فیلم Casino 1995

فکر می‌کنم این شاید فیلم مورد علاقه‌ام از مارتین اسکورسزی باشد. او بازیگران همیشگی‌اش را کنار هم جمع می‌کند، شِرون استون را هم اضافه می‌کند و سه ساعت سینما را چنان می‌سازد که لحظه‌ها می‌گذرند. محور داستان «سم راث‌اشتاین» (رابرت دنیرو) است که در دههٔ ۱۹۷۰ متوجه می‌شود در لاس‌وگاس پول زیادی وجود دارد. او توسط روسای مافیا فرستاده می‌شود تا کازینو، هتل و مرکز...

فکر می‌کنم این شاید فیلم مورد علاقه‌ام از مارتین اسکورسزی باشد. او بازیگران همیشگی‌اش را کنار هم جمع می‌کند، شِرون استون را هم اضافه می‌کند و سه ساعت سینما را چنان می‌سازد که لحظه‌ها می‌گذرند. محور داستان «سم راث‌اشتاین» (رابرت دنیرو) است که در دههٔ ۱۹۷۰ متوجه می‌شود در لاس‌وگاس پول زیادی وجود دارد. او توسط روسای مافیا فرستاده می‌شود تا کازینو، هتل و مرکز فساد «تانژیر» را اداره کند. در ابتدا اگرچه بی‌رحم است، اما نوعی شرافت هم در او دیده می‌شود و وقتی عاشق جینجر (شرون استون)، یک هاسلر، می‌شود، به نظر می‌رسد شاید راه راست‌تری در پیش بگیرد. دوستش نیکلاس سانتورو (جو پشی) که به ظاهر برای محافظت به او می‌آید، خیلی زود به کارهای زشت می‌پردازد و برای تأمین سبک زندگی هیدونستی خود هر کس و هر چیز را می‌چاپد. وضع آن‌طور که برنامه‌ریزی شده پیش نمی‌رود: سم باید با گانگسترها، مأموران قانون (که گاهی با هم تداخل دارند)، همسرش که روزبه‌روز سرکش‌تر می‌شود و دوستی که تبدیل به بار اضافی شده کنار بیاید. اوضاع وقتی وخیم‌تر می‌شود که همسرش و دوست‌پیشین/پیمپش «دایموند» (جیمز وودز) او را به بن‌بست می‌کشانند، کمیسیون بازی خواستار پس گرفتن مجوزش می‌شود و سانتورو کاملاً سمی عمل می‌کند. جو پشی معمولاً یک سبک بازیگری دارد و این نقش برای آن دقیقاً مناسب است؛ او به شخصیت نفرت‌انگیزش یک زشتی قابل‌باور می‌بخشد. نقش شرون استون شاید کمی کم‌حجم است، اما هر صحنه‌ای را که با دنیرو دارد می‌دزدد؛ دنیرو در اوجِ فرم است. پیچش پایانی نیز خوب کار شده است. فیلم تصویربرداری شیکی دارد و از نظر ظاهری بسیار قوی‌ست. شاید بسیاری این فیلم را زیاد به یاد نیاورند، اما طرفداران اسکورسزی دقیقاً می‌دانند چه انتظاری داشته باشند. بازیگران اصلی که در فیلم‌هایی مثل GoodFellas هم حضور داشتند، اینجا هم عملکرد برجسته‌ای ارائه می‌دهند. فیلم بر اساس رویدادهای واقعی در لاس‌وگاس ساخته شده و اگرچه تا حدی شبیه GoodFellas است — از نظر لحن و روایت — این شباهت اشکالی ندارد؛ فیلمی برجسته با بازی‌ها، داستان و موسیقی عالی است و برای علاقه‌مندان به فیلم‌های گانگستری تجربهٔ ارزشمندی محسوب می‌شود.