. این اثر تهاجمی است، خشونتش تأثیرگذار است و پایان آن دلگیر و تاریک است. بازیگران عمدتاً موفق‌اند. زوج آدم‌کش ماروین و گولاجر به‌طور آگاهانه در شخصیت‌ها متفاوت‌اند و همین دو نفر، ریتم فیلم را پیش می‌برند. کاساوتس نقش جانی را با انرژی قابل‌توجهی بازی می‌کند، آکینز نقش دوستی را دارد که درمانده تماشاگر از دست رفتن جای پای جانی است، و دیکینسون در نقش فم‌فاته می‌درخشد. نقطه‌ضعف فیلم ریگان است که در نقش شروری سخت‌گیر احساس راحتی نمی‌کند؛ بعدها هم معلوم شد خودش از این نقش چندان رضایت نداشت. نو-نوآری باکیفیت از کارگردانی که پیش‌تر تجربه ساخت آثار نوآر واقعی را داشت. امتیاز: ۷.۵ از ۱۰.