بیوگرافی
ساموئل جورج "سَمی" دیویس جونیور (۸ دسامبر ۱۹۲۵ – ۱۶ مه ۱۹۹۰) یک هنرمند سرگرمیساز آمریکایی بود.
او عمدتاً رقاص و خواننده بود؛ دیویس که در کودکی در وودویل فعالیت میکرد، بهخاطر اجراهایش در برادوی و لاس وگاس، بهعنوان خواننده ضبط، ستاره تلویزیون و سینما و بهعنوان عضوی از «رت پک»...
ساموئل جورج "سَمی" دیویس جونیور (۸ دسامبر ۱۹۲۵ – ۱۶ مه ۱۹۹۰) یک هنرمند سرگرمیساز آمریکایی بود.
او عمدتاً رقاص و خواننده بود؛ دیویس که در کودکی در وودویل فعالیت میکرد، بهخاطر اجراهایش در برادوی و لاس وگاس، بهعنوان خواننده ضبط، ستاره تلویزیون و سینما و بهعنوان عضوی از «رت پک» فرانک سیناترا شناخته شد.
او از چهار سالگی حرفهاش را در وودویل با پدر و «عمو»ی خود در گروه سهنفرهٔ ویل مُستین آغاز کرد، در سطح کشور تور داشت و پس از خدمت سربازی به این گروه بازگشت. دیویس پس از اجرای شبانهای در کلوب Ciro's بعد از مراسم جوایز اسکار ۱۹۵۱ به شهرت ناگهانی رسید؛ همراه با گروه سهنفره به خواننده ضبط تبدیل شد و در دههٔ بعد اولین بازیهای سینمایی بزرگسالش را انجام داد. در ۱۹۵۴ در یک حادثهٔ اتومبیل چشم چپش را از دست داد. اواخر همان سال به یهودیت گروید. در ۱۹۶۰ در اولین فیلم گروه رت پک، Ocean's 11، بازی کرد. پس از نقشآفرینیِ اصلی در برادوی در نمایش ۱۹۵۶ Mr. Wonderful، دیویس در ۱۹۶۴ در Golden Boy به صحنه بازگشت و در ۱۹۶۶ برنامهٔ تلویزیونی متنوع خودش، The Sammy Davis Jr. Show، را داشت. حرفهٔ دیویس در اواخر دههٔ شصت کند شد، اما در ۱۹۷۲ با آهنگ «The Candy Man» به موفقیت رسید و در لاس وگاس تبدیل به ستاره شد.
دیویس بهعنوان یک آمریکایی آفریقاییتبار در سراسر زندگیاش قربانی نژادپرستی بود و از حامیان مالی بزرگِ مسائل حقوق مدنی محسوب میشد. رابطهٔ او با جامعهٔ آفریقایی-آمریکایی پیچیده بود و پس از در آغوش گرفتنِ فیزیکی ریچارد نیکسون در ۱۹۷۰ مورد انتقاد قرار گرفت. روزی در زمین گلف و در حضور جک بنی از او پرسیدند هندیکپش چقدر است. او پاسخ داد: «هندیکپ؟ دربارهٔ هندیکپ حرف بزنین — من یک یهودی سیاهپوست تکچشمیام.» این جمله به بخشی از امضای او تبدیل شد و در خودزندگینامهاش و در بیشمار مقاله تکرار شد.
پس از دیدار دوباره با سیناترا و دین مارتین در ۱۹۸۷، دیویس همراه آنها و لایزا مینلی در سطح بینالمللی تور اجرا کرد، پیش از اینکه در ۱۹۹۰ بر اثر سرطان گلو درگذرد. او در زمان مرگ بدهی به ادارهٔ درآمد داخلی داشت و املاکش موضوع مناقشات حقوقی شد.
دیویس مدال اسپینگرن را از NAACP دریافت کرد و برای اجراهای تلویزیونیاش نامزد دریافت گلدن گلوب و امی شد. او در ۱۹۸۷ نشان افتخاری مرکز کندی را دریافت کرد و در ۲۰۰۱ بهطور پستوموس جایزهٔ گرمیِ یک عمر دستاورد هنری به او اعطا شد.
نمایش بیشتر
