فیلم Beetlejuice 1988

رویکردی خلاقانه و سرگرم‌کننده نسبت به زندگی پس از مرگ. ساختهٔ تیم برتون در سال 1988، «بیتل‌جویس» داستان زوجی (آلک بالدوین و جینا دیویس) را روایت می‌کند که پس از نقل‌مکان به شهری دلنشین در کنکتیکات، به‌طور اتفاقی جانشان را از دست می‌دهند. آن‌ها محکوم می‌شوند که خانهٔ سابق‌شان را «روح» بزنند و تلاش می‌کنند زوج جدیدی را که می‌خواهند با شکوه زندگی کنند (جفری جونز...

رویکردی خلاقانه و سرگرم‌کننده نسبت به زندگی پس از مرگ. ساختهٔ تیم برتون در سال 1988، «بیتل‌جویس» داستان زوجی (آلک بالدوین و جینا دیویس) را روایت می‌کند که پس از نقل‌مکان به شهری دلنشین در کنکتیکات، به‌طور اتفاقی جانشان را از دست می‌دهند. آن‌ها محکوم می‌شوند که خانهٔ سابق‌شان را «روح» بزنند و تلاش می‌کنند زوج جدیدی را که می‌خواهند با شکوه زندگی کنند (جفری جونز و کاترین اوهارا) از خانه بترسانند، اما دختر گاته‌شان کنجکاوتر از آن است که بترسد (وینونا رایدر). مایکل کیتون نقش ضدقهرمان دیوانه‌وار وکیل روحی را بازی می‌کند و گلن شادیکس نقش طراح داخلی زوج جدید را بر عهده دارد. این فیلم، اولین تجربهٔ برتون روی پردهٔ نقره‌ای است و نیمهٔ نخست آن ترکیبی از سرگرمی خنده‌دار و بینش‌های جالب دربارهٔ زندگی پس از مرگ است. فیلم در بهترین حالت خود ظاهر می‌شود، اما نیمهٔ دوم به‌اندازهٔ اول جذاب نیست و به‌نظرم شخصیتِ عنوان فیلم گاهی بیشتر آزاردهنده تا بامزه است. مدت فیلم ۱ ساعت و ۳۲ دقیقه است و در ایست کورین، ورمانت، و استودیوی کالور سیتی، کالیفرنیا فیلم‌برداری شده است. نویسندگان: مایکل مک‌داول، لری ویلسون و وارن اسکارن. نمره: B+ داستان ضعیف است اما جلوه‌های عملی خوب‌اند و مایکل کیتون بسیار سرگرم‌کننده است، حتی اگر تا حوالی دقیقهٔ چهل کاملاً وارد صحنه نشود. احساس من چندان تغییر نکرده نسبت به دفعهٔ قبلی که این را دیدم، احتمالاً بیش از ده سال پیش. شاید این فیلم را آن‌قدرها هم بالا رتبه ندانم، اما همچنان سرگرم‌کننده بود. 3.5/5 این فوق‌العاده دیوانه‌کننده است… عاشقش هستم! این خیلی بد است… و من واقعاً عاشقش هستم. بدون شک «بیتل‌جویس» در زمینهٔ تخیل بصری خالص یکی از برجسته‌ترین‌هاست؛ صحنه‌هایی با زوایای عجیب و فضاهای اداری و اتاق‌های انتظار به‌طرز اغراق‌آمیزی شلوغ که حس غیرعادی و کمیک خاصی خلق می‌کنند. تیم برتون پشت دوربین درخشان عمل می‌کند و یکی از عجیب‌ترین و در عین حال جذاب‌ترین فیلم‌های دهه‌های اخیر را عرضه می‌کند. تصاویر منحصر به‌فرد او گاهی به کیفیت آثار ژرژ ملیه نزدیک می‌شود، چرا که مجموعه‌ای از شگفتی‌های بصری روی پرده ظاهر می‌شود و با رنگ‌های زننده و پاشیده‌شده جلوه‌ای افزون‌تر می‌یابد. این فیلم بی‌تردید اثری سرگرم‌کننده و دل‌نشین است و دشوار است کسی بخواهد آن را بهتر کند. آماده شوید، با فضای اسرارآمیز فیلم هم‌ذات‌پنداری کنید و وارد دنیای نمادین «بیتل‌جویس» شوید. «بیتل‌جویس» یک کلاسیک محبوب است که بینندگان را با ترکیبی از کمدی سطحی و لحظات هیجان‌انگیز مجذوب می‌کند، و مایکل کیتون با اجرای فوق‌العاده‌اش نقش عنوان فیلم را ربوده است. وینونا رایدر و کاترین اوهارا در نقش‌های خود می‌درخشند و جینا دیویس اجرای برجسته‌ای ارائه می‌دهد. بازیگران مرد هم در خلق صحنه‌های خنده‌دار و به‌یادماندنی نقش دارند. فیلم به‌خوبی بین عالم ماورایی و روزمره تعادل برقرار می‌کند و تأثیر طولانی‌مدتی بر فرهنگ مردمی داشته است؛ ترکیب‌های شخصیت‌ها و فضاها، تعامل‌های عجیب و ماندگار را پدید می‌آورند. فیلم خوبی است! صادقانه بگویم کمی متعجب شدم از اینکه در یک ساعت اول تقریباً اتفاق زیادی رخ نمی‌دهد؛ حدود دقیقهٔ ۷۰ کنجکاو شدم زمان باقیمانده را چک کنم و دیدم فقط ۲۰ دقیقه مانده است. انصافاً این نشان می‌دهد که فیلم کش‌دار نیست. فیلم به‌اندازهٔ کافی سرگرم‌کننده است، فقط فکر می‌کردم اتفاقات بیشتری در راه است. مایکل کیتون بدون شک ستارهٔ فیلم است و اجرای او در نقش شخصیت عنوان بسیار بامزه است. وینونا رایدر هم ارزش دیدن دارد و بقیهٔ بازیگران در بدترین حالت هم قابل قبول‌اند. موسیقی، طراحی صحنه‌ها و جلوه‌ها (به‌ویژه استاپ‌موشن) از نقاط قوت فیلم‌اند. من از «بیتل‌جویس» لذت بردم.