فیلم Someone Great 2019

من بارها در نقدها گفته‌ام که در مورد کمدی‌های رومانتیک ممکن است نسبتاً آسان‌گیر باشم. شاید چون خودم رمان‌هایی می‌نویسم که شخصیت‌های بذله‌گو و درگیر عشق دارند؛ بنابراین برای اینکه فیلمی نظر مثبت مرا جلب کند، کافی است بازیگران اصلی شوخ‌طبع باشند و داستان به شعورم توهین نکند. این فیلم از آن حد نسبتاً پایین تا متوسط عبور می‌کند. البته لازمه‌ی دیگر، داشتن شیمی میان...

من بارها در نقدها گفته‌ام که در مورد کمدی‌های رومانتیک ممکن است نسبتاً آسان‌گیر باشم. شاید چون خودم رمان‌هایی می‌نویسم که شخصیت‌های بذله‌گو و درگیر عشق دارند؛ بنابراین برای اینکه فیلمی نظر مثبت مرا جلب کند، کافی است بازیگران اصلی شوخ‌طبع باشند و داستان به شعورم توهین نکند. این فیلم از آن حد نسبتاً پایین تا متوسط عبور می‌کند. البته لازمه‌ی دیگر، داشتن شیمی میان زوج‌های عاشق است. از این نظر داستان برایم تا حدی تازه به نظر آمد، چون رابطه‌ی اصلی حول عشق دوستانه و غیررمانتیکِ سه زن شکل گرفته بود. آن‌ها درباره مردها حرف می‌زدند و نسبت به مردها وسواسی نشان می‌دادند، اما حس کردم تا وقتی همدیگر را داشته باشند اوضاع برایشان خوب خواهد بود. بنابراین خوشحال شدم که فیلمنامه سراغ گزینه‌ی ساده‌ی رقابت دو زن برای یک مرد نرفت. در واقع بین نیت و جنی نوعی ناهماهنگی به‌نظر می‌رسید، با وجود اینکه مدت‌ها عاشق هم بودند. با توجه به پیرنگ فرعی مربوط به ماجرای آن‌ها، اگر آن نقصِ شیمی آگاهانه و از پیش طراحی‌شده بوده، اجرای آن درخشان بود — بهتر است به نفعشان فرض کنیم عمدی بوده. بازیگران نقش‌های فرعی هم خوب کار کردند، به‌ویژه RuPaul که تقریباً صحنه‌ها را می‌دزدید؛ آیا او صرفاً خودِ خودش بود؟ هرچه بود، جواب داد. فلش‌بک‌های جنی گاهی انتقال‌های دست‌وپاگیر داشتند، اما وقتی به آن عادت کردم مشکلی نداشتم. فیلم گاهی به کلیشه‌ی پا-در-یک-شب‌بودن متکی است که گهگاه ظاهر می‌شود؛ این مثل انفجار در فیلم‌های اکشن یا صحنه تعقیب در آثار ماجراجویانه است. شاید تماشاگران طماع‌تر این را انتظار داشته باشند، اما به‌نظرم جای خلاقیت بیشتری وجود داشت که می‌شد در موقعیت‌های دیگری به‌کار گرفت. در کل فیلم را سرگرم‌کننده یافتم و نسبت به بسیاری از کمدی‌های رومانتیک، کمتر دچار لحظات شرم‌آور و آزاردهنده بود.