بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ویکتور پوتل (۱۲ اکتبر ۱۸۸۹ – ۸ مارس ۱۹۴۷) بازیگر نقشهای مکمل سینمای آمریکا بود که کار خود را در عصر فیلمهای صامت آغاز کرد و در طول ۳۸ سال فعالیتش در بیش از ۴۳۰ فیلم ظاهر شد.
ویکتور پوتل در سال ۱۸۸۹ در لافایت، ایندیانا به دنیا...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ویکتور پوتل (۱۲ اکتبر ۱۸۸۹ – ۸ مارس ۱۹۴۷) بازیگر نقشهای مکمل سینمای آمریکا بود که کار خود را در عصر فیلمهای صامت آغاز کرد و در طول ۳۸ سال فعالیتش در بیش از ۴۳۰ فیلم ظاهر شد.
ویکتور پوتل در سال ۱۸۸۹ در لافایت، ایندیانا به دنیا آمد و حرفهٔ بازیگری او تقریباً به آغاز صنعت فیلم تجاری در ایالات متحده بازمیگردد. او نخستین فیلم صامت خود را در سال ۱۹۱۰ ساخت، یک فیلم کوتاه کمدی که در شیکاگو توسط شرکت فیلمسازی Essanay با نام A Dog on Business فیلمبرداری شد. پوتل به ساخت فیلم برای Essanay ادامه داد و هرسال در دهها فیلم ظاهر شد، از جمله در بیشتر فیلمهای مجموعهٔ Broncho Billy، و در ۸۰ فیلم نقش شخصیتی به نام «اسلیپری اسلیم» (Slippery Slim) را بازی کرد. او همچنین در مجموعهٔ «اسنیکویل» (Snakeville) از یونیورسال پیکچرز هم ظاهر شد.
اولین فیلم ناطق پوتل Melody of Love بود که با بازی والتر پیجئون برای یونیورسال در سال ۱۹۲۸ ساخته شد. و در عصر صدا او به طور پیوسته و مداوم کار کرد و نقشهای کوچک و گاه نقشهای بدون اعتبار را ایفا میکرد، که عمدتاً نقشهایی کمدی بودند بهخاطر قامتی بلند (۶ فوت و ۱ اینچ یا ۱٫۸۵ متر) و دستوپاچلفتیاش.
علاوه بر بازیگری، پوتل در چند مورد نیز نویسندگی و کارگردانی کرد. در دههٔ ۱۹۲۰ او دو فیلم کوتاه صامت را کارگردانی کرد: The Rubber-Neck در ۱۹۲۴ و Action Craver در ۱۹۲۷، و داستان Saxophobia را در ۱۹۲۷ فراهم آورد. در دههٔ بعد، در عصر صدا، او کارگردان دیالوگ برای The Big Chance (۱۹۳۳) بود و داستان Inside Information را در ۱۹۳۴ نوشت. در ۱۹۳۵ او تداوم و دیالوگ برای Million Dollar Haul و فیلمنامهٔ Hot Off the Press را تأمین کرد. در دههٔ ۱۹۴۰، پوتل بخشی از «گروه ثابت» بازیگران شخصیتپرداز غیررسمی پریستون استرجز بود و در نه فیلمی که استرجز نوشت و کارگردانی کرد، ظاهر شد.
پوتل تا زمان مرگش در ۸ مارس ۱۹۴۷ به کار ادامه داد. آخرین فیلمی که روی آن کار کرد، Relentless، در ۲۸ فوریهٔ همان سال فیلمبرداریاش به پایان رسید.
نمایش بیشتر
