بیوگرافی
مایک نیکلز (زاده میخائیل ایگور پِشکوفسکی؛ 6 نوامبر 1931 – 19 نوامبر 2014) کارگردان، تهیهکننده، بازیگر و کمدین آلمانیتبار آمریکایی فیلم و تئاتر بود. او به خاطر تواناییاش در کار در گونههای مختلف و استعدادش در گرفتن بهترین اجرا از بازیگران بدون توجه به تجربهٔ بازیگریشان شناخته میشد. نیکلز حرفهاش...
مایک نیکلز (زاده میخائیل ایگور پِشکوفسکی؛ 6 نوامبر 1931 – 19 نوامبر 2014) کارگردان، تهیهکننده، بازیگر و کمدین آلمانیتبار آمریکایی فیلم و تئاتر بود. او به خاطر تواناییاش در کار در گونههای مختلف و استعدادش در گرفتن بهترین اجرا از بازیگران بدون توجه به تجربهٔ بازیگریشان شناخته میشد. نیکلز حرفهاش را در دههٔ 1950 با گروه بداههپردازی کمدی The Compass Players، پیشروِ The Second City، در شیکاگو آغاز کرد. سپس با شریک بداههپردازیاش، الن می، برای تشکیل زوج کمدی Nichols and May همکاری کرد. اجراهای بداههٔ زندهٔ آنها در برادوی موفق شد و منجر به سه آلبوم شد، که آلبوم نخستشان برندهٔ جایزهٔ گرمی شد.
پس از اینکه Nichols and May در سال 1961 اجرای مشترکشان را متوقف کردند، نیکلز کارگردانی نمایشها را آغاز کرد. او بهزودی شهرتی بهعنوان یک کارگردان ماهر برادوی با سلیقهای نوآورانه و توانایی در اخذ اجراهای صیقلیافته از بازیگران پیدا کرد. اولین نمایش برادوی او، Barefoot in the Park اثر نیل سایمون در 1963 بود، با رابرت ردفورد و الیزابت اشلی. او در 1964 نمایش Luv را کارگردانی کرد و در 1965 نمایش دیگری از نیل سایمون، The Odd Couple، را کارگردانی نمود. نیکلز برای هر یک از این نمایشها یک جایزهٔ تونی دریافت کرد. تقریباً پنج دهه بعد، او ششمین جایزهٔ تونی خود را بهعنوان بهترین کارگردان برای بازپخشِ Death of a Salesman در 2012 بهدست آورد. در طول دوران حرفهایاش، او بیش از بیست و پنج نمایش برادوی را کارگردانی یا تهیه کرده بود.
در 1966، وارنر برادرز از نیکلز دعوت کرد تا نخستین فیلم خود را کارگردانی کند، Who's Afraid of Virginia Woolf? با بازی الیزابت تیلور و ریچارد برتون. این فیلم پیشگام و مورد تحسین منتقدان باعث شد منتقدان نیکلز را «اورسن ولز جدید» بنامند. فیلم 13 نامزدی اسکار کسب کرد و پنج جایزه برد. همچنین این فیلم در گیشه موفق بود و تبدیل به پرفروشترین فیلم سال 1966 شد. فیلم بعدی او The Graduate در 1967 بود، با بازی داستین هافمن که آن زمان بازیگری ناشناخته بود، در کنار آن بنکرافت و کاترین راس. این فیلم نیز موفقیت انتقادی و تجاری دیگری بود و پرفروشترین فیلم سال 1967 شد و هفت نامزدی اسکار دریافت کرد که نیکلز برایش جایزهٔ اسکار بهترین کارگردانی را برد. از جمله دیگر فیلمهایی که او کارگردانی کرد میتوان به Catch-22 (1970)، Carnal Knowledge (1971)، Silkwood (1983)، Working Girl (1988)، Wolf (1994)، The Birdcage (1996)، Closer (2004) و Charlie Wilson's War (2007) اشاره کرد.
نیکلز علاوه بر جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ گرمی (اولین برای یک کمدین متولد خارج از ایالات متحده)، چهار جایزهٔ اِمی و نه جایزهٔ تونی بهدست آورد. او همچنین سه بار برندهٔ جایزهٔ بفتا شد. دیگر افتخاراتش شامل مراسم گالا ادای احترام لینکلن سنتر در 1999، مدال ملی هنرها در 2001، افتخارات مرکز کندی در 2003 و جایزهٔ دستاورد زندگی AFI در 2010 بود. فیلمهای او در مجموع 42 نامزدی اسکار و هفت برد کسب کردند.
شرح بالا از مقالهٔ ویکیپدیا Mike Nichols گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
