بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سلنا رایل (۶ نوامبر ۱۹۰۴ – ۲۳ آوریل ۱۹۸۳) بازیگر آمریکایی (تئاتر، رادیو، تلویزیون و سینما) و بعدها نویسنده بود. رایل در نیویورک متولد شد؛ پدرش نمایشنامهنویس ادوین میلتون رایل و مادرش بازیگر سلنا فتر (۱۲ آوریل ۱۸۶۰ - ۱۰ می ۱۹۵۵) بودند. او یک خواهر بزرگتر...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سلنا رایل (۶ نوامبر ۱۹۰۴ – ۲۳ آوریل ۱۹۸۳) بازیگر آمریکایی (تئاتر، رادیو، تلویزیون و سینما) و بعدها نویسنده بود. رایل در نیویورک متولد شد؛ پدرش نمایشنامهنویس ادوین میلتون رایل و مادرش بازیگر سلنا فتر (۱۲ آوریل ۱۸۶۰ - ۱۰ می ۱۹۵۵) بودند. او یک خواهر بزرگتر به نام جوزفین فتر رایل (۱۹۰۱–۱۹۹۲) داشت.
مادرش در یک مقالهٔ روزنامهای بازگو کرد که او معمولاً سلنا را با خود به تمرینها و اجراهایش میبرد. یک شب، سلنا که هفت ساله بود، ناپدید شد. در حالی که مادر با نگرانی به دنبال او میگشت و پردهٔ پردهٔ دوم نمایش را به تعویق انداخته بود، تماشاگران بیتاب شدند. سرانجام دخترک پیدا شد — او با لباس صحنهٔ پردهٔ دوم مادرش روی صحنه رفته بود و تعظیمی کرد که باعث خنده و شادی مخاطبان شد. او بعدها گفت: «و این اولین بار بود که روی صحنه رفتم، و آنقدر ازش خوشم آمد که ماندم.»
پدرش نمایشنامهٔ برادوی سال ۱۹۲۱ لنسلوت و الین را نوشت تا هم برای او و هم برای خواهرش جوزفین نخستین نقشهای حرفهایشان، بهعنوان گوینور و الین، فراهم کند. در نهایت او خودش نقش گرفت در تولید ۱۹۲۳ تیِر گیلد از پیرگینت، با بازی جوزف شیلدکراوت، و به عنوان یک بازیگر برادوی مورد احترام شناخته شد. او در دههٔ ۱۹۳۰ یک فیلم ساخت، Misleading Lady، اما عمدتاً در صحنه و رادیو کار میکرد.
رایل کار رادیوییاش را در سالهای ۱۹۲۶ یا ۱۹۲۷ آغاز کرد و طبق یک مطلب روزنامهای در ۱۹۳۹ «تقریباً پیوسته از آن زمان به بعد» اجرا داشت.
آثار او شامل بازی در نقش عنوانی در Hilda Hope, M.D. است. او همچنین نقش مارثا جکسون در Woman of Courage، خانم آلن در Against the Storm، جون در The O'Neills و خانم گاردنر در Betty and Bob را بازی کرد و در Kate Hopkins نیز ظاهر شد.
در دههٔ ۱۹۴۰ او به سینما بازگشت و دورهٔ موفقی داشت، عمدتاً نقشهای مادری را بازی میکرد مانند مادر داغدیده در The Fighting Sullivans (۱۹۴۴)، مادر شخصیت مقابل جِین پاول در اقتباس سینمایی A Date with Judy (۱۹۴۸) و مادر شخصیت عنوانی در کنار اینگرید برگمن در Joan of Arc (۱۹۴۸).
او چندین بار در تلویزیون ابتدای راه ظاهر شد. با این حال، در سال ۱۹۵۱، وقتی از شهادت در برابر کمیتهٔ فعالیتهای غیرآمریکایی مجلس نمایندگان امتناع کرد، از لژیون آمریکا، که کتابچهای به نام Red Channels را منتشر کرده بود و نام او در آن آمده بود، شکایت برد و پیروز شد، اما حرفهٔ بازیگریاش به پایان رسید. او تنها سه نقش دیگر ایفا کرد که آخرین آن Murder Is My Beat (۱۹۵۵) بود.
او همچنین چندین کتاب نوشت، از جمله Guadalajara: as I Know It, Live It, Love It (که چندین بار تجدید چاپ شد) و چند کتاب آشپزی و چند مقالهٔ مجلهای. او «ویراستار رادیویی» دورهنامهٔ نیویورکی کوتاهعمر Swank بود.
نمایش بیشتر
