انیمیشن Monsters, Inc. 2001

تماشای دوباره این فیلم همیشه لذت‌بخش است. شرکت هیولاها یکی از انیمیشن‌های موردعلاقه‌ام از دیزنی است. بازیگرها و شخصیت‌ها چیزی است که این اثر را از بیشتر کارهای دیگر استودیو متمایز می‌کند؛ شخصیت‌های زیادی به‌یادماندنی در آن حضور دارند. جان گودمن در نقش سالی و بیلی کریستال در نقش مایک زوج فوق‌العاده‌ای برای نقش‌های اصلی هستند و هر کدام کاملاً مناسب نقشی که دارند ظاهر...

تماشای دوباره این فیلم همیشه لذت‌بخش است. شرکت هیولاها یکی از انیمیشن‌های موردعلاقه‌ام از دیزنی است. بازیگرها و شخصیت‌ها چیزی است که این اثر را از بیشتر کارهای دیگر استودیو متمایز می‌کند؛ شخصیت‌های زیادی به‌یادماندنی در آن حضور دارند. جان گودمن در نقش سالی و بیلی کریستال در نقش مایک زوج فوق‌العاده‌ای برای نقش‌های اصلی هستند و هر کدام کاملاً مناسب نقشی که دارند ظاهر شده‌اند. استیو بوشمی در نقش رندل خیلی خوب از پس کار برمی‌آید و نقش‌های به‌یادماندنی دیگری هم برای جیمز کابِرن (واترنوز)، جنیفر تیلی (سلیا) و باب پیترسون (رز) وجود دارد. البته بو (با صداپیشگی مری گیبس) هم بسیار دوست‌داشتنی است. داستان و انیمیشن هر دو عالی‌اند؛ تقریباً ایرادی نمی‌توان از فیلم گرفت. فیلمی بامزه، سالم، سرگرم‌کننده و تأثیرگذار است. شنیدن این‌که قرار است سریالی تلویزیونی با عنوان Monsters at Work ساخته شود امیدوارکننده است، به‌خصوص اگر از بازیگران اصلی استفاده شود. در مورد داستان: فیلم با کنایه‌ای درباره انرژی تجدیدپذیر آغاز می‌کند — شهری که از جیغ و فریاد کودکان نیرو می‌گیرد و صنعتی کامل برای تأمین این انرژی وجود دارد؛ هیولاهایی برای ترساندن بچه‌ها فرستاده می‌شوند. یک نفوذ امنیتی باعث می‌شود کارخانه توسط نوپاها اشغال شود و رِئیس، واترنوز، نگران است که کسب‌وکارشان به‌هم بخورد. همه باید توسط تیم جمع‌آوری برگشت داده شوند، اما یکی از بچه‌ها به‌نام بو دستگیر نمی‌شود و بالاخره با سالی، غول پشمالوی مهربان، دوست می‌شود. غرش سالی ترسناک است اما در واقع از طبعش ملایم‌تر است؛ همراه با دوست سبزرنگ یک‌چشمش، مایک، ماجراهای زیادی برای محافظت از کودک در برابر رندل و بازگرداندن او به تختش رخ می‌دهد. قصه‌ای ساده است اما خوب کار می‌کند؛ انیمیشن دیدنی است، فیلمنامه پرشتاب و در موقعیت‌هایی بذله‌گو و دقیق است، و شخصیت‌ها—به‌ویژه سالی—خلاقانه جان‌بخشیده شده و گیراترند. جیغ‌های بچه‌ها هم به حداقل رسیده و در نهایت چیزی شبیه یک داستان عاشقانه به‌دست می‌آید. پیام‌های آشنای پیکسار/دیزنی درباره وفاداری و کار تیمی وجود دارد، اما این بار با بازیگوشی بیشتری روایت شده است و حتی یک یتی با کوه یخ‌های بی‌پایان هم حضور دارد! در مجموع فیلمی است که حتماً باید دید.