فیلم My Pet Dinosaur 2017

داستانی که هزار بار پیش‌تر دیده‌ایم! فیلم‌های استرالیایی زیادی هستند که امتیاز پایینی می‌گیرند و این فیلم هم قطعاً جزو آن‌هاست. اول فکر می‌کردم منتقدان به‌طور غیرمنصفانه با آن رفتار کرده‌اند، اما بعد از دیدن فیلم فهمیدم واقعاً در سطحی نیست که انتظار می‌رود و نقدها حق داشتند. با این سطح تولید، دست‌کم باید داستانی قابل قبول ارائه می‌دادند. از نظر تصویری وضعیت متوسطی داشت، اما...

داستانی که هزار بار پیش‌تر دیده‌ایم! فیلم‌های استرالیایی زیادی هستند که امتیاز پایینی می‌گیرند و این فیلم هم قطعاً جزو آن‌هاست. اول فکر می‌کردم منتقدان به‌طور غیرمنصفانه با آن رفتار کرده‌اند، اما بعد از دیدن فیلم فهمیدم واقعاً در سطحی نیست که انتظار می‌رود و نقدها حق داشتند. با این سطح تولید، دست‌کم باید داستانی قابل قبول ارائه می‌دادند. از نظر تصویری وضعیت متوسطی داشت، اما داستان ضعیف بود و سازندگان خوش‌شانس‌اند که کسی بابت کپی‌برداری از آثار دیگر به آن‌ها شکایت نکرد. بچه‌ها با دوچرخه، آزمایش علمی‌ای که اشتباه از آب درمی‌آید، برادر آزاردهنده و دوست‌پسر جدید مادر، دختری جدید در شهر — همه چیزهایی که می‌بینید قبلاً دیده‌اید. در کنار این‌ها، نقش ژنرال ارتش به‌شدت ضعیف اجرا شده بود؛ چرا برای آن نقش مهم یک بازیگر قابل نگرفته‌اند؟ بازی سربازها هم حتی بدتر از یک فیلم تلویزیونی کودکانه بود. ماجرا درباره پسری جوان است که در اتاقش یک بچه‌دایناسور پیدا می‌کند؛ ظاهراً به‌خاطر واکنش شیمیایی مواد جمع‌آوری‌شده‌ در حین گردش در جنگل به وجود آمده. پنهان‌کردن این موجود در حال رشد بلافاصله برایش سخت می‌شود، به‌ویژه با حضور ارتشی که شهر را جست‌وجو می‌کند. ادامهٔ فیلم به ماجراجویی‌هایی می‌پردازد که داستان را به سرانجام می‌رساند. بچه‌ها خوب بازی کرده‌اند، اما باقی بازیگران نه. همان‌طور که گفتم، بدترین ضربه را داستان به فیلم زده است. فیلم نتوانست در پایان پاسخ‌های قانع‌کننده‌ای به معماها بدهد. ارزش دیدن را فقط در صورتی دارد که فیلم‌های زیادی تماشا نکرده باشید؛ در غیر این صورت چیز جدیدی برای ارائه ندارد. با این حال فکر می‌کنم کودکان ممکن است از آن لذت ببرند. به‌عنوان نمونه‌های بهتر، فیلم‌هایی مثل ET، Earth to Echo و The Goonies را هر زمان به این یکی ترجیح می‌دهم. ۳/۱۰