فیلم Deerskin 2019

اگر فقط فرصت دیدن یک کمدی‌-ترسناک فرانسوی عجیب درباره مردی و کاپشنی که ظاهراً قدرتی قاطع بر ذهنش دارد را دارید، «پوست آهو (Le Daim)» همان است. - جیک وات نقشی که انگار مخصوص ژان دوژاردن نوشته شده و او طوری بازی می‌کند که گویی سال‌هاست این کار را انجام می‌دهد. منظورم از «این کار» اجرای پروژه‌ای عجیب و غریب است که قرار است زندگی‌اش را تسخیر...

اگر فقط فرصت دیدن یک کمدی‌-ترسناک فرانسوی عجیب درباره مردی و کاپشنی که ظاهراً قدرتی قاطع بر ذهنش دارد را دارید، «پوست آهو (Le Daim)» همان است. - جیک وات نقشی که انگار مخصوص ژان دوژاردن نوشته شده و او طوری بازی می‌کند که گویی سال‌هاست این کار را انجام می‌دهد. منظورم از «این کار» اجرای پروژه‌ای عجیب و غریب است که قرار است زندگی‌اش را تسخیر کند و رابطه‌اش با جهان را مخدوش کند. و وقتی می‌گویم «جهان» منظورم همان دهکده‌ی بی‌چاره‌ای است که شخصیت ژرژ پس از خرید یک کاپشن دست‌دومِ صددرصد پوست آهو به آن سفر می‌کند؛ کاپشنی که شروع به وسواس‌وار شیفته شدن او نسبت به آن می‌کند — چیزی که هم تماشاگر را می‌خنداند و هم ماهیت دیوانه‌وار و اولیهٔ اجبارهای وسواسی را که با افسردگی، تنهایی و دشمنی بی‌قید و شرط با انسان‌ها همراه است، برجسته می‌سازد. توصیف تحوّل سمی‌ای که «پوست آهو» پیدا می‌کند دشوار است، وقتی ژرژ با خنده و در توطئه‌ای با خودش مسیر وسواسش نسبت به کاپشن را دنبال می‌کند — که به‌قول خودش «استایل کشنده‌ای» دارد. چه قیمت گزافی که برای کاپشن دست‌دوم می‌پردازد، چه مهارت تازه‌اش در فیلم‌برداری، چه اشتباه گرفتنِ یک تدوین‌گر فیلم با طلبکار، «پوست آهو» آن‌قدر هوشمندانه نوشته شده که هر پنج دقیقه شما را می‌خنداند. طرحی خارج از معمول که با بازی‌های درخشان دوژاردن و آدِل هانِل (که فقط با صورتش بازی می‌کند و همان کافی است) و نیز با سبک روایی غریبِ کارگردان-نویسنده کوئنتین دوپیوکس — جایی که پیامد یک رخداد در صحنه بعدی یا پس از آن نشان داده می‌شود — این کمدیِ جنایی را به تجربه‌ای انفجاری تبدیل کرده است. شدیداً آن را توصیه می‌کنم و قطعاً کارهای بیشتری از دوپیوکس خواهم دید. آفرین! (تماشا و نقد در نخستین نمایش فیلم در هند، در بیست‌ویکمین جشنوارهٔ فیلم مومبای MAMI.) دوباره یک دورِ آبکی و پوچ دیگر از دوپیوکس، و یکی از آثار موردعلاقه‌ام از او. این فیلم از استایلِ «کشنده» سرریز می‌شود و صحنه‌های عالی پشت سر هم دارد. اگر تا به حال به یک تکه لباس علاقه‌مند بوده‌اید—پیراهن خاص، شلوار خوش‌شانس یا هر چیز دیگر—می‌توانید با این بسط افراطی موقعیت کاملاً همذات‌پنداری کنید.