فیلم Surrounded 2023

وقتی یک کالسکه توسط باندی خشن به کمین می‌افتد، وظیفه نگهبانی از «تامی» اسیر (جیمی بل) به «مو»—کهنه‌سرباز آرام و بی‌ریای جنگ (لتیشیا رایت)—واگذار می‌شود، در حالی که همکارانش به دنبال کیسه‌ای غنیمت می‌روند که قبلاً دزدیده شده بود. تامی حیله‌گر و بی‌رحم از هر ترفندی برای جلب اعتماد او و باز کردن بندهایش از درخت استفاده می‌کند، اما مو از آن زنان ضعیف و...

وقتی یک کالسکه توسط باندی خشن به کمین می‌افتد، وظیفه نگهبانی از «تامی» اسیر (جیمی بل) به «مو»—کهنه‌سرباز آرام و بی‌ریای جنگ (لتیشیا رایت)—واگذار می‌شود، در حالی که همکارانش به دنبال کیسه‌ای غنیمت می‌روند که قبلاً دزدیده شده بود. تامی حیله‌گر و بی‌رحم از هر ترفندی برای جلب اعتماد او و باز کردن بندهایش از درخت استفاده می‌کند، اما مو از آن زنان ضعیف و ترسو نیست. تنها وقتی باند خودش سر می‌رسد و او با انتخاب‌های خطرناکی مواجه می‌شود، تامی آزاد می‌شود و مو ناچار می‌شود برای بقا به مبارزه نهایی بپردازد. این فیلم صرفاً یک وسترن نیست؛ می‌توانست به‌خوبی در بستری شهری هم کار کند. فیلم تلاشی نسبتاً حساب‌شده برای پرداختن به مسائل جنسیت و نژاد در جهانی است که عملاً متعلق به مردان سفیدپوست بود، و رایت در بیشتر مواقع این نقش را خوب ایفا می‌کند. بل هم وقتی اجازه داده می‌شود خشمش بروز کند بازی قدرتمندی دارد و خامی او معمولاً جذاب است. با حضور تهدیدآمیز «کلی» (مایکل کنت ویلیامز) ترکیب امیدوارکننده‌ای شکل می‌گیرد، اما متأسفانه فیلم از آنچه وعده می‌دهد عقب می‌ماند. سکانس‌های آغازین و معرفی شخصیت‌ها خوب کار شده‌اند، اما در اجرای اصل ماجرا فیلم کم‌رمق و کلیشه‌ای می‌شود. فیلم‌برداری مؤثر است و موسیقی رابین هانی‌بال به کار می‌آید، اما دیالوگ‌ها خیلی زود سطحی و تکراری می‌شوند و بعد از حدود چهل دقیقه فیلم انرژی‌اش را از دست می‌دهد. پایان‌بندی تا حدی احساس تلافی و رضایت ایجاد می‌کند، اما تا آن زمان برای من دیگر اهمیت چندانی نداشت. ارزش یک بار دیدن را دارد، اما در مجموع ناامیدکننده است.