بیوگرافی
ورا دی، ستارهٔ بلوند بسیار خوشعکس دههٔ ۱۹۵۰، ریزاندام و سینهبرجسته، زمانی بهعنوان پاسخ بریتانیا به مریلین مونرو معرفی میشد. او که در پانزدهسالگی ترک تحصیل کرده بود، پیش از آنکه شغلی پایدارتر بهعنوان دستیار سالن زیبایی و مانکن آرایشگاه بیابد، تجربههایی در خردهفروشی و مهمانداری داشت. سپس مدلینگ به...
ورا دی، ستارهٔ بلوند بسیار خوشعکس دههٔ ۱۹۵۰، ریزاندام و سینهبرجسته، زمانی بهعنوان پاسخ بریتانیا به مریلین مونرو معرفی میشد. او که در پانزدهسالگی ترک تحصیل کرده بود، پیش از آنکه شغلی پایدارتر بهعنوان دستیار سالن زیبایی و مانکن آرایشگاه بیابد، تجربههایی در خردهفروشی و مهمانداری داشت. سپس مدلینگ به شغل تماموقت او تبدیل شد، اما ورا جاهطلبیهای بلندپروازانهتری داشت. با پاسخ دادن به آگهیای دربارهٔ رقصندههای صحنه در یک نشریهٔ تئاتری، برای آزمون نزد رهبر ارکستر و تهیهکنندهٔ نمایش جک هایلتون رفت. هایلتون آنقدر از ظاهر و اعتمادبهنفس او تحت تأثیر قرار گرفت که در تولید صحنهای خود در وست اند به نام «کاش اینجا بودی» در لندن کازینو در سال ۱۹۵۳ او را به بازی گرفت. این کار یک سال بعد با نقش کوچک حمایتی (والری) در «پال جویی» در تئاتر پرینس دنبال شد. در همان سال ورا با مشتزن و بدنساز آرتور میسن ازدواج کرد، نقش مدیر برنامههای او را بر عهده گرفت و در فیلم «برقص دخترک» (۱۹۵۴) برای نخستینبار در سینما حضور یافت.
او پیشنهادهای نقشهای زمختتر و واقعگرایانهتر را رد کرد و خوشحال بود که در سینما در نقش دختران جذاب و بلوندهای سبکمغز جا بیفتد: میمی در «بچهای به قیمت دو فارثینگ» (۱۹۵۵)، بتی همکار مریلین در «شاهزاده و نمایشگر» (۱۹۵۷) (با کلاهگیس قهوهای، تا از همبازی برجستهاش پیشی نگیرد)، شیلا خدمتکار بار محلی در «کوئترماس ۲» (۱۹۵۷)، یک روسپی در «گوشت ضعیف است» (۱۹۵۷) و خوانندهای که در «چنگال خفهکننده» (۱۹۵۸) قربانی بوریس کارلوف میشود. نقش اصلی نادری نصیبش شد در «زنخور» (۱۹۵۸)، یک فیلم ترسناک کمبودجه و تا حدی مضحک دربارهٔ درخت گوشتخوار و (طبیعتاً) یک دانشمند دیوانه (با بازی جورج کولوریس). کمتر چیزی از این فیلم در خاطر مانده جز پلیور تنگ و سینهبند گلولهای ورا.
در تلویزیون، ورا برای اولینبار در یکی از قسمتهای نخستین سریال صابونی بریتانیا، «خانواده گروو» (۱۹۵۴) ظاهر شد. نقشهای مهمان بعدی او شامل «دیکسون از داک گرین» (۱۹۵۵)، «جایی برای پنهان شدن نیست» (۱۹۵۹)، «سِینت» (۱۹۶۲) و «دِ بیل» (۱۹۸۴) بودند. پس از ۳۴ سال غیبت، ورا از بازنشستگی درآمد تا نقش تانیا را در حماسهٔ گانگستری گای ریچی «لاک، استاک و دو تفنگ دودزا» (۱۹۹۸) بازی کند.
نمایش بیشتر
