بیوگرافی
استن براکیج یکی از تاثیرگذارترین فیلمسازان سینمای آوانگارد آمریکاست که به خاطر نقدهای اجتماعی بیپروا و نوآوریهای فنیاش شناخته میشود. در طول نزدیک به چهل سال کارنامهاش، بیش از 200 فیلم با طولهای مختلف ساخته است. او اولین فیلمش، Interim (1952)، را در 18 سالگی پس از ترک دانشگاه ساخت....
استن براکیج یکی از تاثیرگذارترین فیلمسازان سینمای آوانگارد آمریکاست که به خاطر نقدهای اجتماعی بیپروا و نوآوریهای فنیاش شناخته میشود. در طول نزدیک به چهل سال کارنامهاش، بیش از 200 فیلم با طولهای مختلف ساخته است. او اولین فیلمش، Interim (1952)، را در 18 سالگی پس از ترک دانشگاه ساخت. فیلمهای براکیج در پی تغییر شیوهٔ دیدن ما هستند. او بینندگان را تشویق میکند ساختار روایی سنتی را رها کنند و به ادراک محض بصری، فارغ از نامگذاری آنچه دیده میشود، روی آورند؛ هدف او خلق تجربهای بصریتر و جدیتر است، زیرا معتقد است که «جریان خودآگاهی بصری نمیتواند کمتر از مسیر روح باشد.» برای این منظور، فیلمهایش در رنگهایی بسیار حسی فیلمبرداری شده و از ساندترکهای حداقلی استفاده میکنند.
آثار او را میتوان به دورههای متمایز تقسیم کرد. نخستین فیلمهای کوتاهش خصوصیات و امکانات نور را کاویدند. در بسیاری از تجربههای تجربیاش، براکیج سینماتوگرافی سنتی را رها کرده و مستقیماً با پِهنهٔ فیلم کار کرده است. گهگاه روی آن نقاشی کرده، مرکب زده، خراش داده و رنگآمیزی کرده؛ و همچنین تلاش کرده اشیای ارگانیک را روی فیلم بچسباند. مشهورترین نمونهٔ او فیلم کوتاه 1963 Mothlight است که در آن بالهای شبپره را روی پِهنهٔ فیلم چسبانده بود. برخی از فیلمهای اولیهاش بر اساس نزدیکترین تجربههایش بودند، از جمله آمیزش عاشقانه با عروس جدیدش—که روی نگاتیو فیلم ضبط شده بود—در Wedlock House: An Intercourse (1959)، و تلاشی برای بازگرداندن سگ مردهاش به زندگی با دوربین در Sirius Remembered (1959). در دههٔ 1960، دیدگاههای بتشکن براکیج بهخاطر شاعرانه بودنشان ستوده میشد، اما در دههٔ 1970 تمرکز او به مسائل اجتماعی تغییر کرد و با مجموعههای فیلم ناراحتکنندهای مانند «اسناد پیتسبرگ» بسیاری از هوادارانش را دور کرد؛ در این مجموعه او نماهای دلخراشی از زندگی درونشهری ارائه داد، از جمله فیلم Act of Seeing with One's Own Eyes (1971) که در سردخانه فیلمبرداری شده بود. او همچنین با مجموعهٔ Sincerity/Duplicity به مواد خودزندگینامهای ادامه داد. در دههٔ 1980 تمرکز براکیج دوباره تغییر کرد—اینبار او به خلق فیلمهایی واقعاً «انتزاعی» علاقهمند شد، مانند Arabics (1982) که متشکل از انفجارهای درخشان نورهای رنگی است که او مدعی است نمایانگر «موسیقی تصورشده» هستند. علاوه بر ساخت فیلم، براکیج کتابهایی دربارهٔ فیلم و فیلمسازی نوشت و همچنین بهعنوان مدرس فعالیت کرد.
نمایش بیشتر
