فیلم The Ward 2010

«بشنو، نگذار این مکان تو را خراب کند. اگر مدت زیادی محبوس باشی، کم‌کم باور می‌کنی که دیوانه‌ای.» افسانهٔ ژانر ترسناک، جان کارپنتر، پس از نه سال وقفه دوباره به صندلی کارگردانی برگشت و این فیلم ترسناک قابل‌قبول اما نه چندان چشمگیر را ساخت. هرچند برخی واکنش‌های منتقدانه نشان از انتظار بیش از حد برای بازگشت او به اوج گذشته‌اش دارد، واقعیت این است که فیلم...

«بشنو، نگذار این مکان تو را خراب کند. اگر مدت زیادی محبوس باشی، کم‌کم باور می‌کنی که دیوانه‌ای.» افسانهٔ ژانر ترسناک، جان کارپنتر، پس از نه سال وقفه دوباره به صندلی کارگردانی برگشت و این فیلم ترسناک قابل‌قبول اما نه چندان چشمگیر را ساخت. هرچند برخی واکنش‌های منتقدانه نشان از انتظار بیش از حد برای بازگشت او به اوج گذشته‌اش دارد، واقعیت این است که فیلم صرفاً اثری محافظه‌کارانه و «ایمن» در ژانر وحشت است. داستان دربارهٔ کریستن، آتش‌افزاری مشکل‌دار است که به‌سرعت به یک مؤسسهٔ روانی منتقل می‌شود و در آنجا تحت تهدید روحی خشن قرار می‌گیرد که به نظر می‌رسد قصد دارد تمام زنان بخش را از بین ببرد. در نتیجه، گروهی دختران بی‌دفاع و خوش‌چهره تحت تعقیب و قتل یک روح زن قرار می‌گیرند که با گریم مصنوعی و نه‌چندان خوب پوشیده شده است. چند «پریدن وحشت» گهگاه دیده می‌شود که فیلم را از نظر ترساندن کاملاً بی‌ثمر نمی‌گذارد؛ بازیگران نمایش‌های محکمی ارائه می‌دهند و کارپنتر از برخی تکنیک‌های تصویری شاخص خود استفاده می‌کند تا چند صحنه با اضطراب و تنش همراه شوند. اما فیلم خیلی زود به افشای بزرگ می‌رسد که متأسفانه ناامیدکننده است، چون قبلاً همین ایده‌ها در فیلم‌های ترسناک و تریلر بهتر اجرا شده‌اند. برای کارپنتر پول آسانی بود و ما طرفداران از او گله‌ای نداریم؛ فیلم آن‌قدرها هم که بعضی‌ها گفته‌اند شرم‌آور نیست، اما اثری متوسط است و روش خوبی برای وداع جان کارپنتر با فیلم‌سازی ژانر وحشت از منظر کارگردانی نیست. ۶/۱۰