بیوگرافی
یک بازیگر مرد بریتانیایی که عمدتاً در فیلمهای آمریکایی نقشهای اصلی ایفا میکرد، یکی از ستارگان بزرگ دوران طلایی سینما بود. در ایئلینگ بزرگ شد، پسر یک تاجر موفقِ ابریشم، و در مدرسهٔ شبانهروزی در ساسکس تحصیل کرد، جایی که برای اولین بار با تئاتر آماتوری آشنا شد. قصد داشت...
یک بازیگر مرد بریتانیایی که عمدتاً در فیلمهای آمریکایی نقشهای اصلی ایفا میکرد، یکی از ستارگان بزرگ دوران طلایی سینما بود. در ایئلینگ بزرگ شد، پسر یک تاجر موفقِ ابریشم، و در مدرسهٔ شبانهروزی در ساسکس تحصیل کرد، جایی که برای اولین بار با تئاتر آماتوری آشنا شد. قصد داشت در کمبریج تحصیل کند و مهندس شود، اما مرگ پدرش او را از حمایت مالی لازم محروم کرد. او به واحد منطقهای اسکاتلندی لندن پیوست و با آغاز جنگ جهانی اول به فرانسه اعزام شد. در نبرد مسینس بهشدت مجروح شد — مورد حملهٔ گاز شیمیایی قرار گرفت — و کمتر از دو ماه پس از اعزام به فرانسه بهخاطر جراحات از خدمت مرخص شد. پس از بهبودی تلاش کرد وارد خدمت کنسولی شود، اما یک ملاقات تصادفی برایش نقش کوچکی در یک نمایش لندن فراهم کرد. او سایر برنامهها را رها کرد و بر تئاتر تمرکز نمود و بهتدریج مجموعهای از نقشهای برجستهتر نصیبش شد. با بازی در چند فیلم جزئی پول اضافی بهدست آورد و در سال ۱۹۲۰ بهامید یافتن کامیابی بیشتر به نیویورک رفت، چرا که انگلستان در اثر جنگ دچار رکود بود. پس از دو سال فقر، در یک موفقیت برادوی به نام «La Tendresse» بازی گرفت. کارگردان هنری کینگ او را در آن نمایش دید و او را بهعنوان بازیگر مقابل لیلیان گیش در فیلم The White Sister (۱۹۲۳) برگزید. موفقیتش در این فیلم به عقد قرارداد با ساموئل گلدوین انجامید و حرفهٔ او بهعنوان بازیگر اصلی هالیوود آغاز شد. او به ستارهای بسیار محبوب در دوران فیلمهای صامت تبدیل شد، هم در فیلمهای عاشقانه و هم در فیلمهای ماجراجویی. ظهور فیلمهای ناطق، صدای گفتاری فوقالعاده زیبا و تأثیرگذار او را برای صنعت فیلم حتی مهمتر کرد. او شخصیتهایی سلیمالنفس، متفکر و درستکار را با اطمینان و شکوهمندی ایفا میکرد و هرگاه لازم بود در فیلمهایی مانند The Prisoner of Zenda (۱۹۳۷) با مهارت به نقشهای پرهیجان و شمشیرزنی میپرداخت. ده سال بعد برای اجرای درخشانش در نقش یک بازیگر آشفته در A Double Life (۱۹۴۷) جایزهٔ آکادمی را دریافت کرد. بخش زیادی از دوران کاری بعدیاش وقف برنامهٔ رادیویی «The Halls of Ivy» شد که بعدها به تلویزیون منتقل شد (The Halls of Ivy, ۱۹۵۴). او تا نزدیک پایان عمرش که در ۱۹۵۸ پس از یک بیماری کوتاه ریه اتفاق افتاد، به کار ادامه داد. از او همسر دومش، بازیگر بنیتا هوم، و دخترشان ژولیت بنیتا کولمن بازماندند.
نمایش بیشتر
