مستند Before the Flood 2016

گردش جهانی، مشاهده و کارنامه وقتی برای اولین بار دربارهٔ این فیلم شنیدم، فکر کردم این بازیگر پرطرفدار چرا باید در فیلمی که نشنال جئوگرافیک می‌خواهد پیام مهمی را منتقل کند حضور داشته باشد. به‌هرحال دنیا به ستاره‌هایی مثل برد پیت، اسپیلبرگ یا جیمز کامرون گوش می‌دهد. بعد گفتم اگر صدای او در آمریکا بلندتر است، پس او می‌تواند گزینهٔ مناسبی برای این کار باشد—چون عملاً...

گردش جهانی، مشاهده و کارنامه وقتی برای اولین بار دربارهٔ این فیلم شنیدم، فکر کردم این بازیگر پرطرفدار چرا باید در فیلمی که نشنال جئوگرافیک می‌خواهد پیام مهمی را منتقل کند حضور داشته باشد. به‌هرحال دنیا به ستاره‌هایی مثل برد پیت، اسپیلبرگ یا جیمز کامرون گوش می‌دهد. بعد گفتم اگر صدای او در آمریکا بلندتر است، پس او می‌تواند گزینهٔ مناسبی برای این کار باشد—چون عملاً نقش آمریکا در سازمان ملل پررنگ است. همه‌چیز با همان سخنرانی کوتاهش در اسکار ۲۰۱۶ شروع شد. آن زمان شاید اهمیتش را درک نمی‌کردم، اما حالا بعد از دیدن فیلم همه‌چیز معنا پیدا می‌کند. او عملکرد متوسطی داشت؛ صرفاً در جهان گشت و آن‌چه از او خواسته شده بود انجام داد، بقیهٔ کار را تیم تولید انجام داد؛ اما فیلم و پیامش قطعاً چشم‌پوشی‌ناپذیرند. بنابراین تقدیر من به نویسنده، کارگردان و تهیه‌کنندگان است. بگذارید دربارهٔ فیلم صحبت کنم. این فقط یک فیلم مهم نیست، بلکه فیلمی بسیار مهم است. بنابراین سازندگان تلاش کردند آن را روی پلتفرم‌های مختلف و برای همهٔ مردم دنیا در دسترس قرار دهند. بعضی‌ها بعد از دیدن فیلم‌هایی مثل این انگیزه می‌گیرند ولی خیلی زود به زندگی روزمرهٔ خود برمی‌گردند. چنین نگرشی اینجا کارساز نیست، چون دیگر دیر شده و نمی‌توان همهٔ آسیب‌های گذشته را برگرداند، هرچند می‌توان از وقوع بیشترشان جلوگیری کرد. همان‌طور که در نقد «Racing Extinction» گفتم، مشارکت کوچک هر فرد اهمیت زیادی دارد. بازیگری که به‌عنوان «پیام‌آور صلح» سازمان ملل منصوب شده، قرار است سه سال در جهان سفر کند تا تأثیر گرمایش جهانیِ ساختهٔ دست بشر را مشاهده و داده‌برداری کند. او در طول مصاحبه‌ها سؤالات عمیق و جدی از کسانی که با آنها صحبت می‌کرد—چه متخصصان، دانشمندان یا رهبران—نپرسید، اما هدف کلی پوشش داده شد، حتی اگر به‌صورت جزئی. نکتهٔ مهم دربارهٔ این فیلم این است که برخلاف مستندهای مشابه دربارهٔ تغییرات اقلیمی، تلاش نکرد نمایی کامل و جامع از موضوع ارائه دهد؛ این فیلم نوعی «مشاهده و گزارش» است توسط بازیگری که سازمان ملل انتخابش کرده. «اگر این وسعت هستی را در نظر بگیریم، سیارهٔ زمین فقط یک قایق کوچک است. اگر این قایق غرق شود، فکر می‌کنم باید همه‌مان با هم غرق شویم.» در مقاطعی، فیلم از این مرز فراتر