بیوگرافی
سیلوئه تستود در 17 ژانویه 1971 در لیون به دنیا آمد. والدینش زمانی که او دو ساله بود از هم جدا شدند. او دوران جوانیاش را در محله کروآ-روسِ لیون گذراند و توسط مادرش که حسابدار بود بزرگ شد. در دوران دبیرستان زبان چینی آموخت. خیلی زود شیفته سینما شد...
سیلوئه تستود در 17 ژانویه 1971 در لیون به دنیا آمد. والدینش زمانی که او دو ساله بود از هم جدا شدند. او دوران جوانیاش را در محله کروآ-روسِ لیون گذراند و توسط مادرش که حسابدار بود بزرگ شد. در دوران دبیرستان زبان چینی آموخت. خیلی زود شیفته سینما شد و بهویژه با نقش نوجوانی پیچیدهای که شارلوت گنسبور در L'Effrontée ایفا کرده بود همذاتپنداری میکرد. پس از نقل مکان به پاریس برای تحصیل تاریخ، بهزودی وارد عرصه بازیگری شد و در کلاس آزاد Cours Florent شرکت کرد و سپس وارد کنسرواتوار شد، جایی که ژاک لاسال و کاترین هیگل معلمان او بودند. اولین حضور سینماییاش را در سال 1994 در Couples et amants تجربه کرد.
او در دوران جوانی، پس از آنکه به بازیگران زن در فیلمها علاقهمند شد، تصمیم گرفت بازیگر شود. سپس در لیون نزد بازیگر و کارگردان کریستین تاپونار درس بازیگری گرفت. در سال 1989 به پاریس نقل مکان کرد تا تاریخ بخواند و همچنین در کلاسهای آزاد Cours Florent درسهای درام بگذراند، سپس سه سال در کنسرواتوار ملی هنرهای دراماتیک زیرنظر ژاک لاسال و کاترین هیگل تحصیل کرد.
اوایل دهه 1990 اولین نقشهای کوچک سینمایی را به دست آورد و سپس در فیلمهای بلند مانند The Story of the Boy Who Wanted to Be Kissed اثر فیلیپ هارِل (1994)، Le Plus Bel Age... اثر دیدیه هودپن (1995) و Love, etc. اثر ماریون ورنوکس (1996) ایفای نقش کرد.
در سال 1997 سیلوئه تستود اولین موفقیت بزرگ سینماییاش در آلمان را با فیلم Beyond Silence ساخته کارولین لینک تجربه کرد؛ برای این فیلم زبان آلمانی، نواختن کلارینت و زبان اشاره را آموخت. او با دریافت جایزه فیلم آلمان بهعنوان بهترین بازیگر زن (معادل سزار برای بهترین بازیگر زن) مورد تقدیر قرار گرفت. در سال 1998 اولین نقش عمدهاش در سینمای فرانسه را بازی کرد و با نقش «بئا» در Karnaval، نخستین فیلم بلند توماس وینسنت، در فرانسه موفقیت بزرگی کسب کرد؛ برای این نقش نامزد جایزه سزار در بخش بهترین بازیگر زن نوظهور شد و جایزه مایکل سیمون را دریافت کرد. سپس کارنامه بازیگری مهمی را با تمایل به سینمای نویسندهمحور آغاز کرد.
در سال 2000، اجرای او در La Captive ساخته چانتال آکرمن (اقتباس از رمان La Prisonnière اثر مارسل پروست) او را نامزد بهترین بازیگر زن در جوایز فیلم اروپا کرد. در سال 2001، او برای دومین نامزدی خود، جایزه سزار در بخش بهترین بازیگر زن نوظهور را برای تفسیر درخشانش از کریستین پپن، یکی از خواهران پپن، در Les Blessures assassines ساخته ژان-پیر دنیس که بر اساس یک خبر از سال 1933 بود، دریافت کرد.
نمایش بیشتر
