فیلم Le chant du loup 2019

من و بچه‌هایم در فروشگاه FNAC در ژنو که معمولاً برای خرید لوازم صوتی، تصویری و کامپیوتری نه‌چندان پیشرفته به آن مراجعه می‌کنیم، مشغول خرید بودیم که این فیلم را پیدا کردیم. سری به IMDb زدم و به نظر می‌رسید این احتمالاً بالاخره یک فیلم فرانسوی خوب باشد. البته به‌جز کمدی‌های لوئی دوفون که واقعاً آن‌ها را خیلی دوست دارم. اما فیلم مشخصاً یک ناامیدی بزرگ بود....

من و بچه‌هایم در فروشگاه FNAC در ژنو که معمولاً برای خرید لوازم صوتی، تصویری و کامپیوتری نه‌چندان پیشرفته به آن مراجعه می‌کنیم، مشغول خرید بودیم که این فیلم را پیدا کردیم. سری به IMDb زدم و به نظر می‌رسید این احتمالاً بالاخره یک فیلم فرانسوی خوب باشد. البته به‌جز کمدی‌های لوئی دوفون که واقعاً آن‌ها را خیلی دوست دارم. اما فیلم مشخصاً یک ناامیدی بزرگ بود. شاید باید بیشتر تحقیق می‌کردم. برای مثال اینکه منتقدان بی‌مایه در Rotten Tomatoes به آن امتیاز صددرصد داده بودند باید زنگ خطر را به صدا در می‌آورد. یا توصیف یک‌خطی مضحک و بدون شرح فیلم؛ مثل خریدن ماشینی از فروشنده‌ای که فقط می‌گوید «ماشین باحالیه». در روزهای بازی‌ام طرفدار پر و پا قرص شبیه‌سازهای زیردریایی، به‌ویژه شبیه‌سازهای جنگ جهانی دوم بودم، پس احتمالاً فریب خوردم. برای شروع، خود فرضیهٔ فیلم وقتی پای تماشای آن می‌نشینی بی‌معنی است. یک — تأکید می‌کنم یک — موشک به سمت خاک فرانسه شلیک می‌شود، بی‌هیچ مدرک واقعی فرض می‌کنند که هسته‌ای است و فرانسه تصمیم می‌گیرد در حالی که موشک هنوز در حال پرواز است تلافی کند. واقعاً؟ این رفتاری است که از کرهٔ شمالی انتظار می‌رود — رفتاری غیرمتمدن. حتی با وجود این‌که به نظرم فرانسه اکنون رئیس‌جمهوری ضعیف دارد، باز هم فرانسه را کشوری متمدن می‌دانم. فیلم با چند صحنهٔ «اکشن» شروع می‌شود و بلافاصله معلوم می‌شود نویسنده هیچ سررشته‌ای از رویه‌ها و استراتژی‌های نظامی ندارد. یک زیردریایی اتمی به سطح می‌آید، کاپیتان — تکرار می‌کنم کاپیتان — از برجک بالا می‌رود و با یک سامِ دستی به سوی بالگردی که یک ناوشکن فرستاده شلیک می‌کند. راستی، دفعهٔ اول فراموش می‌کند که ضامن را باز کند. ناوشکن در این درگیری عملاً هیچ کاری نمی‌کند. واقعاً شوخی می‌کنید؟ بعد فیلم زمان زیادی را صرف آه و نالهٔ قهرمان و برخورد ناعادلانهٔ سلسله‌مراتبی با او می‌کند. در این مرحله فیلم واقعاً خسته‌کننده می‌شود. تنها نکتهٔ مثبت این است که افسران مافوق در نهایت شایسته‌ترین شخصیت‌ها در فیلم هستند. وقتی اکشن دوباره شروع می‌شود، همان آش قبلی است. کاملاً غیرقابل‌باور و غیرواقع‌گرایانه. حتی امیدوارم رئیس‌جمهور هم بداند که یک حملهٔ هسته‌ای را نمی‌توان این‌طور بی‌گدار لغو کرد. و وقتی درگیری واقعاً شروع می‌شود، به‌دلیل نامعلومی زیردریایی «دشمن» انواع ضداقدام‌ها را دارد در حالی که «قهرمانان» هیچ یک را به‌کار نمی‌گیرند. همان‌طور که گفتم، نویسنده هیچ سررشته‌ای ندارد. این صرفاً یک فیلم فوق‌العاده بد است. همین. --- بخش بزرگی از فیلم خارج از آب می‌گذرد، اما وقتی دوباره زیر امواج بازمی‌گردد با سرعت بیشتری پیش می‌رود و داستان تمام وزن خود را بر حساسیت شنوایی شخصیت چانترِید می‌گذارد. اگر دنبال لقمه‌ای از اکشن نظامی به سبک تام کلنسی و کمی سطحی هستید، از «ندای گرگ» لذت خواهید برد. — جیک وات