بیوگرافی
ویلیام شیمِل (متولد برنتوود، اسکس، 23 سپتامبر 1952) خوانندهٔ باریتون انگلیسی است که از دههٔ 1980 در عرصهٔ بینالمللی در اپرا و صحنهٔ کنسرت فعالیت چشمگیری داشته و در سالهای اخیر در فیلمها نقشهایی غیرآوازهای بازی کردهاست.
شیمِل در مدرسهٔ موسیقی و درام گیلدهال و در استودیوی اپرای ملی تحصیل کرد....
ویلیام شیمِل (متولد برنتوود، اسکس، 23 سپتامبر 1952) خوانندهٔ باریتون انگلیسی است که از دههٔ 1980 در عرصهٔ بینالمللی در اپرا و صحنهٔ کنسرت فعالیت چشمگیری داشته و در سالهای اخیر در فیلمها نقشهایی غیرآوازهای بازی کردهاست.
شیمِل در مدرسهٔ موسیقی و درام گیلدهال و در استودیوی اپرای ملی تحصیل کرد. دربارهٔ اجرای او بهعنوان دانشجو در گیلدهال، منتقد اپرا نوشت: «فیگارو ویلیام شیمِل از همهٔ دیگران برجسته بود. صدای او باریتون غنی و پرطنینی است و او از آن برای تأثیرات موسیقایی و دراماتیک بسیار خوب استفاده کرد.»
او در سال 1978 به گروه کر Kent Opera پیوست و در سال 1980 نقش یک پیشخدمت را در ریگولِتو با آنها اجرا کرد و در اجراهای Venus and Adonis در بریتانیا و ونیز حضور داشت. در سال 1981 در Sadler's Wells بهعنوان نوجوان اسکروج در اثر Musgrave، A Christmas Carol ظاهر شد.
او در فوریهٔ 1980 در London Coliseum برای English National Opera نقش مازِتو در Don Giovanni را خواند، و سپس در مارس 1981 نقش گرگوری در تولید جدید Romeo and Juliet و در سپتامبر 1981 نقش یک هِرالد در تولید جدید Otello را اجرا کرد و بعدتر نقشهای دیگری نیز با این شرکت بر عهده گرفت. او در مهٔ 1984 در اپرای Glyndebourne به عنوان کنت آلماویوا (Count Almaviva) نخستین حضورش را داشت، و در لا اسکالا در سال 1991 نقش بارون دورلینسکی در Lodoïska را ایفا کرد. دیگر کمپانیهای اپرا که او در بخشهای ابتدایی دوران حرفهایش با آنها ظاهر شد شامل San Francisco Opera (1988)، Frankfurt Opera (1988)، Grand Théâtre de Genève (1989)، Vienna State Opera (1990)، و Lyric Opera of Chicago (1991) هستند.
در کوونت گاردن او در سال 1985 با نقش شانارد در La bohème дебют کرد و پس از آن در Così fan tutte (1986 و 1992 – بهعنوان گوگلیئلمو)، Werther (1987 – آلبر)، Capriccio (1991 – الیویه)، La bohème (1996 – مارچلو)، The Rake's Progress (2010 – نیک شِدو)، Così fan tutte (2010 – دون آلفونسو)، و Manon (2010 – دو برتینی) به روی صحنه رفت. در متروپولیتن اپرا در نیویورک، شیمِل در سال 1996 با La bohème بهعنوان مارچلو дебوت کرد و سپس در Così fan tutte (1996 و 2010 – دون آلفونسو)، Madama Butterfly (2000 – شارلس)، Manon (2005 – دو برتینی) و Iphigénie en Tauride (2007 – تئواس) حضور داشت.
با کمپانیهای بزرگ، شیمِل نقشهای عنوانی در Le nozze di Figaro و Don Giovanni و همچنین پاپاگنو، داندینی و مالاتستا را اجرا کردهاست.
در سال 1983 شیمِل جایزهٔ بینالمللی اپرای شِل را برد و در شب پایانی Proms در سال 1984 اجرا کرد.
در سال 2008 شیمِل در یک تولید Così fan tutte در جشنوارهٔ Aix-en-Provence با کارگردان ایرانی عباس کیارستمی همکاری میکرد که کیارستمی به او نقش غیرآوازهای در یک فیلم پیشنهاد داد. شیمِل دانش اندکی دربارهٔ سینما داشت، اما تسلطش بر زبانهای فرانسه و ایتالیایی در جریان فیلمبرداری مفید بود (نسخهٔ اولیهٔ فیلمنامه از فارسی به فرانسه و سپس به انگلیسی ترجمه شده بود). فیلم Certified Copy (Copie conforme) در سال 2010 منتشر شد. شیمِل سپس در فیلم Amour (2012) نقشی پذیرفت.
او در چند ضبط صوتی نیز حضور داشته است، از جمله نقش عنوانی در Don Giovanni تحت رهبری ریکاردو موتی، A Sea Symphony اثر Vaughan Williams با ارکستر فیلارمونیک رویال لیورپول به رهبری ورنون هندلی، Mass in B minor BWV 232 اثر یوهان سباستیان باخ، Summer's Last Will and Testament اثر لامبرت، Funeral Cantata on the Death of Emperor Joseph II، و Pulcinella.
منبع: مقالهٔ «William Shimell» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0
نمایش بیشتر
