فیلم Ava 2020

فیلم از ابتدا خیلی کند شروع می‌کند، میانه‌اش هم واقعاً کند است و پایانش قابل‌پیش‌بینی و کند؛ دیدن جینا دیویس خوشایند بود، اما اگر دنبال یک فیلم قابل‌قبول می‌گردید، بهتر است چیز دیگری ببینید. امتیاز کلی: 4.6/5 (تقریبی) به ندرت پیش می‌آید فیلمی را بدون دیدن بخری و از آن لذت ببری. من همیشه طرفدار جسیکا چستین بوده‌ام، بنابراین وقتی فیلم جدیدی با بازی او دیدم، تصمیم...

فیلم از ابتدا خیلی کند شروع می‌کند، میانه‌اش هم واقعاً کند است و پایانش قابل‌پیش‌بینی و کند؛ دیدن جینا دیویس خوشایند بود، اما اگر دنبال یک فیلم قابل‌قبول می‌گردید، بهتر است چیز دیگری ببینید. امتیاز کلی: 4.6/5 (تقریبی) به ندرت پیش می‌آید فیلمی را بدون دیدن بخری و از آن لذت ببری. من همیشه طرفدار جسیکا چستین بوده‌ام، بنابراین وقتی فیلم جدیدی با بازی او دیدم، تصمیم گرفتم دست‌کم یک شانس به آن بدهم. قیمتش مناسب بود و خریدم؛ باید اعتراف کنم از این کار راضی‌ام. داستان: 4/5 جسیکا چستین در نقش آوا بازی می‌کند، یک آدم‌کش حرفه‌ای که برای شرکتی مرموز کار می‌کند و مشکلش این است که با اهدافش حرف می‌زند. وقتی شروع به پرسش از انتخاب‌هایش می‌کند، به خانه برمی‌گردد تا خانواده‌اش را ببیند و درگیر مبارزه‌ای برای جانش می‌شود. شخصیت‌ها: 4/5 آوا تمرکز اصلی فیلم است، اما در طول داستان با مادر، خواهر، نامزد سابق و سرپرست او هم آشنا می‌شویم. هر کدام مشکلات خود را با آوا دارند؛ نزدیک‌ترین شخص به او دوک، مربی و سرپرستش است. مادر بیشتر برای ایجاد پیش‌زمینه قرار گرفته، خواهر (جودی) نقش فرعی کامل‌تری دارد و نامزد سابق در جایگاه سوم قرار می‌گیرد. ارتباطات عمیق شخصیتی زیاد نیست، اما بازیگران کاری می‌کنند که داستان پیش برود. کارگردانی: 4/5 تا پیش از این با آثار تیت تیلور آشنا نبودم، اما به نظرم کارگردان بدی نیست؛ چشم خوبی برای قاب‌بندی دارد، از حرکات دوربین اغراق‌آمیز برای نمایش اکشن استفاده نمی‌کند و کلیت ساخت فیلم مورد قبولم بود. بازیگران: 5/5 عاشق اینم که فیلمی بازیگران خوبی داشته باشد. جسیکا چستین، جینا دیویس، کامون، کالین فارل و جان مالکوویچ در هر نقشی که باشند خوب ظاهر می‌شوند. بازی‌ها: 5/5 برای من فیلم خوب وقتی است که بازیگران کاملاً در نقش محو شوند. شاید گاهی این اتفاق نیفتد، اما به‌طور کلی به شخصیت‌ها باور داشتم نه به بازیگران. موسیقی: 4/5 موسیقی چیز خاصی نیست که بخواهم آهنگسازیش را جدا دانلود کنم، اما به‌خوبی در صحنه‌ها ادغام شده و مزاحم نمی‌شود و به موقع به صحنه‌ها قوت می‌دهد. فیلمبرداری: 5/5 یکی از آزاردهنده‌ترین چیزها در اکشن‌های اخیر استفاده از دوربین لرزان برای القای حس اکشن است که خوشبختانه این فیلم از آن استفاده نکرده. صحنه‌ها خوب فیلمبرداری و نورپردازی همیشه مناسب بوده است. طراحی صحنه و تولید: 5/5 به نظر نمی‌رسید صحنه‌های زیادی به‌صورت دکور ساخته شده باشند که به فیلم کمک کرده؛ صحنه‌های به‌کار رفته خوب انتخاب و استفاده شده و به هم‌خوانی داستان کمک کرده‌اند. ریتم و کشش: 5/5 فیلم آن‌طور که انتظار داشتم خسته‌کننده نشد. کمی کند پیش می‌رود اما نه به شکلی که دائم منتظر پایانش باشم؛ طول صحنه‌ها به‌درستی تنظیم شده‌اند تا داستان بدون شتاب یا کش دادن اضافه پیش برود. سطح لذت‌بخشی: 5/5 برای من میزان لذت از فیلم یکی از مهم‌ترین معیارهاست و این فیلم را خیلی