فیلم هندی Mohalla Assi 2015

کارگردان چندراپراکاش دویودی محلهٔ «محلهٔ اسی» را در این طنز مذهبی-سیاسی که بر اساس رمان Kashi Ka Assi ساخته شده، به‌طرزی دلنشین بازسازی می‌کند. خودِ محلهٔ اسی قهرمان اصلیِ فیلم است؛ هویتِ اسی تنها به این که کنار رود مقدس واقع شده محدود نیست، بلکه مردمی که در آن زندگی می‌کنند نیز هویت آن را می‌سازند. مردم در تنها جایی از واراناسی که بویی از...

کارگردان چندراپراکاش دویودی محلهٔ «محلهٔ اسی» را در این طنز مذهبی-سیاسی که بر اساس رمان Kashi Ka Assi ساخته شده، به‌طرزی دلنشین بازسازی می‌کند. خودِ محلهٔ اسی قهرمان اصلیِ فیلم است؛ هویتِ اسی تنها به این که کنار رود مقدس واقع شده محدود نیست، بلکه مردمی که در آن زندگی می‌کنند نیز هویت آن را می‌سازند. مردم در تنها جایی از واراناسی که بویی از دموکراسی دارد—چای‌فروشیِ پاپو—در بحث‌های روزمره‌ی شبیه «مجلس» شرکت می‌کنند و دربارهٔ تغییرات جامعه و اهمیت فرهنگ گفتگو می‌نمایند. شخصیت‌های چای‌فروشی انگار از دلِ یک رمان طنز هندی بیرون آمده‌اند. گفتگوهای این دکان، نخِ اصلیِ فیلمنامه را به هم پیوند می‌دهند و داستان را جلو می‌برند. چیزی که دیدنِ فیلم را ارزشمند می‌کند، فضاسازی و زمینه‌ای است که پیرامون این محفل ساخته شده است. فیلم همچنین تلاش می‌کند تأثیر رویدادهای بزرگِ سیاسی-مذهبی را بر مردم جامعه نشان دهد. طنز فیلم هوشمندانه و مبتنی بر زمینه است، چرا که ذاتاً یک طنز انتقادی است. داستان ساده است: یک پوجاری شریف و کاردان برای تأمین معاش سخت می‌کوشد، در حالی که برخی گوروهای سرسری گردشگران را فریب می‌دهند و از این راه پول برای خود جیب می‌کنند و زندگی راحتی برای خود فراهم می‌سازند. فیلم نشان می‌دهد چگونه غربی‌ها برای جستجوی معنویت به شهر می‌آیند اما از آن‌چه می‌خواهند چیزی نمی‌دانند، و چگونه شهر به‌روش‌های فاسد خود برنامه‌ریزی می‌کند تا از آن‌ها سوءاستفاده کند و بافت اخلاقیِ فرهنگش را کم‌کم نابود سازد. راوی کیشن و سایر بازیگران نقش‌های فرعی اجراهای درخشانی دارند و کل محله حول این گردشگران می‌چرخد. سانی دیول در نقشِ پوجاری درست‌کار، سردرگمی‌ها و تضادهای درونیِ شخصیت را به‌خوبی به تصویر می‌کشد؛ او کم‌کم با چالش‌های عملیِ زندگی کنار می‌آید. با این‌حال، اجرای شاخص متعلق به ساکشی تانور است که در نقش همسرِ او، با پرسش از رفتارهای عجیب او و در عین حال ایستادن به‌عنوان تکیه‌گاهی محکم، یک نقش برجسته ارائه می‌دهد. آن‌ها با هم از پس دشواری‌هایشان برمی‌آیند و تلاش می‌کنند راهی بیابند تا با ارزش‌هایشان در این جهان زندگی کنند. فیلم به‌خاطر استفاده از الفاظ رکیک توقیف شد، اما همان‌طور که یکی از شخصیت‌ها می‌گوید، در فرهنگ واراناسی مردم یکدیگر را با عبارتی مانند «bhosadi k» همان‌گونه که با «Har Har Mahadev» سلام می‌کنند، مخاطب قرار می‌دهند.