William A. Seiter

بیوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد ویلیام اِی. سیتِر (۱۰ ژوئن ۱۸۹۰ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۴) کارگردان سینمای آمریکا بود. او در شهر نیویورک به دنیا آمد. پس از تحصیل در آکادمی نظامی هادسون ریور، سیتِر در سال ۱۹۱۵ وارد سینما شد و به‌عنوان بازیگر نقش‌های کوتاه در استودیوی Keystone مک سنِت کار...

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد ویلیام اِی. سیتِر (۱۰ ژوئن ۱۸۹۰ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۴) کارگردان سینمای آمریکا بود. او در شهر نیویورک به دنیا آمد. پس از تحصیل در آکادمی نظامی هادسون ریور، سیتِر در سال ۱۹۱۵ وارد سینما شد و به‌عنوان بازیگر نقش‌های کوتاه در استودیوی Keystone مک سنِت کار کرد و بدل یک کابوی بود. او در سال ۱۹۱۸ به مقام کارگردانی ارتقا یافت. در اواسط دههٔ ۱۹۲۰ و در استودیوی یونیورسال، سیتِر کارگردان اصلی فیلم‌های محبوب رجینالد دنی بود که بیشتر آن‌ها همبازی همسر وقت سیتِر، لورا لا پلانت، بودند (همسر دوم او بازیگر ماریان نیکسون بود). این دوره همچنین شامل فیلم‌های The Beautiful and Damned و The Family Secret بود. در اوایل دوران فیلم‌های ناطق، سیتِر به رشد استعدادهای زوج کمدی Wheeler & Woolsey در آثار پرشوروخنده‌ای مانند Caught Plastered (۱۹۳۱) و Diplomaniacs (۱۹۳۳) کمک کرد. او همچنین فیلم بلند لورل و هاردی، Sons of the Desert (۱۹۳۳)، را کارگردانی کرد، تنها فیلم بلند آن‌ها با هم. سایر فیلم‌های او عبارتند از Sunny، Going Wild، Kiss Me Again، Hot Saturday، Way Back Home، Girl Crazy، Rafter Romance، Roberta، Room Service، Susannah of the Mounties، Allegheny Uprising، You Were Never Lovelier، Up in Central Park و One Touch of Venus. در طول دوران طولانی حرفه‌اش، سیتِر با ستارگان فراوانی کار کرد از جمله شرلی تمپل، فرد آستِر، جینجر راجرز، هنری فوندا، مارگارت سالِوان، جک هیلی، دیانا دوربین، ژان آرتور، جان وین، فرد مک‌مِری، لوسیل بال، ریتا هیورا و برادران مارکس. در حالی که بسیاری از فیلم‌های او جواهرات کوچکی بودند، سیتِر گاهی فیلم‌های ضعیف نیز می‌ساخت. برای مثال، اگر با ستاره‌اش به مشکل برمی‌خورد—چنان‌که در مورد لو کاستلو در Little Giant (۱۹۴۶) اتفاق افتاد—سیتِر با پایبندی سخت‌گیرانه به فیلمنامه تلافی می‌کرد و از افزودن هرگونه ظرافت یا خلاقیت به اثر امتناع می‌ورزید (این خُردنظری ممکن است دلیل آن باشد که یکی از بازیگران برجستهٔ دههٔ ۱۹۳۰ سیتِر را بی‌تخیل‌ترین کارگردانی که با او کار کرده بود، خواند). در چهار فیلم آخرش، پیش از بازنشستگی در سال ۱۹۵۴، سیتِر هم تهیه‌کننده و هم کارگردان بود. این فیلم‌ها شامل The Lady Wants Mink (۱۹۵۳)، طنزی ملایم دربارهٔ تبِ آن زمانِ «برای خود پالتو درست کن»، بودند. او در بورلی هیلز، کالیفرنیا، بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت و ۷۴ ساله بود.