دوست داشتم. تریلری جاسوسی-آدم‌کشی خوب با بودجه‌ای نه‌چندان بزرگ که به‌خاطر همین مجبور است بیشتر روی داستان تکیه کند. بین 4 و 5 تردید داشتم اما فعلاً از دیدن این فیلم خوشحال بودم. تماشای عالی؛ احتمالاً دوباره خواهم دید و توصیه می‌کنم. احتمالاً یکی از بهترین فیلم‌های آدم‌کشی است که دیده‌ام (در کنار Smokin' Aces، Kill Me Three Times و Hanna). نکته مثبت فیلم تازگی آن است؛ معمولاً وقتی شخصیت پس از مدت‌ها به خانه برمی‌گردد، موضوع درباره بازگشت به خانواده و تأثیر آن بر روابط و تبدیل شدن به درام تاریک خانوادگی است، اما این فیلم آن ایده را به‌صورتی کوتاه و تأثیرگذار مطرح می‌کند و تمرکز واقعی روی تلاش شخصیت برای زنده ماندن است چون کارش را به خانه می‌آورد. جسیکا چستین، کالین فارل و به‌ویژه جان مالکوویچ در صحنه‌های اکشن زمینی و زمخت بسیار خوب عمل می‌کنند. هرچند شخصیت‌هایی اطراف داستان زیادند، تمرکز اصلی و ارزشمند روی تلاش او برای بقا در برابر سازمانی است که می‌داند قرار است یا خودش نابود شود یا سازمان. نقطه ضعف برای من این بود که دیانا سیلورز کمی کنار گذاشته شد؛ امیدوارم دنبالهٔ فیلم بیشتر روی او تمرکز کند. ترکیبی خاص نوشیدنی خاص: دوبل اسکاتچ با یخ — بعضی‌ها این‌طوری دوست دارند. بخشی از داستان تریلر استاندارد است: آدم‌کشی حرفه‌ای که هدف می‌شود و صحنه‌های اکشن اغراق‌شده‌ای دارد. بخش دیگر خانواده‌ای ناسازگار اما دلسوز است با احساس گناه، پشیمانی، عشق و درام؛ اجرای خوبی دارد اما ترکیب این دو ژانر با هم عجیب است و فکر می‌کنم به‌پسند عده‌ای خواهد بود، اما نه برای اکثریت. بازیگران خوب‌اند و سایر بخش‌ها نیز کار محکم و قابل قبولی دارند، اما فیلمنامه و کارگردانی بهترین عملکردشان را ارائه نکرده‌اند. بخش مبارزات نزدیک را بیشتر دوست داشتم؛ نمایش خستگی حتی در افراد آموزش‌دیده خوب اجرا و طراحی صحنه و گریم و جلوه‌های ویژه نیز کار خود را خوب انجام داده‌اند. این فیلم را به‌طور کلی توصیه نمی‌کنم؛ باید سلیقهٔ خاصی داشته باشید تا از آن لذت ببرید. اگر از این نوع خوشتان بیاید، خوش بگذرد. ممکن است Hummingbird (2013) را هم دوست داشته باشید. فیلم برای سرگرمی خیلی خوب بود، اکشن داشت و داستان قابل‌باور اما گاهی کمی عجیب بود. در کل دوباره تماشا خواهم کرد. (★★★★) نپسندیدم باید بگویم فیلم از نظر فنی مشکل خاصی ندارد: خوب به نظر می‌رسد، صدا و قاب‌بندی مناسب است. مشکل این است که هیچ چیزی برای چسبیدن به آن وجود ندارد. فارل، دیویس و مالکوویچ صحنه‌هایشان را از آنِ خود می‌کنند، در حالی که شخصیت اصلی غم‌انگیز، کم‌عمق و غیرقابل‌علاقه‌مندی است. دیدن کامون هم جالب است اما فرصتی برای عرض‌اندام ندارد. در مجموع، فیلمی است که نمی‌توان واقعاً برای شخصیت اصلی دل بست، زیرا اطرافیان او جذاب‌ترند. امتیاز: 42/100 یک آدم‌کش ماهر پس از یک عملیات بد، توسط سازمانش هدف قرار می‌گیرد. فیلم زمان زیادی را صرف این خط داستانی نمی‌کند و بیشتر ما را درگیر بدبختی‌های درونی او، الکلی بودن و روابط ناشی از خانوادگی دورافتاده می‌کند—از جمله نامزد سابق که اکنون نامزد خواهر اوست—مسائلی که برای من چندان جالب نبود. برایم عجیب بود کسی با چنین زندگی به‌هم‌ریخته‌ای چگونه می‌تواند یک آدم‌کش ماهر با حدود 40 قتل باشد. همه‌چیز در نهایت با پایانی باز و مبهم ختم می‌شود؛ احتمال دنباله؟ امیدوارم نه.