بیوگرافی
موریس باکه نوازندهٔ ویولنسل، بازیگر، ورزشکار و هنرمند سرگرمکنندهٔ فرانسوی بود، متولد 26 مهٔ 1911 در ویلفرانش-سور-سئون و درگذشتهٔ 8 ژوئیهٔ 2005 در نویزی-لو-گران. موریس باکه دو بار ازدواج کرد: با ژاکلین فیگوس (1920–2011) از 31 اکتبر 1944 تا 20 ژوئن 1959 که از این ازدواج یک دختر به نام...
موریس باکه نوازندهٔ ویولنسل، بازیگر، ورزشکار و هنرمند سرگرمکنندهٔ فرانسوی بود، متولد 26 مهٔ 1911 در ویلفرانش-سور-سئون و درگذشتهٔ 8 ژوئیهٔ 2005 در نویزی-لو-گران. موریس باکه دو بار ازدواج کرد: با ژاکلین فیگوس (1920–2011) از 31 اکتبر 1944 تا 20 ژوئن 1959 که از این ازدواج یک دختر به نام سوفی داشت، و با ماریا یاکیمووا از 20 فوریهٔ 1964 تا زمان مرگ او. این زوج چهار فرزند داشتند: آن، گرگوری. همهٔ آنها، و همچنین سوفی که از ازدواج اول بود، بازیگر و خوانندهاند — استفان، طراح نور و دیمیتری، تهیهکنندهٔ نمایش. ...
اهل بژولیه، او درس ویولنسل را در کنسرواتوار لیون و سپس در پاریس آموخت، جایی که در همان کلاسِ هنری بتّی، پل بونو، لئو شولیاک، هنری دوتیلو، لوییگی، پیر اسپیرز و ریموند تروا قرار داشت و جایزهٔ نخست را کسب کرد. این مانع از آن نشد که در آزمون ورودی ارکستر اپرای پاریس رد شود، چیزی که او را برانگیخت تا از یک کارنامهٔ کلاسیک صرفنظر کند.
با این حال، او ویولنسل خود را کنار نگذاشت. برعکس، این ساز در تمام زندگی همراهش بود و چشمکی را که ژوزف لوزی به او در یک سکانس کوتاه اما تأثیرگذار در Monsieur Klein زد، به یاد میآوریم. در اوایل دههٔ 1930، او با پی یر و ژاک پرون، راجر بلین رفتوآمد داشت و به گروه معروف اکتبر، یک گروه آگیتپراپ که ارتباط نزدیکی با حزب کمونیست فرانسه داشت، پیوست. او در آنجا حرفهٔ بازیگریاش را بنیان نهاد و خود را وقف متون زیبا، بهویژه شعرهای آرامان و پاول الیوار کرد. در سال 1935، او اولین فیلم بلند خود را تحت کارگردانی مارک آلگره ساخت: Les Beaux Jours. فیلمشناسیای بیش از 80 عنوان در پی آمد. نگاه طنزآمیز و پرمایهٔ او نیز باعث شد نقش بیبی فریکوتن را به او دهند و سپس نقش ریبوئلینگ در دو فیلم از مارسل آبولکر.
در تئاتر، او در اپرِتاهای Andalousie و Gipsy اثر فرانسیس لوپز بازی کرد. او همچنین در کاباره اجرا میکرد، گاهی همراه با رقص تَپ همسرش ژاکلین فیگوس که از 1944 همسرش بود.
او همچنین در مسابقات اسکی کوهنوردی شرکت میکرد، و اجراهای طنزآمیزی مانند پایینرفتن با اسکی از پلههای بوت مونمارتر در 1946 داشت. به همین ترتیب، او از پلههای Maison de la Radio نیز با اسکی پایین آمد، در پی یک شرطبندی. در 1947، همراه با شوخطبعِ سن-گرانیه یک دوچرخه-اسکی را که اجازه میداد از دامنهها پایین رفت، معرفی کرد. دوست راجر فریسون-روش بود و نامش را در عنوانبندی Premier de cordée (1944) میتوان دید. در 1955، او همراه با گاستون رِبوفا و ژورژ تِرّاز همکار کارگردانی فیلم Stars and Tempests را بر عهده گرفت که جایزهٔ بزرگ جشنوارهٔ Trente را کسب کرد. در 13 ژوئیهٔ 1956، او اولین صعود وجه جنوبشرقی Aiguille du Midi در شامونی را همراه با گاستون رِبوفا انجام داد که سکانسهایی از آن را میتوان در Entre terre et ciel دید.
او همچنین دوست روبر دوهنو بود که او را بهطور گستردهای عکاسی کرده و با او اثری به نام Ballade pour violoncelle et chambre noire تولید کرد که گواهِ دوستیشان است.
او در 94 سالگی درگذشت و در قبرستان بورگارد (اِن) به خاک سپرده شده است.
نمایش بیشتر
