فیلم Tchaikovsky’s Wife 2022

الیونا میخایلووا در نقش تقریباً وسواسیِ «آنتونتینا» بسیار خوب ظاهر شده؛ زنی که شیفتهٔ پیوتر چایکوفسکی می‌شود — آهنگسازی که پیش‌تر شناخته‌شده اما نه چندان متمول است (با بازی اودین لند بیرون). او با استفاده از دوستان بانفوذش کاری می‌کند که وارد کنسرواتوار شود، اما با وجود مهارت نسبتاً خوب پیانویی نمی‌تواند از عهدهٔ شهریهٔ پنجاه روبلی ماهانه برآید و به‌راحتی سطح لازم را کسب...

الیونا میخایلووا در نقش تقریباً وسواسیِ «آنتونتینا» بسیار خوب ظاهر شده؛ زنی که شیفتهٔ پیوتر چایکوفسکی می‌شود — آهنگسازی که پیش‌تر شناخته‌شده اما نه چندان متمول است (با بازی اودین لند بیرون). او با استفاده از دوستان بانفوذش کاری می‌کند که وارد کنسرواتوار شود، اما با وجود مهارت نسبتاً خوب پیانویی نمی‌تواند از عهدهٔ شهریهٔ پنجاه روبلی ماهانه برآید و به‌راحتی سطح لازم را کسب کند. شیفتگی‌اش باعث می‌شود پیشنهاد ازدواج بدهد؛ او مودبانه رد می‌کند، اما آنتونتینا اصرار می‌ورزد و در نهایت رابطه‌ای مبتنی بر همنشینی شکل می‌گیرد. اول کار می‌کند، اما به تدریج عشق او میل به تجلی فیزیکی پیدا می‌کند که برای چایکوفسکی دفع‌کننده می‌شود؛ تا آن‌جا که او را ترک کرده و درخواست طلاق می‌دهد. آنتونتینا در برابر این تصمیم مبارزه می‌کند و ما زندگی او را تا پایان نسبتاً غم‌انگیزش دنبال می‌کنیم — گرچه با ویرانی مالی و تنهایی عاطفی شدید مواجه است، حتی پس از اینکه با عاشق وکیلش شلیکوف (با بازی ولادیمیر میشوکوف) سه فرزند دارد، عشقش هرگز کم نمی‌شود. تاریخچهٔ شخصیتِ مرد، اندکی از عیوب و تنوع‌طلبی‌هایش را نشان می‌دهد و به‌سرعت درمی‌یابیم که همنشینیِ موردِ علاقه‌اش برایش از ازدواج اهمیت بیشتری دارد. این درام در مجموعه‌ای از موقعیت‌هایی که تماشای آن‌ها نا‌راحت است، شکل می‌گیرد و به‌خوبی همدلی تماشاگر را نسبت به زنی که در وضعیتی خارج از کنترلش گرفتار شده، برمی‌انگیزد. فیلم از نظر بصری بسیار خوب است و تصویری از فقر و آرزوهای روسیهٔ امپراتوری اواخر قرن نوزدهم را ثبت می‌کند، اما روند آن کند است و برایم روشن نبود که چرا او تا این حد به شکلی تقریباً پاتولوژیک شیفتهٔ مردی شده که از ابتدا صریح گفته بود اصلاً خواهان ازدواج نیست و اگر هم باشد احتمالاً تنها عشقی «برادرانه» خواهد بود. من دوست داشتم کمی بیشتر از انگیزه‌ها و درونیات او بدانم و صادقانه بگویم می‌خواستم دربارهٔ زندگی مرد نیز جزئیات بیشتری ببینم. کمبود محسوس موسیقیِ او هم فیلم را تا حدی به یک ملودرام خانوادگی با فیلم‌برداری شیک تنزل می‌دهد که در زمینهٔ شخصیت‌پردازی چندان رضایت‌بخش نیست. با این حال میخایلووا خوب بازی می‌کند؛ فروپاشی تدریجی درک او از واقعیت و سلامت ذهنی‌اش به‌خوبی به تصویر درآمده و در مجموع فیلم ارزش دیدن دارد، اگرچه کمی ناامیدکننده است.