فیلم Nyad 2023

گفته می‌شود هیچ‌وقت برای دنبال کردن رؤیا دیر نیست. اما چند نفر از ما در سال‌خوردگی واقعاً تلاش می‌کنیم تا آن را محقق کنیم؟ با گذر زمان ممکن است احساس کنیم زندگی از کنارمان می‌گذرد و فرصت‌های تحقق آرزوها را با خود می‌برد، و این می‌تواند به ناامیدی، سرخوردگی و افسردگی منجر شود. این دقیقاً وضع دایانا نیاد (با اجرای درخشان انِت بنینگ) است: شناگر...

گفته می‌شود هیچ‌وقت برای دنبال کردن رؤیا دیر نیست. اما چند نفر از ما در سال‌خوردگی واقعاً تلاش می‌کنیم تا آن را محقق کنیم؟ با گذر زمان ممکن است احساس کنیم زندگی از کنارمان می‌گذرد و فرصت‌های تحقق آرزوها را با خود می‌برد، و این می‌تواند به ناامیدی، سرخوردگی و افسردگی منجر شود. این دقیقاً وضع دایانا نیاد (با اجرای درخشان انِت بنینگ) است: شناگر افسانه‌ایِ آب‌های آزاد که در سال‌های پایانی عمرش تصمیم می‌گیرد بار دیگر به آب بازگردد و رویای دیرینه‌اش — شنا از هاوانا تا کی‌وست — را دنبال کند. او در جوانی موفقیت‌های زیادی داشته و بعدها به‌عنوان کارشناس ورزشی برای شبکه‌ای مشغول به کار شده، اما آن شغل رضایتِ درونی او را تأمین نکرده و حس می‌کرد مسیر زندگی‌اش سی‌ساله منحرف شده است. نیاد در شصت‌سالگی تصمیم می‌گیرد بار دیگر کوشش کند، اقدامی که همه آن را در آن سن غیرواقعی و ناممکن می‌دانند. او با اراده‌ای سرسخت و بی‌قرار به مسیرش ادامه می‌دهد و بهترین دوستش، بانی (با اجرای برجسته جودی فاستر)، نقش مربیِ خسته اما همراه او را بر عهده دارد. کارگردانان جیمی چین و الیزابت چای وازارهِیلی این داستان واقعی را در قالب یک بایوپیک جذاب زنده می‌کنند و از به تصویر کشیدن نیاد از زوایای گوناگون ابایی ندارند؛ هم به‌عنوان الگویی قهرمان و مصمم و هم به‌عنوان شخصیتی لجوج و تا حدی آزاردهنده. روایت فیلم هرچند تا حدی فرمولی و طولانی به نظر می‌رسد، اما اجرا و جلوه‌های آن تصویری واقع‌گرایانه از مشقت‌ها و سختی‌هایی که نیاد و تیمش تحمل کردند ارائه می‌دهد که بازی‌های درخشان بنینگ و فاستر آن را تقویت می‌کند. فیلم همچنین به دوران کودکی نیاد می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه عزم جزم‌او برای موفقیت شکل گرفت و او از نقش قربانی امتناع کرد. دیدن فیلمی که بی‌پروا قصه یک زن سالخورده را — گروهی که در سینمای معاصر اغلب نادیده گرفته می‌شود — روایت می‌کند، تازگی دارد. «نیاد» شاید فیلمی حماسی به‌معنای تمام کلمه نباشد، اما از امکانات خود بهره می‌برد و تماشاگر را با داستانی الهام‌بخش و دلگرم‌کننده روبه‌رو می‌سازد، به‌ویژه برای کسانی که خود را کنار گذاشته حس می‌کنند اما هنوز اشتیاقی سوزان برای برتری دارند. نمایش‌ها در فیلم پُرتوان و تأثیرگذارند؛ اجرای بنینگ و فاستر ارزش توجه و حتی شایستگی تحسین دارند. اقتباسِ فیلم از کتابِ نیاد با دیالوگ‌هایی صادقانه و دلنشین، تماشاگر را در سفر احساسیِ دستاوردِ خارق‌العاده شخصیت اصلی همراه می‌کند. با این حال فیلم به تله‌های معمولِ بایوپیک‌ها دچار می‌شود و از کنار جنجال‌های دنیای واقعی، مانند مسأله تأییدنشده‌بودن شنا، عبور می‌کند — خَطاهایی که به اعتباریّتِ وقوعِ این حادثهٔ استثنایی کمک نمی‌کنند. افزون بر این، فیلم تا حدودی تابعِ کلیشه‌های آثارِ «اوسکاری» شده و در نهایت از خلاقیت تهی و تکراری می‌شود. با وجود این ضعف‌ها، فیلم همچنان تماشایی و انگیزشی است. (امتیاز: B-) از منظر برخی تماشاگران، فیلم فیلمِ قابل‌قبولی است اما به‌خاطر زمان پخش طولانی‌اش تکرارپذیر نیست. مفهومِ مواجههٔ یک شناگر سالخورده با موانع و اقیانوس گسترده و تلاش برای تحققِ رؤیا، ارزشمند و قابل‌تحسین است، اما کمبودِ لحظات پرتنش و مهیج که معمولاً روایت را جلو می‌برند، در فیلم محسوس است؛ ریتمِ کلی باعث می‌شود اثر گاه کم‌جنب‌وجوش و یکنواخت به نظر برسد. با این حال میلِ تماشاگر برای دیدن اینکه شخصیت اصلی به هدفش می‌رسد یا نه تا پایان او را همراه نگه می‌دارد. در مجموع، تجربه‌ای است که یک‌باره دیدنی است ولی احتمالاً تأثیر عمیقی بر بیننده نمی‌گذارد و بازدید دوباره از آن چندان جذاب به نظر نمی‌رسد.