Claude Miller

بیوگرافی

کلود میلر (۲۰ فوریهٔ ۱۹۴۲ – ۴ آوریل ۲۰۱۲) کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس فرانسوی بود. کلود میلر در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. دانشجوی مدرسهٔ سینمایی IDHEC پاریس از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳ بود و اولین تجربهٔ عملی سینمایی‌اش را در حالی به‌دست آورد که در لباس نظامی خدمت می‌کرد و در...

کلود میلر (۲۰ فوریهٔ ۱۹۴۲ – ۴ آوریل ۲۰۱۲) کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس فرانسوی بود. کلود میلر در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. دانشجوی مدرسهٔ سینمایی IDHEC پاریس از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳ بود و اولین تجربهٔ عملی سینمایی‌اش را در حالی به‌دست آورد که در لباس نظامی خدمت می‌کرد و در «Service Cinéma de l'Armée» خدمت می‌کرد. از ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۴، میلر در مقام دستیار و ناظر برای بسیاری از کارگردانان برجستهٔ فرانسه، از جمله روبر برسون و ژان-لوک گدار، کار کرد. مربی اصلی او فرانسوا تروفو بود؛ تحت سرپرستی او میلر سه فیلم کوتاه و La meilleure façon de marcher (The Best Way to Walk، ۱۹۷۶) را کارگردانی کرد، که نخستین فیلم سینمایی اکرانی‌اش بود، یک درام بلوغ که ردپاهایی از Les Mistons (۱۹۵۷) و The 400 Blows (۱۹۵۹) تروفو در آن دیده می‌شد. میلر برای این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ سزار برای بهترین کارگردان و برای بهترین فیلمنامه، دیالوگ یا اقتباس شد. آثار بعدی او را نیز می‌توان به‌عنوان ادای احترامی به تروفو دید، و بسیاری از آنها حتی از همان تیم تولید استفاده می‌کردند. سال بعد او Dites-lui que je l'aime را ساخت که برای آن بار دوم نامزد سزار بهترین کارگردان شد. او در سال ۱۹۸۱ جایزهٔ سزار برای بهترین فیلمنامه، دیالوگ یا اقتباس را برای Garde à vue به دست آورد، و در ۱۹۸۵ جایزهٔ لوی دلوک را برای L'Effrontée کسب کرد که برای آن نیز نامزد سزار بهترین کارگردان شد. در ۱۹۸۳ او Mortelle randonnée را کارگردانی کرد. وقتی تروفو در ۱۹۸۴ در جریان آماده‌سازی فیلمی دیگر دربارهٔ دزدی جوان و گیج که با عاشقی مسن‌تر درگیر است، La Petite Voleuse (The Little Thief)، درگذشت، میلر پروژه را به‌دست گرفت و فیلم را در ۱۹۸۸ تکمیل کرد. این فیلم موفقیت قابل‌توجهی در سطح بین‌المللی بود و موقعیت میلر را به‌عنوان یکی از فیلم‌سازان برجستهٔ فرانسه مستحکم کرد. در تلویزیون فرانسه، میلر ده‌ها آگهی تجاری و مینی‌سری شش قسمتی Traits de Mémoire (۱۹۷۶) را کارگردانی کرد. پس از چهار سال غیبت، کلود میلر با The Accompanist (۱۹۹۲) و Le Sourire (۱۹۹۴) به ساخت فیلم بازگشت. او تا ۱۹۹۸ برای موفقیت بزرگ بعدی‌اش صبر کرد: La Classe de Neige، داستان هولناک پسری تنها در یک تعطیلات اسکی مدرسه‌ای، که جایزهٔ هیئت داوران جشنوارهٔ کن ۱۹۹۸ را کسب کرد. از دیگر فیلم‌هایی که میلر کارگردانی کرد می‌توان به Betty Fisher et autres histoires (۲۰۰۱) اشاره کرد که پیتر بردشا گفت میلر «آن را با جذابیتِ گلی عجیب، خاردار و سمی مزین کرده است»، La Petite Lili (۲۰۰۳)، و A Secret (۲۰۰۷). در زمان مرگش او روی اقتباسی از Thérèse Desqueyroux اثر فرانسوا موریاک کار می‌کرد. این فیلم برای اختتامیهٔ جشنوارهٔ کن ۲۰۱۲ انتخاب شد. توضیحات بالا از مقالهٔ ویکی‌پدیا «Claude Miller» گرفته شده؛ منتشر شده تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا موجود است.