بیوگرافی
رنِه داری (۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۰۵ – ۶ اکتبر ۱۹۷۴) بازیگر سینمای فرانسه بود. داری حرفهٔ خود را بهعنوان بازیگر کودک آغاز کرد.
کلمان ماری جوان، که نام اصلی او چنین بود، در ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۰۵ در ناحیهٔ ششم پاریس به دنیا آمد. او در بهار ۱۹۱۰ که تنها پنج سال داشت،...
رنِه داری (۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۰۵ – ۶ اکتبر ۱۹۷۴) بازیگر سینمای فرانسه بود. داری حرفهٔ خود را بهعنوان بازیگر کودک آغاز کرد.
کلمان ماری جوان، که نام اصلی او چنین بود، در ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۰۵ در ناحیهٔ ششم پاریس به دنیا آمد. او در بهار ۱۹۱۰ که تنها پنج سال داشت، فرصت خود را پیدا کرد. پدرش، آبلارد ماری، او را متقاعد کرده بود که خودش و دو فرزند کوچکاش را برای ایفای نقشهای فرعی در استودیوی گومون معرفی کنند. ماری که خود زمانی بازیگر بود، بهخاطر اعتیاد به قمار به دلقکی فرسوده در بارها بدل شده بود و امرار معاش میکرد و همزمان به فروش مبلمان هم میپرداخت. او امیدش را به فرزندانش بسته بود و این بار بهخوبی قمار کرد، زیرا همهٔ آنها برای یک فیلم پهلوانی-تاریخی، Les Derniers Jours de Babylone، استخدام شدند. بازی ذاتی و بازی تئاتریوار کلمان که او را مسنتر از سنش نشان میداد، گویش خیابانی قرضی او و راحتیاش در صحنه که همه—from بازیگران تا تکنسینها—را مجذوب میکرد، بهزودی توجه تهیهکننده-کارگردان لوئیس فویاد را جلب کرد. فویاد او را آزمایش کرد و یک مجموعهٔ کامل حول او طراحی کرد، مجموعهٔ «بِبِه». به طور کلی ماری در ۷۴ کُمدی بِبِه بین سالهای ۱۹۱۰ و ۱۹۱۲ بازی کرد، طبق گفتهٔ براکه (۷۶ بین دسامبر ۱۹۱۰ و فوریهٔ ۱۹۱۳ طبق لاکاسین، در حالی که IMDb فهرست ۷۳ عنوان را دارد)، مانند Bébé apache، Napoléon، Bébé et les cosaques، Bébé en Maroc و غیره. فویاد به کوچکِ ماری اجازه میداد کارهایی را انجام دهد که در خانه ممنوع بود. اغلب نقش او یک بچهٔ لوس بود که هیاهوهای غیرممکن میکرد و بزرگترها را آزار میداد، اما او همچنین میتوانست به کودکان و سالمندان در رنج کمک کند و در نهایت نشاندهندهٔ قلب پاکش باشد. اغلب نقش مادرش را رنِه کارل، یکی از بازیگران برجستهٔ گومون، بازی میکرد. و اغلب کودک در موقعیتهای بزرگسالانه قرار میگرفت، مانند میلیاردر، گزینهٔ ازدواج یا «آپاچی» دنیای زیرزمین. برای بیش از دو سال بِبِه معروفترین بازیگر کودک در سراسر جهان بود.
باکسآفیس بسیار خوب، پدر ماری را نیز ثروتمند کرد، اما ولع پول او همچنین باعث سقوط پسرش شد. آبلارد یک سینمای کوچک در منیلمونتان خرید و آن را «بِبِه-سینِما» نامید، با این امید که حق پخش از گومون برای نمایش فیلمهای پسرش بهدست آورد. این نقطهٔ پایان برای فویاد بود، که از وانمودهای خودتبلیغی پدر بهعنوان مدیر پسرش و درخواستهای مداوم او برای افزایش دستمزد خسته شده بود. علاوه بر این، کلمان به سنی رسیده بود که جذابیت کودکانهاش رو به افول میگذاشت. از اواسط ۱۹۱۲ کودکی دیگر در بلویل، نزدیک استودیوها، انتخاب شده و بهعنوان بازیگر مکملِ کلمان در فیلم Bébé adopte un petit frère شروع به کار کرده بود، اما در مارس ۱۹۱۳ (فوریهٔ ۱۹۱۳ طبق فرانسیس لاکاسین) او را کاملاً جایگزین کرد و تحت نام شخصیتی بوت-دو-زان بازی میکرد (نامی که او قبلاً بهعنوان همبازی بِبِه داشت). آبلارد به دادگاه علیه گومون شکایت کرد. دادگاه حکم داد که نقض قرارداد موجه بوده، اما همچنین اعلام کرد که ماری مجاز است به بازیگری در نقش بِبِه در شرکت تابعهٔ پاته، اکِلِکتیک فیلمز، ادامه دهد، و او تا سال ۱۹۱۶ این کار را انجام داد. با این حال، این رقابت با بوت-دو-زانِ گومون قابل مقایسه نبود. همانطور که آبلارد اشاره میکند، بوت-دو-زان تیپی مردمپسندتر بود در حالی که بِبِه اساساً بورژوایی بود. با این وجود در نهایت پویِن حدود ۵۰ فیلم برای گومون ساخت، کمتر از ماری.
نمایش بیشتر
