فیلم LBJ 2016

این فیلمِ زندگی‌نامه‌ای با بازی وودی هارلسون در نقش لیندون بی. جانسون روایت می‌کند که چگونه پس از ترور جان اف. کندی، معاون او، یعنی لیندون جانسون، عهده‌دار مقام ریاست‌جمهوری شد. جدا از شرایط تراژیکی که او را به این مقام رساند، اگر با سلفش کندی و جانشینیِ نهایی‌اش ریچارد نیکسون مقایسه شود، دوران ریاست‌جمهوری جانسون به‌زعم بسیاری نسبتاً کم‌حادثه به‌نظر می‌رسد. فیلم درصدد واکاوی...

این فیلمِ زندگی‌نامه‌ای با بازی وودی هارلسون در نقش لیندون بی. جانسون روایت می‌کند که چگونه پس از ترور جان اف. کندی، معاون او، یعنی لیندون جانسون، عهده‌دار مقام ریاست‌جمهوری شد. جدا از شرایط تراژیکی که او را به این مقام رساند، اگر با سلفش کندی و جانشینیِ نهایی‌اش ریچارد نیکسون مقایسه شود، دوران ریاست‌جمهوری جانسون به‌زعم بسیاری نسبتاً کم‌حادثه به‌نظر می‌رسد. فیلم درصدد واکاوی منش و انگیزه‌های اوست. همانند بسیاری از فیلم‌های سیاسی — به‌ویژه آن‌هایی که حوالی دوره‌های انتخاباتی اکران می‌شوند — بخش‌هایی از محتوا باید با احتیاط پذیرفته شود و به‌واقع دشوار است که مشخص شود فیلم دقیقاً چه روایتی را می‌خواهد بازگو کند. جانسون تصویری از فردی سردرگم ارائه می‌دهد که میان وفاداری‌اش به میراث جنوبی و ورود بی‌میلی‌اش به دولتِ پیشروی کندی در نوسان است؛ گاه از سیاستمداری بی‌رحم و تشنهٔ قدرت به همسری حساس و وفادار تبدیل می‌شود. فیلم تلاش می‌کند بر جنبش حقوق مدنی تمرکز کند، اما به‌طرز عجیبی از مسائل تعیین‌کنندهٔ دیگری مانند ویتنام عبور می‌کند، در نتیجه به‌نوعی شبیه مستندی شبانه با بازآفرینی‌های نمایشی به‌نظر می‌رسد. در کل، اگرچه گریمِ غیردقیق و بعضاً حواس‌پرت‌کننده است، بازیِ هارلسون فیلم را سرپا نگه می‌دارد. بازی محزون او از جانسون به‌قدر کافی گیرایی دارد تا جریان فیلم را حفظ کند و چیزی که می‌توانست به مستندی خسته‌کننده بدل شود را به اثری سرگرم‌کننده تبدیل کند. ارزش تماشا دارد برای آشنایی بیشتر با فاصلهٔ زمانی میان دوره‌های کندی و نیکسون. گاه‌وبیگاه مدیری در IMDb، هر نظر سیاسی‌ای را که موردپسندش نیست حذف می‌کند... در این مورد هم گفته شده که «LBJ» فیلم خوبی نبوده و جانسون رئیس‌جمهور برجسته‌ای نبوده است. این همان رئیسی بود که وقتی مطبوعات از او پرسیدند چرا هنوز در ویتنام حضور داریم، واکنشی نامناسب و تند نشان داد. این همان رئیس‌جمهوری بود که تلاش کرد همسر یک فضانورد را که دچار لکنت بود، وادار کند در تلویزیون کنار او ظاهر شود تا به پیشبرد کارش کمک کند. فیلم این نکات را نادیده می‌گیرد. «LBJ» به‌درستی این‌گونه وانمود می‌کند که جانسون ریاست‌جمهوری‌اش را صرف گسترش سیاست‌های کندی کرد؛ در حالی که در واقع او مسیر را معکوس کرد. نخستین اقدام او به‌عنوان رئیس‌جمهور لغو NSAM شمارهٔ 263 بود و هزاران جوان را به ویتنام فرستاد تا جان ببازند. فیلم همهٔ این موارد را کم‌رنگ می‌کند تا او را به‌عنوان رئیس‌جمهوری بافضیلت نشان دهد که تنها دغدغه‌اش ادامهٔ میراثِ جک است. این فیلم نمونه‌ای از بازنویسیِ تاریخ به‌نفع روایتِ موردنظر سازندگان است.