فیلم Godmothered 2020

تماشای خوب؛ ممکن است دوباره ببینمش و توصیه‌اش می‌کنم. این فیلم یک گوهر کوچک و عجیب است. نه تنها فیلمی بامزه و مناسب خانواده است، بلکه ساختارش هم به‌صورت «داستانی در دل داستان» جالب و سرگرم‌کننده است. اگرچه داستان اصلی دربارهٔ تلاش الینور برای کمک به مکنزی است، در عمل این داستان، داستانِ پشتیبانِ مکنزی محسوب می‌شود و خط فرعی عملاً نقش خط اصلی را دارد. این...

تماشای خوب؛ ممکن است دوباره ببینمش و توصیه‌اش می‌کنم. این فیلم یک گوهر کوچک و عجیب است. نه تنها فیلمی بامزه و مناسب خانواده است، بلکه ساختارش هم به‌صورت «داستانی در دل داستان» جالب و سرگرم‌کننده است. اگرچه داستان اصلی دربارهٔ تلاش الینور برای کمک به مکنزی است، در عمل این داستان، داستانِ پشتیبانِ مکنزی محسوب می‌شود و خط فرعی عملاً نقش خط اصلی را دارد. این نکته خیلی مهم نیست، صرفاً جالب است. فیلم پر از لحظات خوشایند و دلگرم‌کننده است. قرار نیست فیلمی برندهٔ جوایز باشد، اما به نظرم برای تقریباً هر کسی فیلم خوبی است. خوب نیست. با این حال از آن متنفر نیستم؛ بی‌آزار است و نیت خوبی دارد. «Godmothered» فیلمی بسیار فراموش‌شدنی از سال ۲۰۲۰ است. جیلین بل نقش اصلی را بازی می‌کند و آیسلا فیشر نقش مکمل دارد. به نظرم بهتر بود اگر جای این دو عوض می‌شد—فیشر الینور را بازی کند و بل مکنزی را. من بل را از سریال «Workaholics» می‌شناسم و دوست دارم، ولی بر اساس این فیلم فکر می‌کنم برای نقش اول به اندازهٔ کافی مناسب نیست. جین کرتین هم در فیلم حضور دارد. داستان بسیار فرمولیک و کم‌خلاقیت است، به‌ویژه با چند شوخی دست‌پاچه و تصنعی که حالت «چطور با جوانان هم‌دَردی کنی» دارند. بیشتر فیلم حول کلیشهٔ آدمی که در محیط جدیدی غریبه است می‌چرخد. پایان‌بندی بیش از حد شیرین و اغراق‌آمیز است، هرچند نیت قلبی فیلم درست است.