فیلم Scarecrows 2017

به‌جای وحشتِ «کلبه در دل جنگل»، این‌بار وحشت در «ذرت‌زار میان جنگل» است. دو زوج نوجوان در منطقه‌ای روستایی حوالی تورنتو به‌دنبال یک تالاب پنهان میان ذرت‌زارها می‌گردند تا خوش بگذرانند. متأسفانه علامت «ورود ممنوع» را نادیده می‌گیرند. «Scarecrows» (۲۰۱۸) قصه‌ی «Wolf Creek» (۲۰۰۵) را می‌گیرد و عناصر «Husk» (۲۰۱۱) و «Scarecrow» (۲۰۱۳) را به آن اضافه می‌کند. بله، کم‌بودجه، کلیشه‌ای و قابل‌پیش‌بینی است، اما خوب اجرا...

به‌جای وحشتِ «کلبه در دل جنگل»، این‌بار وحشت در «ذرت‌زار میان جنگل» است. دو زوج نوجوان در منطقه‌ای روستایی حوالی تورنتو به‌دنبال یک تالاب پنهان میان ذرت‌زارها می‌گردند تا خوش بگذرانند. متأسفانه علامت «ورود ممنوع» را نادیده می‌گیرند. «Scarecrows» (۲۰۱۸) قصه‌ی «Wolf Creek» (۲۰۰۵) را می‌گیرد و عناصر «Husk» (۲۰۱۱) و «Scarecrow» (۲۰۱۳) را به آن اضافه می‌کند. بله، کم‌بودجه، کلیشه‌ای و قابل‌پیش‌بینی است، اما خوب اجرا شده، از نظر بصری زیبایی مرگ‌آمیزی دارد و دست‌کم یک غافلگیری واقعی ارائه می‌دهد. موسیقی متن و قطعات صوتی فیلم هم قابل‌توجه‌اند. به نظرم بهتر است همان کلیشه‌های همیشگی را به‌خوبی اجرا کنی تا بخواهی چرخ را دوباره اختراع کنی و در نهایت شکست بخوری. استو استون (کارگردان و یکی از نویسندگان) بلد است چگونه از یک لوکیشن و بازیگران محدود بیشترین بهره بصری را ببرد؛ از جمله نماهای متعدد از Maaor Ziv زیبا که نقش Devon را بازی می‌کند؛ هانا گوردون هم دل‌نشین است، هرچند کمتر. در میان پسرها، مایک تیلور (Farbsie) یادآور نسخه‌ای جوان‌تر و کوتاه‌تر از کریس پاین است. اومد امین (Ely) نیز در فیلم حضور دارد. فیلم یک ساعت و ۲۶ دقیقه است و در مارکهام و گودوود، انتاریو — هر دو در شمال‌شرق تورنتو — فیلم‌برداری شده است. امتیاز: B