فیلم I Trapped the Devil 2019

فیلم «I Trapped the Devil» را جاش لابو نوشته و کارگردانی کرده و با این اثر نخستین تجربه‌ی کارگردانی‌اش را ارائه می‌دهد. صریح بگویم، فیلم خوب از آب درنیامده است. تقریباً در تمام مدت تنها بر سه شخصیت تمرکز داریم: استیو (اسکات پویثرس)، مت (ای‌جی باؤن) و کارن (سوزان برک). بازیگران ذاتاً بد نیستند، اما اجراها یکنواخت و خسته‌کننده‌اند و واضحاً مشکل از فیلمنامه است....

فیلم «I Trapped the Devil» را جاش لابو نوشته و کارگردانی کرده و با این اثر نخستین تجربه‌ی کارگردانی‌اش را ارائه می‌دهد. صریح بگویم، فیلم خوب از آب درنیامده است. تقریباً در تمام مدت تنها بر سه شخصیت تمرکز داریم: استیو (اسکات پویثرس)، مت (ای‌جی باؤن) و کارن (سوزان برک). بازیگران ذاتاً بد نیستند، اما اجراها یکنواخت و خسته‌کننده‌اند و واضحاً مشکل از فیلمنامه است. می‌توان این فیلم را خلاصه کرد: سه نفر مقابل یک در حرف می‌زنند. همین. می‌فهمم کارگردان دنبال چه بوده — آیا واقعاً شیطان پشت در است یا یکی از برادران دچار جنون و پارانویاست؟ اما این ایده برای یک فیلم بلند کافی نیست؛ شاید به‌عنوان فیلم کوتاه جواب می‌داد، اما نشستنِ ۸۲ دقیقه و بارها و بارها خیره شدن به همان در، با چند صحنه‌ی خون‌پاشیِ اندک برای ایجاد تنوع، تجربه‌ی دلپذیری فراهم نمی‌کند. اگر از فیلم «Terror Talk» خوشتان آمده باشد شاید این فیلم برایتان جذاب باشد، اما به‌جز آن گروه مخاطبان، مخاطب دیگری برای آن نمی‌بینم. اصلاً قرار بود چه باشد؟ آیا این را وحشت می‌نامند؟ فیلم کاملاً بی‌هدف و بی‌روح است و تنها چیزی که می‌خواهید پایان یافتنِ این کسالت است. تنها دلیلی که تا آخر نشستم، کنجکاوی برای فهمیدن این بود که پشت آن در چه کسی پنهان شده، اما پایان فیلم هم خسته‌کننده و ناامیدکننده است. راستش حس خوبی دارم که این اثر یکنواخت و بی‌جان تمام شد و عذابِ کسالتش پایان گرفت.