فیلم Cobra 1986

یافتن حتی یک جنبه از فیلم Cobra که قبلاً انجام نشده یا بعداً بهتر اجرا نشده باشد، کار سختی است. فیلمی سطحی و بیش از حد جدی گرفته‌شده نسبت به محتوایش است. اما اگر دلتان برای آن اکشن قدیمیِ استالونه تنگ شده، نباید از Cobra بگذرید… مگر اینکه بخواهید سراغ هر یک از فیلم‌های تقریباً یکسان اما بهتر او در همان دوره بروید. نمره نهایی: 2.5...

یافتن حتی یک جنبه از فیلم Cobra که قبلاً انجام نشده یا بعداً بهتر اجرا نشده باشد، کار سختی است. فیلمی سطحی و بیش از حد جدی گرفته‌شده نسبت به محتوایش است. اما اگر دلتان برای آن اکشن قدیمیِ استالونه تنگ شده، نباید از Cobra بگذرید… مگر اینکه بخواهید سراغ هر یک از فیلم‌های تقریباً یکسان اما بهتر او در همان دوره بروید. نمره نهایی: 2.5 از 5 — نکات زیادی داشت که برایم جذاب بود، اما به‌عنوان یک کل چندان موفق نبود. «اینجا جاییست که قانون تمام می‌شود و من شروع می‌کنم، احمق!» فیلم Cobra را جورج پی. کزمتوس کارگردانی کرده و پاولا گاسلینگ (رمان Fair Game) و سیلوستر استالونه فیلمنامه‌نویسی کرده‌اند. بازیگران اصلی شامل استالونه، بریجیت نیلسن، برایان تامپسون، رنی سانتونی، اندرو رابینسون، جان هرتزفلد و لی گارلینگتون هستند. موسیقی از سیلوستر لووای و فیلم‌برداری از ریک وایت است. نقشه فیلم: یک پلیس خشن و برخورد سخت با جرم باید تنها شاهد زندهٔ یک فرقه قاتل با برنامه‌های گسترده را محافظت کند. Cobra نگاهی وسوسه‌انگیز به این دارد که نسخهٔ «بِورلی هیلز کاپ» استالونه چه می‌توانست باشد. او فیلمنامه‌ای زمخت و جسورانه نوشته بود اما استودیو به‌خاطر هزینه‌ها مردد شد و در نتیجه مسیر خنده‌دار اَدّی مورفی را انتخاب کرد (که اتفاقاً جواب داد). نسخهٔ کوتاه‌شدهٔ یک ساعت و بیست‌دقیقه‌ای Cobra فقط اشاره‌ای به آن فیلم تیره و تند دارد که می‌توانست وجود داشته باشد، قبل از اینکه مدیران استودیو هراسان عمل کنند و یک‌سوم فیلم را حذف کنند. آنچه باقی مانده هم هنوز سرگرم‌کننده است: استالونه در نقش آدمِ بدِ خودخواه و خونسرد خوب درآمده، شرور داستان اغراق‌شده است (در برخی نماها برایان تامپسون شبیه آرنولد به‌نظر می‌رسد)، بریجیت نیلسن مطابق نقش خود ظاهر شده و اکشن‌هایی که داریم پُرنَفَس هستند. فیلم به‌خاطر حسِ «چه می‌توانست باشد» کمی ناامیدکننده است و قطعاً تدوین ضعیف است. نمره: 6.5/10 مختصر و مفید. Cobra یک فیلم اکشن سرراست و طبق فرمول معمول با بازی سیلوستر استالونه است. فیلم تلاش زیادی برای غیرقابل‌پیش‌بینی بودن نمی‌کند، اما خودِ اکشن سرگرم‌کننده است و بعضی از مرگ‌ها دیدنی هستند. موسیقی‌ها قابل قبول‌اند، گرچه انتخاب‌های چندان دقیقی نیستند. همان‌طور که انتظار می‌رود، استالونه تنها بازیگری است که واقعاً می‌درخشد. او کار همیشگی‌اش را انجام می‌دهد و تاثیرگذار است. یکی از نقاط ضعف شخصیت او دیالوگ‌هاست — حرف‌زدن شخصیت ضعیف است؛ تلاش شده که Cobra آدمی خونسرد و باوقار نشان داده شود اما این به‌درستی جواب نمی‌دهد. تا حدی می‌توان این فیلم را ناامیدکننده دانست، اما اکشن قابل تماشا و خودِ استالونه فیلم را از خط عبور می‌دهد و به نظرم فیلم خوبی از آب درآمده است. مادرم وقتی من بچه بودم عاشق این فیلم بود؛ حتی سه بار مرا برد سینما — وقتی حدود شش سالم بود. در کودکی، این فیلم یک فیلم اکشنِ سرگرم‌کننده با خشونتِ جذاب و کمی ترسناک بود که می‌توانستم سرِ مدرسه برایش پز بدهم. و به‌عنوان بزرگسال هم فیلمی سرگرم‌کننده است با خشونت لذت‌بخش و داستانی که کاملاً منطقی نیست، اما چه اهمیتی دارد؛ مهم تفریح است. این از آن فیلم‌هایی است که پیش از تماشایش انتظار زیادی ندارید اما در ازای آن، اکشن پوپکُری و بی‌مغز را دریافت می‌کنید — همان نوعی که فقط دههٔ ۸۰ می‌توانست عرضه کند. پس چه ایرادی دارد؟ از جان وین تا کلینت ایستوود همه دست‌کم یک‌بار سراغ درام «پلیس سرکش که کار درست را می‌کند» رفته‌اند، و حالا نوبت سیلوستر استالونه رسیده که در «Cobretti» (Cobra) نقش مشابهی ایفا کند. با یک کاپشن چرم شیک، طمأنهٔ مغرور و همیشه یک خلال‌دندان در دهان، این مأمور باید به سری حملات خشونت‌آمیزی بپردازد که ظاهراً به هم ربطی ندارند. تنها وجه مشترک قربانیان، بی‌اهمیت‌بودنِ آن‌ها برای اغلب مردم است. ما دربارهٔ ماجرا کمی بیشتر از خودش می‌دانیم و اهمیت حفاظت از «اینگرید» (بریجیت نیلسن که تقریباً واکنشی ایستا دارد) در برابر فردی تهدیدآمیز که عزمش را جزم کرده تا مانع شهادت او علیه اربابان فرقه‌اش شود، روشن است. این فیلم کاملاً به‌عنوان وی‌هیکل برای استالونه ساخته شده و نوآوری چندانی ندارد، اما گه‌گاه اکشن‌هایی وجود دارد و دشمنِ کار داستان هم یادآور شخصیتی نیمه‌دیوانه مثل «هوکستون کریپر» در آثار کانن-دویل است و کارش را خوب انجام می‌دهد. تعقیب‌های خودرویی، درگیری‌های مسلحانه، سیاهی زیر چشم و کبودی فراوان هستند اما همهٔ این‌ها قبلاً دیده شده — فقط بدون آن همه بالاد آهنگ‌های احساساتی و مبتذل. فیلم کهنه شده و صادقانه بگویم کمی خسته‌کننده است. متاسفم.