انیمیشن Storks 2016

برای پی‌بردن به شغل واقعی‌شان. من معمولاً از تماشای فیلم‌های انیمیشنی استقبال می‌کنم، اما در ابتدا چندان به این یکی علاقه‌مند نبودم. بیشتر به خاطر علاقه‌ام به «The Lego Movie» رفتم سراغش. این فیلم به آن خوبی نیست، اما انیمیشنی کوچک و دوست‌داشتنی است. فیلم اساساً برای کودکان و خانواده‌ها ساخته شده، ولی هر کسی که توقعاتش را کنار بگذارد می‌تواند از آن لذت ببرد. پس...

برای پی‌بردن به شغل واقعی‌شان. من معمولاً از تماشای فیلم‌های انیمیشنی استقبال می‌کنم، اما در ابتدا چندان به این یکی علاقه‌مند نبودم. بیشتر به خاطر علاقه‌ام به «The Lego Movie» رفتم سراغش. این فیلم به آن خوبی نیست، اما انیمیشنی کوچک و دوست‌داشتنی است. فیلم اساساً برای کودکان و خانواده‌ها ساخته شده، ولی هر کسی که توقعاتش را کنار بگذارد می‌تواند از آن لذت ببرد. پس اگر هنوز آن را ندیده‌اید، بهتر است پیش‌داوری‌ها را کنار بگذارید تا از تماشایش لذت ببرید. این اثر ارتباطی با فیلم کوتاه ۲۰۰۹ «Partly Cloudy» ندارد، اما کسانی که دنبال یک فیلم بلند با تم مشابه بودند احتمالاً از آن خوش‌شان خواهد آمد. داستان کمی متفاوت است: لک‌لک‌هایی که کسب‌وکارشان را تغییر داده‌اند، پس از ۱۸ سال زنجیره‌ای از اتفاقات باعث می‌شود بفهمند واقعاً چه کاری باید انجام دهند. در جریان یک ماجراجویی، پرنده‌ای به نام جونیور که قرار است به زودی رئیس شود تلاش می‌کند اشتباهش را جبران کند؛ در این مسیر رازهایی افشا می‌شود که به پردهٔ پایانی و تصمیم‌گیری دربارهٔ پایان‌بندی داستان می‌انجامد. داستان بدی نیست؛ نوعی ماجراجویی جاده‌ای مثل بسیاری از انیمیشن‌ها. شوخی‌ها خوب‌اند و شخصیت‌ها در همین زمان کوتاه به‌خوبی پرداخت شده‌اند. بعضی بخش‌ها کمی احمقانه به نظر می‌رسند، اما سرگرم‌کننده‌اند — به‌ویژه گروه گرگ‌ها و روش عجیبشان در حل مسائل. انیمیشن نرم و روان است و کل فیلم نسبتاً کوتاه است، بنابراین روایت تند و پیوسته‌ای دارد. شاید بهترین انیمیشن سال نباشد، اما برای سرگرمی مناسب است؛ طرفداران انیمیشن نباید آن را از دست بدهند و تماشای آن برای کودکان خردسال واجب است. فیلم اندکی پراکنده و تا حدی بی‌منطق است، اما در مجموع سرگرم‌کننده است، مخصوصاً برای مخاطبان خردسال. از نظر تاثیر عاطفی آن‌طور که می‌خواهد قلب تماشاگر را نشانه نرفته — به جز چند لحظهٔ پراکنده در پایان — ولی چند شوخی بامزه در جاهای مختلف دارد. از نظر بازیگری هم قابل قبول است: اندی سامبرگ (جونیور) و کیتی کراون (تیولپ) همکاری خوبی دارند و کلسی گرامر نقش منفی را به‌خوبی ایفا می‌کند. کیگن مایکل کی (آلفا) و جوردن پیل (بتا) آن‌چنان خنده‌دار نیستند که از این دو در کارهای دیگر دیده‌ایم، و جنیفر آنیستون (سارا) کمتر از توانش به‌کار گرفته شده است. در مجموع، یک فیلم انیمیشن رضایت‌بخش از وارنر برادرز — ۷/۱۰.