بیوگرافی
کانجِنگ رادن تومنگونگ ایروان سوسِتیو پاکوسادوِوْ، که بیشتر با نام هنری تیو پاکوسادوِوْ شناخته میشود (زادهٔ ۲ سپتامبر ۱۹۶۳)، بازیگر اندونزیایی است. او دو بار جایزهٔ سیترا برای بهترین بازیگر نقش اول را در جشنواره فیلم اندونزی برای فیلمهای «لاگو اونتوک سرونی» (۱۹۹۰) و «ایدنتیتاس» (۲۰۰۸) دریافت کرده است.
تیو در...
کانجِنگ رادن تومنگونگ ایروان سوسِتیو پاکوسادوِوْ، که بیشتر با نام هنری تیو پاکوسادوِوْ شناخته میشود (زادهٔ ۲ سپتامبر ۱۹۶۳)، بازیگر اندونزیایی است. او دو بار جایزهٔ سیترا برای بهترین بازیگر نقش اول را در جشنواره فیلم اندونزی برای فیلمهای «لاگو اونتوک سرونی» (۱۹۹۰) و «ایدنتیتاس» (۲۰۰۸) دریافت کرده است.
تیو در ۲ سپتامبر ۱۹۶۳ در جاکارتا به دنیا آمد. او از سنین پایین به هنر علاقهمند بود و در دورهٔ ابتدایی رقص آموخت. در دبیرستان در گروه تئاتر مدرسه فعال بود و پس از فارغالتحصیلی در ۱۹۸۵ در مؤسسه هنر جاکارتا ثبتنام کرد. در کنار آن بهعنوان مدل کار میکرد و در ۱۹۸۷ اولین نقش سینمایی خود را در برابر رانو کارنو در «بیلور-بیلور پنیِسالان» (نوارهای پشیمانی)، اقتباسی از رمانی از میرا و., ایفا کرد.
در ۱۹۸۸ تیو چهار نقش پذیرفت، از جمله یکی در «چاتاتان سی بوی II» («یادداشتهای پسر II») که برای او به رسمیت شناخته شدن در سطح ملی را به همراه داشت. شهرت او با نقشآفرینی در فیلم گارین نوگروهو «چینتا دالم سپوتونگ روتی» (عشق در تکهای نان؛ ۱۹۹۰) تثبیت شد؛ این فیلم در جشنواره فیلم اندونزی ۱۹۹۱ جایزهٔ سیترا بهترین فیلم را برد. همچنین در ۱۹۹۱، تیو برای نقش یک آهنگساز عجیب در «لاگو اونتوک سرونی» نخستین جایزهٔ سیترا خود را دریافت کرد.
در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ صنعت فیلم داخلی با یک نزول شدید مواجه شد و تیو تمرکز خود را بر سریالهای تلویزیونی گذاشت. در ۱۹۹۳ او خانهٔ تولید خود را با نام کالبوکو راهاندازی کرد که چندین مجموعهٔ تلویزیونی از جمله «دسی» (۱۹۹۴)، «لاکن تیگا دودا» (داستان سه بیوهمرد؛ ۱۹۹۴)، «آنک-آنک منتِنگ» (کودکان منتنگ؛ ۱۹۹۶)، «تلاگا کساباران» (دریاچهٔ صبر؛ ۱۹۹۶) و «تیراِی سوترا» (پردههای ابریشمی؛ ۱۹۹۶) را تولید کرد. این شرکت، هرچند در آغاز بسیار موفق بود، بهزودی با مشکلات مالی روبهرو شد و تعطیل شد؛ تیو همچنین به اعتیاد به مواد مخدر دچار شد. آخرین نقش او در سینما در آن هزاره، در فیلم مستقل «کولدِساک» (بنبست) بود؛ فیلمی که بهطور مشترک توسط میرا لِسْمَنا، ریزا مانتووانی، ریری ریزا و نان ترینِوی کارگردانی شد و در ۱۹۹۹ اکران گردید.
تیو تا سال ۲۰۰۴ به دنیای سینما بازنگشت؛ در آن سال او نقش یک «شوگر ددی» را در فیلم «ورجین» به کارگردانی هانی ساپوترا بازی کرد. نقش بعدی او در فیلم نیا دیناتا «برباگی سوامی» (عشق برای شریک؛ ۲۰۰۶) بهعنوان یک مرد چندهمسری بود که از چهار همسرش میترسد. از سال ۲۰۰۷، تیو حداقل در دو فیلم در هر سال حضور داشته است. این نقشها در ژانرهای گوناگون قرار دارند، از جمله فیلم ترسناک «لِگِندا سوندل بولونگ» (افسانهٔ سوندل بولونگ؛ ۲۰۰۷)، کمدی «کوئیکی اکسپرس» (۲۰۰۷)، درام «سانگ پِناری» (رقصنده؛ ۲۰۱۱) و تریلر «پینتو ترلارانگ» (درِ ممنوعه؛ ۲۰۰۹).
در ۲۰۱۰ تیو عنوان کانجِنگ رادن تومنگونگ را از دربار سلطنتی سلاطنتی یوگیاکارتا دریافت کرد؛ خاندان او از آن منشاء میگیرد. در همان سال او مدرسهٔ بازیگریای در کِمانگ، جنوب جاکارتا تأسیس کرد، زیرا کیفیت اکثر بازیگران و بازیگران تازهوارد اندونزیایی را ضعیف میدانست. این مدرسه روشی از بازیگری را آموزش میدهد که توسط خود تیو توسعه یافته است.
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نمایش بیشتر
