بیوگرافی
آن فونتین (متولد لوکزامبورگ، ۱۹۵۹) فیلمساز و فیلمنامهنویسی است که قبلاً بازیگر بود. او در فرانسه زندگی و کار میکند.
متولد به نام فونتین سیبرتن-بلان، خواهر بازیگر ژان-کرتین سیبرتن-بلان، او در کودکی به لیسبون رفت تا آنجا زندگی کند، جایی که پدرش، آنتوان سیبرتن-بلان، استاد موسیقی و ارگنواز کلیسا بود. در...
آن فونتین (متولد لوکزامبورگ، ۱۹۵۹) فیلمساز و فیلمنامهنویسی است که قبلاً بازیگر بود. او در فرانسه زندگی و کار میکند.
متولد به نام فونتین سیبرتن-بلان، خواهر بازیگر ژان-کرتین سیبرتن-بلان، او در کودکی به لیسبون رفت تا آنجا زندگی کند، جایی که پدرش، آنتوان سیبرتن-بلان، استاد موسیقی و ارگنواز کلیسا بود. در نوجوانی به پاریس نقل مکان کرد و زیر نظر ژوزف روسیلو رقص آموخت و در عین حال تحصیلات آکادمیکش، از جمله فلسفه، را ادامه داد. همسر او فیلیپ کارکاسون، تهیهکننده فیلم، است و آنها پسری خوانده دارند که در ویتنام به دنیا آمده بود.
هنگامی که هنوز رقصنده بود، رابرت هوسن او را برای بازی در نقش ازمرالدا در یک اجرای تئاتری از گوژپشت نوتردام در سال ۱۹۸۰ برگزید و در همان زمان شروع به استفاده از نام آن فونتین کرد. او به بازیگری ادامه داد و برای نقشهایش در کمدیهایی مانند Si ma gueule vous plaît... (۱۹۸۱) و P.R.O.F.S. (۱۹۸۵) شناخته شد. فرصتی برای دستیار کارگردانی با نسخه صحنهایِ ۱۹۸۶ِ Voyage au bout de la nuit (سفر به انتهای شب) اثر سلین در تئاتر رنو-بارو به دستش آمد.
اولین پروژه فونتین به عنوان کارگردان تنها، Les histoires d'amour finissent mal... en général (عشقها معمولاً به بدی تمام میشوند)، جایزه ژان ویگو را در سال ۱۹۹۳ از آن خود کرد. در ۱۹۹۵ با برادرش روی فیلم کمدی Augustin کار کرد. دو سال بعد، او فیلم موفق Nettoyage à Sec (خشکشویی) را نوشت و کارگردانی کرد. این فیلم جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره ونیز ۱۹۹۷ را برد و عموماً بهعنوان یک نقطه عطف در مسیر فونتین برای تبدیل شدن به «یک چهره مهم در سینمای معاصر فرانسه» محسوب میشود.
در ۱۹۹۹ شخصیت آگوستین (ژان-کرتین سیبرتن-بلان) دوباره در فیلم فونتین Augustin, Roi Du Kung-Fu (آگوستین، پادشاه کونگفو) ظاهر شد. Comment j'ai tué mon père (چگونه پدرم را کشتم) در ۲۰۰۱ منتشر شد و Nathalie... در ۲۰۰۳ دنبال شد. فیلم ۲۰۰۵، Entre Ses Mains (در دستان او) بهطور گستردهای بهعنوان یک تریلر توصیف شده است: یک «تریلر صمیمی» به گفته خود فونتین. فیلم سوم آگوستین، Nouvelle chance (که با نام Oh La La نیز شناخته میشود) در ۲۰۰۶ منتشر شد. سپس La fille de Monaco (دختر موناکو) در ۲۰۰۸ و Coco avant Chanel (کوکو قبل از شنل)، فیلم زندگینامهای او درباره کوکو شنل، در ۲۰۰۹ آمد.
آثار فونتین بهسادگی قابل دستهبندی نیست، اگرچه عبارت «درام روانشناختی» اغلب بهکار میرود. او به یکی از روزنامههای بریتانیا گفت: «سعی میکنم روی سوی کور شخصیتهایم کار کنم، به نوعی به سبک فرویدی: بپرسم، ‹چه چیزهایی درباره خودشان هست که از آنها آگاه نیستند؟› من از طنز سرنوشت که وقتی چیزی از کنترل خارج میشود، مجذوب میشوم. تمام داستانهایم در خود عنصری از بیرحمی دارند.»
توضیحات بالا از مقاله ویکیپدیا Anne Fontaine (filmmaker) گرفته شدهاند، دارای مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
