فیلم I.S.S. 2023

گاهی این درام به‌طرز مؤثری فضاهای بستهٔ زندگی در ایستگاه فضایی بین‌المللی را که مشترکاً توسط دانشمندان آمریکایی و روسی اداره می‌شود نشان می‌دهد. با ورود «فاستر» (آریانا دی‌بوز) تعداد افراد به سه نفر از هر کشور می‌رسد، اما خیلی زود معلوم می‌شود اوضاع روی زمین خراب است: در نقاط مختلف چیزی شبیه فوران آتشفشان رخ می‌دهد و پس از آن سکوت رادیویی تقریباً کامل...

گاهی این درام به‌طرز مؤثری فضاهای بستهٔ زندگی در ایستگاه فضایی بین‌المللی را که مشترکاً توسط دانشمندان آمریکایی و روسی اداره می‌شود نشان می‌دهد. با ورود «فاستر» (آریانا دی‌بوز) تعداد افراد به سه نفر از هر کشور می‌رسد، اما خیلی زود معلوم می‌شود اوضاع روی زمین خراب است: در نقاط مختلف چیزی شبیه فوران آتشفشان رخ می‌دهد و پس از آن سکوت رادیویی تقریباً کامل برقرار می‌شود. آمریکایی‌ها دستوری دریافت می‌کنند که باید فرض کنند همتایان روسی نیز همان دستور را گرفته‌اند. آنچه بعد اتفاق می‌افتد یک تریلر علمی‌تخیلی متوسط است که تلاش زیادی می‌کند از یک گروه بازیگر ضعیف و فیلمنامه‌ای بیش‌ازحد قالبی تنش بسازد. دی‌بوز تا حدی موفق است، اما کریس مسینا مثل همیشه کمی خشک بازی می‌کند (هرچند صحنه‌ای هست که مرا یاد یک دیالوگ مشهور انداخت). جلوه‌های بصری تا حدی کافی‌اند، اما شخصیت‌پردازی سطحی است و منطق کلی داستان قابل‌تردید به‌نظر می‌رسد؛ اساساً دو قبیلهٔ درگیر زیر یک «ایگلو»ی فضایی هم‌زیستی می‌کنند. پایان‌بندی چندان منطقی نیست، ولی فیلم دست‌کم این پرسش را مطرح می‌کند که آیا اخلاق انسانی و شرافت فردی در برابر وفاداری ملی ارزش بیشتری دارند، مخصوصاً وقتی هرکدام در بهترین حالت نامشخص به‌نظر می‌رسند. بد نیست، اما من قسمت‌های بهتری از «Space 1999» دیده‌ام. خوب است. می‌توانست بهتر باشد، اما همچنان تجربهٔ رضایت‌بخشی است. «I.S.S.» برای من کافی بود؛ فکر می‌کنم بهتر می‌شد اگر ریتم بهتری داشت و کمی رمز و راز بیشتر در آن گذاشته می‌شد، اما آنچه تولید شده رضایت‌بخش است. دکور و فضای ایستگاه خوب طراحی شده و حالت بی‌وزنی باورپذیر است، طراحی صدا و امور فنی نیز مثبت‌اند. از نظر بازیگری تیم محکمی دارد؛ شاید می‌توانست یک ستارهٔ برجسته‌تر داشته باشد چون هیچ‌کس به‌طور چشمگیری از دیگران پیشی نمی‌گیرد. آریانا دی‌بوز بیش از حد انتظار خوب است و بهترین بازی را ارائه می‌دهد، اگرچه با اختلاف اندک. ماشا ماشکوا و پیلو اسبک، و همچنین کریس مسینا و کوستا رونین، همه قابل قبول‌اند. چیز خارق‌العاده‌ای نیست، اما یک فیلم علمی‌تخیلی کاملاً قابل تماشا است و پیشنهادش می‌کنم. متأسفانه یک ایدهٔ خوب نتوانسته از اجرای ضعیف نجات پیدا کند؛ این وضعیت دربارهٔ این تریلر علمی‌تخیلی ناتمام صدق می‌کند. وقتی سه آمریکایی و سه روس در ایستگاه فضایی بین‌المللی گیر می‌افتند و روی زمین جنگی بین دو کشور آغاز می‌شود، هم‌خدمهٔ پیش‌تر دوستانه علیه یکدیگر می‌شکنند، زیرا هر کدام از دو تیم دستور می‌گیرند که به هر قیمتی کنترل ایستگاه را به‌دست گیرند. سؤال این است: چرا؟ به‌عنوان یک مرکز پژوهشی، چه ارزش مادی‌ای می‌توانست برای بازماندگان سیارهٔ ویران‌شده داشته باشد که بخواهند کنترل یک تأسیسات فضایی دورافتاده را به‌دست گیرند؟ هرچند دلیل نهایی در نهایت توضیح داده می‌شود، اما افشای آن به تأخیر افتاده و بیننده را با معمای درازی مواجه می‌کند که چندان منطقی نیست، به‌خصوص وقتی برای به‌دست‌گرفتن کنترل از افرادی انتظار می‌رود که ظاهراً دانشمند، باهوش و بالغ‌اند اما ناگهان به قاتلان سرزمینی تبدیل می‌شوند. حتی پس از روشن‌شدن راز، توجیه کافی برای چنین رفتارهایی به‌نظر نمی‌رسد، به‌ویژه در برابر تأکیدهای مکرر بر نگرش «روشن‌فکرانه» و همبستگی خدمه که در پردهٔ اول فیلم بارها به مخاطب القا می‌شود. مشکل ریشه در روایت ضعیف و فیلمنامه‌ای دارد که این کاستی را جبران نمی‌کند. جلوه‌های ویژه هم برای یک اثر علمی‌تخیلی تا حدی ضعیف‌اند؛ سازندگان می‌توانستند برای جذاب‌تر کردن تصویر کار بیشتری انجام دهند. متأسفانه کارگردان گابریلا کاوپرثوایت، که شاید بیشتر برای مستند عالی «Blackfish» (۲۰۱۳) شناخته می‌شود، در این پروژه دچار چالشی فراتر از توان شده است؛ فیلم نیاز به دستی ماهرتر داشت تا به تریلری هیجان‌انگیز بدل شود. در نتیجه تماشاگر با یک قصهٔ متوسط علمی‌تخیلی مواجه می‌شود که بیشتر شبیه محصولاتی است که در شبکه‌های کم‌امتیاز پخش می‌شود. اگر این فیلم را ندیده یا از آن صرف‌نظر کنید، چیز زیادی را از دست نخواهید داد. من این فیلم را دوست داشتم و به آن نمرهٔ 8/10 دادم، چون برایم چند چیز را به‌خوبی انجام داد: - کاملاً قابل‌باور بود که فیلم‌برداری در فضا و روی ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام شده است. - شخصیت‌ها عمدتاً قابل‌باور بودند، هرچند برخی را تغییر می‌دادم. - طراحی صحنه‌ها بسیار خوب بود. - لحظهٔ دیدن اولین «آتشفشان» از فضا هیچ‌گاه از ذهنم پاک نمی‌شود. - پایان‌بندی مناسب بود؛ چون یافتن «پایان کامل» دشوار است. - فیلم به‌صورت عمیق نشان می‌دهد که همهٔ انسان‌ها توان انجام رفتارهای بی‌رحمانه را دارند. - یک تریلر علمی‌تخیلی باورپذیر از ابتدا تا انتها. (8/10)