فیلم The Little World of Don Camillo 1952

فرناندل در این کمدی‌-درام که در دوران پس از جنگ جهانی دوم در ایتالیا می‌گذرد، فوق‌العاده است. او نقش کشیشِ هم‌نام را بازی می‌کند که شاهد قرار گرفتن کشورش در نقطه‌ای میان افکار و روش‌های کهنه و نو است. شهر همین‌که یک شهردار کمونیست با لقب «پپّونه» (Gino Cervi) را انتخاب کرده، به نظر می‌رسد تقریباً همه — به‌جز او و معلم سابقِ شهر «کریستینا»...

فرناندل در این کمدی‌-درام که در دوران پس از جنگ جهانی دوم در ایتالیا می‌گذرد، فوق‌العاده است. او نقش کشیشِ هم‌نام را بازی می‌کند که شاهد قرار گرفتن کشورش در نقطه‌ای میان افکار و روش‌های کهنه و نو است. شهر همین‌که یک شهردار کمونیست با لقب «پپّونه» (Gino Cervi) را انتخاب کرده، به نظر می‌رسد تقریباً همه — به‌جز او و معلم سابقِ شهر «کریستینا» (Sylvie) — از رژیم جدید حمایت می‌کنند. این دو مرد مثل گوزن‌های نر در فصل جفت‌گیری با هم رقابت می‌کنند: کشیش با مجموعهٔ ناقوس‌های کلیسا سخنرانی‌های سیاسی رقیب را خفه می‌کند و شهردار هم از هر راهی برای مانع شدنِ طرح کشیش برای ایجاد باغی برای فقرا استفاده می‌کند. راوی نامرئی و خداگونه‌ای روی شانهٔ کامیلو قرار می‌گیرد و به او یادآوری می‌کند که به سوگ‌هایی که به کلیسا بسته پایبند بماند، هرچند میلش به درگیری و مجادله با دیگران کار را سخت‌تر می‌کند — مخصوصاً وقتی شایعهٔ وجود پول‌های نازی به گوشش می‌رسد و او هم بخشی از آن را برای پروژه‌اش می‌خواهد. شهردار هم قصد دارد با آن ده میلیون لیرهٔ گزارش‌شده بنایی بسازد تا قدرت مردم و آزادی‌های تازه‌شان را به نمایش بگذارد. آیا به توافق می‌رسند؟ برای بیننده روشن می‌شود که بسیاری از نمایش‌های دلاوری صرفاً نمایشی است و در باطن این دو مرد به‌طرزی قابل‌توجه و لج‌بازانه به هم شبیه‌اند: هر دو خواهان بهترین‌ها برای دهکده‌شان و پیروان یا رأی‌دهندگان‌شان‌اند و هر دو آگاهند که این زمان حساس تاریخی نیازمند همکاری است، حتی اگر آن همکاری با اکراه باشد. رمان جیووانی گوارسکی که فیلم بر اساس آن است، تحلیلی نرم و ظریف از ایتالیا پس از جنگ — و در آستانهٔ پایان سلطنت — ارائه می‌دهد و نقش کلیسا و سنت‌ها را به‌صورت نامحسوس و تأمل‌برانگیز بررسی می‌کند. کارگردان ژولیَن دوویویه توانسته این جهت‌گیری را به‌خوبی در فیلم بازتاب دهد و آن را در مجموعه‌ای از صحنه‌ها به‌طرزی جذاب بگنجاند که هم لبخند بر لب می‌آورند و هم ابرو را بالا می‌برند. این فیلم سرگرم‌کننده است؛ پر از لوده‌بازی‌های بامزه که قدرت خصومت‌ورزی را در تمام جلوه‌هایش نشان می‌دهد.