فیلم From Dusk Till Dawn 1996

این فیلم را رابرت رودریگز کارگردانی کرده و فیلمنامه‌اش را کوئنتین تارانتینو نوشته که خودش هم در فیلم بازی دارد. این واقعاً یکی از اولین فیلم‌هایی بود که از رودریگز و تارانتینو دیدم و از همان زمان طرفدار هر دو شدم. وقتی مدتی پیش نسخه بلوری فیلم آمد، طبیعتاً برای مجموعه‌ام خریدمش. وقتی من و همسر عزیزم برای اولین بار این فیلم را دیدیم، واقعاً نمی‌دانستیم...

این فیلم را رابرت رودریگز کارگردانی کرده و فیلمنامه‌اش را کوئنتین تارانتینو نوشته که خودش هم در فیلم بازی دارد. این واقعاً یکی از اولین فیلم‌هایی بود که از رودریگز و تارانتینو دیدم و از همان زمان طرفدار هر دو شدم. وقتی مدتی پیش نسخه بلوری فیلم آمد، طبیعتاً برای مجموعه‌ام خریدمش. وقتی من و همسر عزیزم برای اولین بار این فیلم را دیدیم، واقعاً نمی‌دانستیم قرار است با چه چیزی روبه‌رو شویم. فکر می‌کردیم فقط یک داستان سرقت/جنایی دیگر است و نیمه‌ی اول فیلم واقعاً تا حد زیادی همین است؛ یک داستان جنایی نسبتاً خشن که با توجه به دست‌اندرکارانش چندان هم تعجب‌آور نیست. اما در نیمه‌ی فیلم اوضاع وقتی خون‌آشام‌ها وارد صحنه می‌شوند، کاملاً از کنترل خارج می‌شود. یادم می‌آید وقتی برای اولین بار آن صحنه را دیدم گفتم «چه خبره؟!» چون اصلاً انتظار نداشتم فیلم به سمت عنصر خون‌آشامی برود. فیلم مثل یک ترن هوایی است و تمام مشخصه‌های زوج رودریگز/تارانتینو را دارد؛ به‌خصوص خشونت عجیب و غریب. بی‌اغراق، این یکی از فیلم‌های کالت/عجیب مورد علاقه‌ی من است. --- فوق‌العاده و متهور! احتمالاً در سال 1996 بیشترین لذتی که از سینما بردم همین فیلم بود. «From Dusk Till Dawn» را واقعاً دوست دارم؛ جزو آن فیلم‌هایی است که یا کاملاً با آنها همراه می‌شوی یا نه. فیلم چیزی کمتر یا بیشتر از آنچه رودریگز و تارانتینو وعده داده بودند ارائه نمی‌دهد — یک فیلم جاده‌ای خشن که ناگهان به یک جشن خون و خشونت در حد فیلم‌های درجه‌بِ تبدیل می‌شود. خلاصه‌ی داستان برای آن‌که چیزی گفته باشم: دو برادر خلاف‌کار، ست (جرج کلونی) و ریچی گکو (تارانتینو)، پس از این‌که ریچی، ست را از زندان فراری می‌دهد، به سمت مکزیک فرار می‌کنند با پولی که از سرقت به دست آورده‌اند. پس از چند حادثه مرگبار برای دیگران، آن‌ها برای فرار از دیده شدن، کشیشی بی‌ایمان به‌نام جیکوب (هاروی کایتل)، دخترش کیت (جولیت لوئیس) و پسرخوانده‌شان اسکات (ارنست لیو) را می‌ربایند. قرار است در بار «تیتی توئیستر» در مکزیک با دوست ست دیدار کنند و پول را تحویل دهند و زندگی جدیدی را شروع کنند. مشکل این‌جاست که «تیتی توئیستر» یک بار معمولی نیست؛ مقر خون‌آشامان است و گکوها و گروگان‌های تازه‌شان روی منو قرار دارند. آیا تا طلوع آفتاب زنده می‌مانند و نور روز نجات‌بخش‌شان می‌شود؟ فحش، خون، قطع اعضا، برهنگی، خشونت، ارجاعات جنسی، اسلحه، حیوانات و چیزهای وحشتناک دیگر—همه‌چیز هست. اما در حالی که رودریگز و تارانتینو ضربه‌ای تیز به دل تماشاگر وارد می‌کنند، هم‌زمان طنز و خنده را هم هدف می‌گیرند. نکته‌ی کلیدی این است که «From Dusk Till Dawn» همین‌قدر خنده‌دار هم هست؛ چیزی که متأسفانه بسیاری از منتقدان نفهمیدند. واقعاً بعضی‌ها می‌گویند شخصیت‌ها سطحی‌اند یا داستان مضحک است — برایم تعجب‌آور است. اگر فیلم را دوست ندارید، اشکالی ندارد، اما عدم درک ژانر و ارجاعات آن نشان‌دهنده‌ی ناآگاهی است. فیلم دیوانه‌وار و احمقانه است، اما وقتی طرفدارش شوی، معمولاً تا آخر عمر طرفدار می‌مانی — البته به شرطی که خودت به «تیتی توئیستر» پا نکنی. امتیاز: 9/10 --- پس «ست» (جرج کلونی) و برادر مزاحمش «ریچارد» (کوئنتین تارانتینو) بعد از سرقت از بانک و خراب‌کاری در یک فروشگاه و یک متل، روی زمین رد مرگ و هرج‌ومرج به جا می‌گذارند و به سوی مکزیک می‌روند. نزدیک مرز، کشیشی به نام «جیکوب» (هاروی کایتل) و خانواده‌اش را ربوده و با استفاده از آن‌ها بدون جلب توجه از مرز عبور می‌کنند و سپس به یک بار صحرایی پرنور به نام «تیتی توئیستر» می‌روند. وقتی آن‌جا و مست از نوشیدنی می‌شوند، متوجه می‌شوند اوضاع مشکوک است (و مشکل فقط از جوراب‌شان نیست)؛ با تاریک شدن هوا مشتریان گرسنه می‌شوند... آن‌چه رخ می‌دهد حمام خونی است که می‌تواند با هر فیلم همر رقابت کند — و صادقانه بگویم از همان سطح برخوردار است. تارانتینو ممکن است پشت دوربین قدرتمند باشد، اما جلوی دوربین ضعیف است. کلونی کمی بهتر عمل می‌کند اما واقعاً تنها کایتل است که این فیلم رو به مضحکه را تا پایان کشانده و جلو می‌برد. شوخی‌هایی که فیلم دارد از نظر من مبتذل و سطح پایین بود و باید اعتراف کنم از تکرار و بی‌رحمی پی‌درپی آن خسته شدم پس از گذشت مراحل اجباری خشونت در پیش‌روی داستان. آیا قرار بود کمدی باشد؟ خودتان قضاوت کنید — اما به هر حال من دیگر سراغ تماشای مجددش نخواهم رفت. --- نوشتاری هوشمندانه، سبک خنک، هیجان دینامیک، وحشت کارتونی، بازیگری خوب و سالما هایک. دو تبهکار خشن در تگزاس (جرج کلونی و کوئنتین تارانتینو) کشیشی ناامید (هاروی کایتل) و پسر و دخترش (ارنست لیو و جولیت لوئیس) را به گروگان می‌گیرند. آن‌ها به مکزیک فرار می‌کنند و برای رسیدن به قرار ملاقات صبحگاهی در یک بار صحرایی توقف می‌کنند (تماس آن‌ها را چیچ مارین دارد). سپس وحشت آغاز می‌شود. «From Dusk Till Dawn» (1996) تریلر جنایی/ترسناکِ رابرت رودریگز است با فیلمنامه‌ی تارانتینو. فیلم عناصر «پالپ فیکشن» را با ساختار پایه‌ای «وَمپ» و بخش‌هایی از «The Lost Boys» و «The Evil Dead» ترکیب می‌کند و با انرژی و استایل خاصی می‌تپد. کلونی در اولین فیلم بلندش درخشید و سالما هایک با اجرای رقصش صحنه‌ای نفس‌گیر و نمادین آفرید. فیلم وزن معنوی را با بی‌احترامیِ شدید، خشونت، خون‌ریزی و شرارت کارتونی ترکیب می‌کند تا اثری سرگرم‌کننده خلق کند—اگر بتوانید عناصر زننده‌اش را تحمل کنید. فیلم ترسناک خالص نیست؛ اما در زمینه‌ای که روزبه‌روز مضحکه‌آمیزتر می‌شود، تفریحی و هیجان‌انگیز است و دیالوگ‌های تأمل‌برانگیز و طنز سیاه دارد. مدت فیلم ۱ ساعت و ۴۸ دقیقه است و بازیگرانی مانند تام ساوینی، فرد ویلیامسون، دنی تريخو، مایکل پارکز، جان سکسون و کلی پرستون نیز در آن حضور دارند. امتیاز: B