بیوگرافی
«متولد 1906 در ساوت بند، ایندیانا، از والدینی انگلیسی. در 1910 انگلیسی صحبت کردن را آموخت. در 1920 به خارج رفت. به خاطر صابون زدن به شیشهی بادی سلطنتی کالسکه تزار نیکلای محکوم به کار در معادن نمک سیبری شد. در 1923 به کالیفرنیا فرار کرد. در 1920 در کالج...
«متولد 1906 در ساوت بند، ایندیانا، از والدینی انگلیسی. در 1910 انگلیسی صحبت کردن را آموخت. در 1920 به خارج رفت. به خاطر صابون زدن به شیشهی بادی سلطنتی کالسکه تزار نیکلای محکوم به کار در معادن نمک سیبری شد. در 1923 به کالیفرنیا فرار کرد. در 1920 در کالج اوکسیدنتال شرکت کرد. مدال افتخاری مداوم سال اولیها در 1926، ’27، ’28 را دریافت کرد که سال سوم شامل یک تعطیلات پرداختشده در لینکلن هایتس بود. دو سال پشت دستهی دوربین دیزنی بوده و هنوز هرگز در فوکوس قرار نگرفته است.» — منتشرشده در شماره 20 ژوئن 1931 روزنامه The Motion Picture Daily
بیل کاترل، که همکارانش او را «عمو بیل» لقب داده بودند، اولین رئیس آن چیزی بود که امروزه با نام والت دیزنی ایمیجینیرینگ شناخته میشود، شاخهی طراحی و توسعهی شرکت. در دوران برنامهریزی و ساخت دیزنیلند، والت شدیداً بر خلاقیت، دانایی و دوراندیشی بیل تکیه میکرد تا رؤیای خود را محقق سازد. ماروین دیویس، افسانهی دیگر دیزنی، یک بار گفته بود: «این والت بود که گفت: «بگذار دیزنیلند باشد»، همانطور که خداوند گفت: «بگذار دنیا باشد.» اما عمو بیل مشاور و دست راست والت بود.»
بیل در 1906 در ساوت بند، ایندیانا، در خانوادهای انگلیسیتبار به دنیا آمد و از کالج اوکسیدنتال در لسآنجلس، کالیفرنیا فارغالتحصیل شد، جایی که انگلیسی و روزنامهنگاری خواند. پس از مدتی کار روی کمیک استریپ کرازی کت اثر جورج هریمان، در 1929 پیشنهادی برای کار با دوربینها در استودیوی والت دیزنی دریافت کرد. او بهزودی به بخش داستاننویسی منتقل شد و به ایدههایی برای فیلمهای کوتاه، از جمله «چه کسی کاک رابین را کشت؟» کمک کرد. جو گرانت، افسانهی دیگر، خاطرنشان کرد: «بیل طرفدار پروپاقرص گیلبرت و سالیوان بود و عناصر آن را میتوان در کارهایی مثل جُورۀ گروه هیئت منصفه در «چه کسی کاک رابین را کشت؟» دید.»
بیل بعداً بخشهای مربوط به جادوگر شرور و شاهدخت شرور را در «سفیدبرفی و هفت کوتوله» کارگردانی کرد و در داستان «پینوکیو» نیز سهیم بود. در 1938 با سِیزل سوئل، خواهر لیلیان دیزنی، ازدواج کرد. در 1941، بیل و هایزل به همراه والت دیزنی و گروه کوچکی از هنرمندان در سفری خیرخواهانه به آمریکای جنوبی به نمایندگی از دولت ایالات متحده شرکت کردند. این سفر الهامبخش «سه کابالرُوس» و «سالودوس آمیگوس» شد که بیل در توسعهی داستان آنها نیز کمک کرد. بیل بعدها در «پیروزی از طریق نیروی هوایی»، «ملودی تایم»، «آلیس در سرزمین عجایب» و «پیتر پن» نیز مشارکت داشت.
در دههٔ 1950، او علاقهاش به داستان را به WED Enterprises (که اکنون والت دیزنی ایمیجینیرینگ است) برد و در آنجا به توسعهی داستانها و دیالوگ برای جاذبههایی در دیزنیلند مانند «ماجراهای سفیدبرفی» کمک کرد.
بیل همچنین به نامگذاری چیزها علاقهمند بود. جان هنچ، معاون ارشد پیشین والت دیزنی ایمیجینیرینگ، یادآوری کرد: «او نویسندهٔ بااستعدادی بود و در شکلدادن به نحوهای که ما به رویدادها و جاذبهها در دیزنیلند اشاره میکردیم نقش داشت. برای مثال، او ما را تشویق کرد که از واژهی «سواری» استفاده نکنیم و به جای آن به جاذبهها به عنوان یک «تجربه» اشاره کنیم، که دقیقاً همان چیزی هستند — «یک تجربه.»»
از میان بسیاری از مشارکتهایش در دیزنی، بیل در توسعهی سریال تلویزیونی محبوب «زورّو» نقش داشت و در 1964 بهعنوان رئیس شرکت Retlaw Enterprises، شرکت خانوادگی والت دیزنی، منصوب شد. او تا 1982 به آن سمت ادامه داد، زمانی که پس از 53 سال خدمت بازنشسته شد. بیل که مادامالعمر طرفدار شرلوک هولمز بود، ایدهاش برای فیلمی دربارهی یک کارآگاه حیوانی الهامبخش فیلم انیمیشن 1986 «موش کارآگاه بزرگ» شد.
بیل کاترل در 22 دسامبر 1995 در بوربانک، کالیفرنیا درگذشت.
نمایش بیشتر
