فیلم The Long Kiss Goodnight 1996

فیلم اکشن سرگرم‌کننده و مفرّح. جلوه‌ها کمی قدیمی به نظر می‌رسند و چند لحظه ناخواسته خنده‌دار هم هست، اما جینا دیویس و ساموئل ال. جکسون در کنار هم خوب ظاهر شدند. امتیاز: 3.5/5 یک فیلم اکشن و مهیجِ خوب، هرچند با چند ضعف قابل اشاره. این تریلری خوشایند است که داستانی نه چندان بدیع یا غیرمعمول ارائه می‌دهد، اما به‌خوبی کار می‌کند و مخاطب را سرگرم می‌کند....

فیلم اکشن سرگرم‌کننده و مفرّح. جلوه‌ها کمی قدیمی به نظر می‌رسند و چند لحظه ناخواسته خنده‌دار هم هست، اما جینا دیویس و ساموئل ال. جکسون در کنار هم خوب ظاهر شدند. امتیاز: 3.5/5 یک فیلم اکشن و مهیجِ خوب، هرچند با چند ضعف قابل اشاره. این تریلری خوشایند است که داستانی نه چندان بدیع یا غیرمعمول ارائه می‌دهد، اما به‌خوبی کار می‌کند و مخاطب را سرگرم می‌کند. ماجرا از زمانی آغاز می‌شود که یک معلم جوان حومه‌شهر، متأهل و مادر یک دختر، دچار تداعی‌های حافظه‌ای خشونت‌آمیز می‌شود. او دچار فراموشی است و نمی‌داند کیست؛ احتمالِ روزافزونِ وجودِ گذشته‌ای تیره او را برانگیخته تا بیشتر تحقیق کند، از ترس عواقبی که ممکن است متوجه خانواده‌اش شود. برای پیگیریِ ماجرا، یک کارآگاه خصوصی استخدام می‌کند که ظاهراً بیشتر به فکر گرفتن پول از اوست تا کمک واقعی. ترجیح می‌دهم جزئیات بیشتری از فیلمنامه را لو ندهم تا قصه خراب نشود، اما وقتی فیلم را دیدم حس کردم ایده‌ها چندان نوآورانه نیستند و پیش از این فیلم‌هایی با تمی مشابه دیده‌ام. البته با توجه به حجم بالای آثار ساخته‌شده، این موضوع مشکل بزرگی نیست؛ مهم‌تر این است که فیلم آیا آنچه را وعده می‌دهد، عملی می‌کند یا نه. در این مورد فیلم مؤثر است و بیننده را راضی نگه می‌دارد. رنی هارلین کارگردانی شایسته برای این اثر انجام داده و هدایت نسبتاً قابل‌قبولی ارائه می‌دهد، اما بدون نقص نیست. مثلاً از نقطه‌ای به بعد نتوانست فاصله‌گرفتنِ داستان از باورپذیری را کنترل کند، و فیلم برای ژانرش کمی طولانی می‌شود—قابل‌توصیه بود در تدوین چند برش دقیق زده شود و پانزده تا بیست دقیقه حذف گردد. در نتیجه، ریتم فیلم ناپیوسته است و گاهی وقت زیادی هدر می‌رود که باعث کند شدن اکشن و کاهش کشش و تعلیق می‌شود. با توجه به فراوانی صحنه‌های اکشن، باید به‌طور ویژه از تیم بدلکاری و نیز گریم، جلوه‌های ویژه و تیم صدا تشکر کرد؛ این گروه‌ها تعقیب‌ها، تیراندازی‌ها، انفجارها و سایر صحنه‌های هیجان‌انگیز را خلق می‌کنند که تماشاگر را روی لبه صندلی نگه می‌دارد. اگرچه از نظر نوآوری چندان برجسته نیستند، اما با کارآمدی و حرفه‌ای‌گری سهم بزرگی در موفقیت فیلم دارند. موسیقی متن هم اگرچه متکی بر چند ملودی اصلی است، اما شامل تم‌های باکیفیتی است و قطعاتی از هنرمندان مختلف دارد؛ یک قطعه زیبا هم به‌عنوان پایان‌بندی استفاده شده است. فیلم‌برداری، طراحی صحنه و لباس‌ها معمولی‌اند و فقط همانچه لازم است ارائه می‌دهند. جینا دیویس رهبری گروهی از بازیگران قابلی را برعهده دارد. او نقش اصلی را به‌خوبی بازی می‌کند و اجرای یک‌دست و قابل‌قبولی ارائه می‌دهد، اما در بخش‌های رمانتیک ضعیف‌تر نشان می‌دهد و تعامل محکمی با ساموئل ال. جکسون برقرار نمی‌کند. جکسون در صحنه‌های اکشن تواناست، ولی وقتی قصه به سوی رمانس می‌رود، اندکی بی‌قرار به نظر می‌رسد؛ خوشبختانه فیلم نیازی به تمرکز بر آن بخش ندارد و عملکرد او در مجموع مثبت است. کریگ بیئرکو آنتاگونیستی شایسته است و دیوید مورز هرچند زمان کمی دارد، حضور خوبی نشان می‌دهد. برایان کاکس تقریباً فرصتی برای خودنمایی نداشته و به نظرم استعدادش در فیلم هدر رفته است.