می‌رود. ما همهٔ بحث‌های گذشته را در مستندهای قبلی دیده‌ایم، اما دیدگاه‌ها با همان پیامِ هشدار متفاوت بودند. چون اگر تغییر نکنیم، پیام هر بار بلندتر و بلندتر خواهد شد. آن‌چه بازیگر در سفرش با چشم خود دید، مجموعه‌ای از حوادث و بلایای جداگانه از نقاط مختلف دنیا بود که انگار همه‌شان در یک فیلمِ «۲۰۱۲» جمع شده‌اند. و چه‌بسا چنین فروپاشی‌ای در آینده نزدیک هم اتفاق بیفتد اگر امروز عمل نکنیم. خط مشترک همهٔ این مستندها این است: «گرمایش جهانی واقعی است و همین حالا در حال وقوع است.» اما این پیام به چه کسی گفته می‌شود؟ به همهٔ مردم، شهروندان زمین، از جمله شما و من. نکته‌ای که در این فیلم دوست داشتم این بود که رهبران به کسانی گوش می‌دهند که به آنها رأی داده‌اند، چون معمولاً آنچه را می‌شنوند همان است که مردم می‌خواهند. پس اگر ما به آنها فشار بیاوریم، در واکنش تغییر خواهند کرد. این تغییر به‌ویژه در ایالات متحده حیاتی است؛ اگر آمریکا نگرش خود را تغییر دهد، جهان هم احتمالاً دنباله‌روی خواهد کرد، چون در قرن بیست‌ویکم معمولاً چنین اتفاقی رخ داده است. با این حال، به نظر می‌رسد آنها از کشورهایی مانند حوزهٔ بالتیک که در حال حرکت به‌سوی جامعه‌ای عاری از سوخت‌های فسیلی‌اند عقب مانده‌اند. عنوان فیلم به قصهٔ کشتی نوح در انجیل ارجاع دارد. آیا اگر یخ‌های قطبی کاملاً آب شوند به کشتی نیاز خواهیم داشت؟ پاسخ بزرگِ «بله» است—شبیه همان چیزی که در فیلم «۲۰۱۲» دیدیم. نه برای همهٔ جهان، اما برای ساکنان جزایر کوچکِ فقیر. ساکنان سواحل قاره‌ای به مناطق داخلی منتقل خواهند شد. نکتهٔ تلخ این است که جزیره‌نشینان کار بزرگی نکرده‌اند که سزاوار این مصیبت باشند، در حالی که کسانی که بیشترین نقش را در ایجاد مشکل داشته‌اند احتمالاً نسبتاً ایمن خواهند بود. هر موجود زنده، چه در خشکی و چه در دریا، حق زیستن دارد، همان‌طور که ما حق داریم. پس باید از منظر آنها هم به قضیه نگاه کنیم، چون ما کنترل زمین را در دست داریم، نه آنها. سرنوشت زمین را ما تعیین می‌کنیم و باید آینده‌ای خوب برای بشریت رقم بزنیم. این فیلم وظیفهٔ خود را انجام داده؛ حالا نوبت ماست که عمل کنیم. تصور نکنید کار دولت یا شرکت‌هاست؛ همهٔ ما سهمی داریم و بله، سهم هر کدام کوچک است، اما وقتی این سهم‌ها جمع شود، نتیجهٔ عظیمی خواهد داشت. صرفاً تماشای چنین فیلمی کافی نیست؛ باید در اطراف خود آگاهی ایجاد کنیم، به‌ویژه برای کسانی که فرصت دیدن یا درک آن را ندارند. این فیلم را حتماً ببینید و آن را با دوستان و همکاران‌تان به اشتراک بگذارید—گذاشتن دیسک فیلم در قفسهٔ بلوری/DVD و رها کردنش فایده‌ای ندارد. «پیش از سیل» همین‌جا حاضر است؛ شاید هیچ دنباله‌ای به نام «پس از سیل» نباشد، چون ممکن است دیگر نباشیم تا آن را بسازیم. ۹/۱۰