بیوگرافی
لوئیس بونوئل پورتولس (اسپانیایی: [ˈlwis βuˈɲwel poɾtoˈles]; 22 فوریه 1900 – 29 ژوئیه 1983) فیلمساز اسپانیاییای بود که در فرانسه، مکزیک و اسپانیا کار میکرد. بسیاری از منتقدان، تاریخنگاران و کارگردانان سینما او را یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین فیلمسازان تمام دوران دانستهاند. آثار بونوئل به خاطر سورئالیسم آوانگاردشان که...
لوئیس بونوئل پورتولس (اسپانیایی: [ˈlwis βuˈɲwel poɾtoˈles]; 22 فوریه 1900 – 29 ژوئیه 1983) فیلمساز اسپانیاییای بود که در فرانسه، مکزیک و اسپانیا کار میکرد. بسیاری از منتقدان، تاریخنگاران و کارگردانان سینما او را یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین فیلمسازان تمام دوران دانستهاند. آثار بونوئل به خاطر سورئالیسم آوانگاردشان که با نقدهای سیاسی و طنز اجتماعی نیز آمیخته بود، شناخته میشد.
اغلب با جنبش سورئالیسم دهه ۱۹۲۰ مرتبط دانسته شده، بونوئل از دهه ۱۹۲۰ تا دهه ۱۹۷۰ فیلم ساخت. او با نقاش پربرنامه سورئالیست سالوادور دالی همکاری کرد و فیلمهای Un Chien Andalou (1929)، که در دوره صامت ساخته شد، و L'Age d'Or (1930) را ساخت. این دو فیلم بهعنوان زایش سورئالیسم سینمایی تلقی میشوند. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۰ او مهارتهایش را بهعنوان کارگردان با فیلمسازی در مکزیک توسعه داد و ملودرامهای زمینی و انسانی مانند Gran Casino (1947)، Los Olvidados (1950) و Él (1953) را ساخت. در این دوران اصول روایتگری را آموخت.
سپس بونوئل به ساخت فیلمهای هنری، نامتعارف، سورئالیستی و طنزآمیز سیاسی روی آورد. او با فیلم درام آرتهاوس پیچیده و اخلاقی Viridiana (1961) که دیکتاتوری فرانکو را نقد میکرد، مورد تحسین قرار گرفت. این فیلم در جشنواره کن ۱۹۶۱ نخل طلا را دریافت کرد. او سپس شرایط سیاسی و اجتماعی را در The Exterminating Angel (1962) و The Discreet Charm of the Bourgeoise (1972) نقد کرد که دومی جایزه اسکار بهترین فیلم بینالمللی را بهدست آورد. او همچنین Diary of a Chambermaid (1964) و Belle de Jour (1967) و همچنین آخرین فیلمش That Obscure Object of Desire (1977) را کارگردانی کرد که فیلم آخر جایزه انجمن ملی منتقدان فیلم برای بهترین کارگردان را کسب کرد.
بونوئل پنج جایزه از جشنواره فیلم کن، دو جایزه از جشنواره بینالمللی فیلم برلین و یک جایزه بفتا دریافت کرد و همچنین برای دو جایزه اسکار نامزد شد. او جوایز متعددی از جمله جایزه ملی هنرها و علوم در رشته هنرهای زیبا در ۱۹۷۷، جایزه مشارکت در سینما از جشنواره بینالمللی فیلم مسکو در ۱۹۷۹ و شیر طلایی یک عمر (Career Golden Lion) در ۱۹۸۲ را دریافت کرد. او یک بار در سال ۱۹۶۸ برای جایزه نوبل ادبیات نامزد شد. هفت فیلم بونوئل در نظرسنجی منتقدان مجله Sight & Sound در سال ۲۰۱۲ از میان ۲۵۰ فیلم برتر تمام دوران قرار دارند.
نمایش بیشتر
