فیلم From Within 2008

«پاداش گناه...» مرگ. این جمله وقتی فیلم را ببینی کاملاً معنی پیدا می‌کند. «From Within» (2008) داستان شهری در مریلند را روایت می‌کند که گرفتار سلسله‌ای از مرگ‌های ظاهراً خودخواسته شده است. اعضای کلیسای برجسته شهر، علت را به جادو و عامل آن مربوط می‌کنند و توجهشان را به پسر ویکانِ زنی که سال‌ها پیش به‌ظاهر بر اثر سوختگی مرده بود معطوف می‌سازند. لیندزی، دختری مسیحی،...

«پاداش گناه...» مرگ. این جمله وقتی فیلم را ببینی کاملاً معنی پیدا می‌کند. «From Within» (2008) داستان شهری در مریلند را روایت می‌کند که گرفتار سلسله‌ای از مرگ‌های ظاهراً خودخواسته شده است. اعضای کلیسای برجسته شهر، علت را به جادو و عامل آن مربوط می‌کنند و توجهشان را به پسر ویکانِ زنی که سال‌ها پیش به‌ظاهر بر اثر سوختگی مرده بود معطوف می‌سازند. لیندزی، دختری مسیحی، نسبت به آن پسر ویکان دلسوزی نشان می‌دهد، سعی می‌کند او و واقعیت ماجرا را بفهمد، و در همین حال مردم یکی پس از دیگری می‌میرند. آیا این تلافیِ ویکان‌هاست؟ گروه کوچکی از مسیحیان به رهبری دیلان، پسر کشیش و دوست‌پسر لیندزی، اسلحه به‌دست می‌گیرند. اگر دنبال یک اسلشر معمولی هستید، «From Within» احتمالاً به مذاقتان خوش نخواهد آمد، اما اگر دنبال یک فیلم دلهره‌آور جدی با ایده‌ای اصیل و محتوای برانگیزاننده فکر هستید، این فیلم ارزش دیدن دارد، به‌ویژه اگر به نظام‌های اعتقادی، روان‌شناسی، معنویت و مسائل اخلاقی علاقه‌مندید. برخی ممکن است فیلم را ضد مسیحی بدانند، اما این قضاوت سطحی و واکنشی است. قهرمان اصلی داستان، لیندزی، در نوری کاملاً مثبت نمایش داده می‌شود و دیگر مسیحیان فیلم هم صفات مثبت و منفی‌شان را نشان می‌دهند — آیا این ضدیت با مسیحیت است یا صرفاً نشان دادن واقعیت؟ ضمناً فیلم جنبه‌های منفی ویکان‌ها را هم آشکار می‌کند. فیلم نیاز انسان به داشتن نظامِ اعتقادی برای عبور از زندگی را می‌پذیرد و نشان می‌دهد آدم‌ها صرف‌نظر از عقایدشان همچنان انسان‌اند. فیلم به بیننده نمی‌گوید کدام باور درست است، اما وجود نیروهای تاریک معنوی و خطرات گناه را آشکار می‌کند. نکتهٔ قابل توجه این است که کلیسای تأثیرگذارِ فیلم جنبه‌هایی از فرقه‌ها و جریان‌های مختلف مسیحی را نشان می‌دهد؛ این چیزی نیست که صددرصد واقع‌گرایانه باشد، اما به نظر می‌رسد نویسنده (براد کین) این کار را عمداً انجام داده تا فیلم صرفاً به یک گروه خاص نپردازد. به این ترتیب کلیسا در فیلم مانند میکروکوزمی از مسیحیت است و نمایانگر اشکال مختلف آن. بدیهی است که برای تصویر دقیق مسیحیت واقعی نباید این فیلم را مرجع دانست — این یک فیلم است، نه زندگی واقعی. شیوهٔ کارِ نفرینِ مرگ‌آور هم جالب است: نفرین به‌صورت اجتماعی و از طریق اولین کسی که با تازه‌ترین قربانی در تماس بوده منتقل می‌شود؛ به عبارت دیگر، مسری است. همچنین قربانیان توسط یک دوپلگانگر شرور — که نماد طبیعت نفسانی یا گناه است — کشته می‌شوند، به صورتی که شبیه خودکشی به‌نظر می‌رسد. این ایده را تقویت می‌کند که شر تنها از درون می‌تواند انسان را هلاک یا محدود کند؛ راه تاریکی، راه خودویرانگری است. خوشم آمد که فیلم نشان می‌دهد اعضای هر دو نظامِ اعتقادی متواضعانه اشتباهاتشان را می‌پذیرند و حاضرند هرطور که شده آن را جبران کنند. داستان اثر دومینووارِ شکست‌های انسانی را نشان می‌دهد: شکست اخلاقی یک نفر به پوشش‌دهی مرگبار و بدنام‌سازی منجر می‌شود که انتقام و مرگ بی‌گناهانِ زیادی را به‌دنبال دارد. شر، شر می‌آفریند. همان‌طور که گفته شد، فیلم برانگیزانندهٔ فکر است. لیندزی خطاها و ریاکاری‌های کلیسا را می‌بیند در حالی که جنبه‌های مثبتش را هم تجربه می‌کند. او از سر عشق و دلسوزی به پسر ویکان نزدیک می‌شود، اما گمان می‌کند جادو مسئول رها شدن نفرین مرگ است. او بین شر و خطا در دو سو گرفتار است — چه‌کار از او ساخته است؟ «From Within» در معنای حقیقی کلمه فیلمی ترسناک است. گرچه حقایقی دربارهٔ وضعیت انسانی، هم خوب و هم بد، آشکار می‌کند، در نهایت تأییدی بر زندگی نیست. این همان وحشت است. فیلم اصلی، جذاب، عمیق و تحریک‌کننده است؛ یک شاهکار وحشت. مدت زمان فیلم 1 ساعت و 29 دقیقه است و در هِیوْر دِ گِرِیس و پِریویل، مریلند فیلم‌برداری شده است. نمره: A