فیلم The Marksman 2021

لیام نیسون در «مارکسمن» بازگشته و با وجود برخی نقص‌ها، فیلم آنچه طرفدارانش می‌خواهند را ارائه می‌دهد و اثر جذاب و به‌موقعی است. نیسون نقش جیم را بازی می‌کند؛ مردی بیوه که وقتش را در یک مزرعه کوچک و در حال ورشکستگی در آریزونا نزدیک مرز می‌گذراند. جیم پس از تحمل هزینه‌های درمانی سنگین برای همسر مرحومش، در آستانه مصادره ملک توسط بانک است و احساس...

لیام نیسون در «مارکسمن» بازگشته و با وجود برخی نقص‌ها، فیلم آنچه طرفدارانش می‌خواهند را ارائه می‌دهد و اثر جذاب و به‌موقعی است. نیسون نقش جیم را بازی می‌کند؛ مردی بیوه که وقتش را در یک مزرعه کوچک و در حال ورشکستگی در آریزونا نزدیک مرز می‌گذراند. جیم پس از تحمل هزینه‌های درمانی سنگین برای همسر مرحومش، در آستانه مصادره ملک توسط بانک است و احساس می‌کند که به‌عنوان یک تکاور سابق نیروی دریایی از سوی سیستم نادیده گرفته شده است. او اغلب در کنار حصار مرزی رانندگی می‌کند و عبورهای مشکوک را گزارش می‌دهد، اما حاضر است به کسانی که در مضیقه‌اند کمک کند. وقتی جیم با مادری جوان و پسرش میگل (جیکوب پرس) روبه‌رو می‌شود، درگیر ماجرایی می‌گردد چون آن‌ها توسط افراد خطرناکی تعقیب می‌شوند؛ در جریان درگیری مسلحانه، جیم مجبور به شلیک می‌شود که منجر به کشته‌شدن یکی از اعضای گروه و نیز مادر پسر می‌گردد. جیم پسر را به گشت مرزی تحویل می‌دهد؛ جایی که دخترش سارا (کاثرین وینیک) اداره دفتر محلی را برعهده دارد و نگران می‌شود وقتی می‌فهمد قرار است پسر به خانواده‌اش بازگردانده شود. وقتی جیم می‌بیند همان افرادی که پیش‌تر با آن‌ها درگیر شده بود منتظرند میگل از مرز عبور کند، تصمیم می‌گیرد به وصیت در حال مرگ مادر میگل عمل کند و او را به خانواده‌اش در شیکاگو برساند؛ حتی اگر این کار به‌معنای ربودن میگل از بازداشت باشد. این سفر نه تنها جیم را در تقابل با دخترش قرار می‌دهد، بلکه باعث اختلاف با میگل نیز می‌شود زیرا پسر می‌خواهد به خانه برگردد؛ همین موضوع موجب می‌شود افراد خطرناک وارد خاک آمریکا شوند و بی‌رحمانه جیم و میگل را برای انتقام دنبال کنند. فیلم با ریتمی سنجیده و آرام پیش می‌رود تا این‌که در پایان، به طرفداران چاشنی‌ای از اکشن می‌دهد که انتظارش را دارند. البته باید کمی صبر داشت؛ فرصت‌های زیادی برای کمین یا تله‌گذاری توسط کسی با مهارت‌های جیم دیده می‌شد، اما جمع‌بندی نهایی خوشایند و ارضاکننده است. اگرچه فیلم شدت و کشش برخی آثار اخیر نیسون را ندارد، اما سرگرمی کافی برای تماشا دارد و به موضوعاتی متلاطم و بحث‌‌برانگیز می‌پردازد که می‌توانند بحث‌های شدیدی برانگیزند. ۳ از ۵ ستاره --- لیام نیسون جادوی خاصی دارد که تقریباً به هر فیلمی که در آن بازی می‌کند جان می‌بخشد، چه داستانی عاشقانه باشد و چه تریلری اکشن. او حتی خسته‌کننده‌ترین فیلم‌ها را قابل‌تحمل می‌کند، پس تعجبی ندارد که بهترین بخش «مارکسمن» خود نیسون است؛ فیلمی فرمولی اما همچنان سرگرم‌کننده از کارگردان رابرت لورنز. نیسون نقش جیم هنسن، تکاور سابق نیروی دریایی که اکنون مزرعه‌داری در آریزونا است، را بازی می‌کند؛ مردی که همسرش را بر اثر سرطان از دست داده و در آستانه از دست دادن خانه‌اش به‌خاطر مصادره قرار دارد. او زندگی منزوی‌ای روی زمینی دورافتاده در مرز مکزیک دارد. یک روز هنگام رسیدگی به گاوهایش همراه با سگ وفادارش جکسون، جیم زنی جوان به‌نام روزا (ترزا رویز) و پسرش میگل (جیکوب پرس) را می‌بیند که از حصار مرزی عبور می‌کنند و فرار می‌کنند. آن‌ها برای نجات از دست قاتلان تعقیب‌کننده التماس کمک می‌کنند و جیم برای کمک می‌ایستد. اوضاع بالا می‌گیرد و درگیری مسلحانه‌ای رخ می‌دهد که منجر به مرگ روزا می‌شود. وصیت در حال مرگ او این است که جیم میگل را سالم به خانواده‌اش در شیکاگو برساند. سپس یک سفر پیش‌بینی‌پذیر آغاز می‌شود، با بدمن‌هایی که سرسختانه در تعقیب‌اند. شمار کشته‌ها افزایش می‌یابد چون کارتل بی‌رحمانه هر کس را که در راهشان قرار بگیرد می‌کشد. در حالی که سعی می‌کنند از خطر فرار کنند، مرد و پسر دوستی غیرمنتظره‌ای شکل می‌دهند و موفق می‌شوند یک قدم جلوتر از قاتلان بمانند. در نهایت بخت با آن‌ها یار نیست و جیم مجبور می‌شود هر کاری بکند تا جان میگل را نجات دهد. نیسون بیشتر فیلم را با غرغر به پرس می‌گذارَد، که خودش نقش چندانی ندارد. آن‌ها شیمی خوبی دارند، اما نقش پیرِ غرغرو انگار بیشتر به کلینت ایستوود می‌خورد. نیسون در ادامه فرصت پیدا می‌کند تا با بدمن‌ها روبه‌رو شود، اما این فیلم تا حدی از روال معمول او به‌عنوان ستاره اکشن فاصله می‌گیرد. طرح داستان مطابق کلیشه‌های ژانر پیش می‌رود، خشونت مسلحانه فراوان دارد و انتظارات مخاطبان هدفش را برآورده می‌کند. فیلم به‌خوبی کارگردانی شده و بخش‌های زیادی برای لذت‌بردن دارد — به‌ویژه اگر دنبال سرگرمی بی‌دردسر با نشانه‌ای از پیام اجتماعی باشید. نگاه اثر نسبتاً پیشروست و موضوع مهاجرت غیرقانونی به‌صورت تحمیلی مطرح نمی‌شود؛ بلکه به‌عنوان وسیله‌ای برای کنار هم قرار دادن شخصیت‌ها کار می‌کند. «مارکسمن» لزوماً اثر شاخصی در ژانر اکشن نیست، اما فیلم خوبی برای کسانی است که دنبال یک اکشن خوش‌ساخت و قابل‌اطمینان با غافلگیری‌های اندک هستند. نوشته: لوئیزا مور