بیوگرافی
مارگیت کارستنزن (۲۹ فوریه ۱۹۴۰ – ۱ ژوئن ۲۰۲۳) بازیگر تئاتر و سینمای آلمانی بود که در خارج از آلمان بیشتر بهخاطر نقشهایش در آثار کارگردان فیلم راینهر ورنر فاسبیندر شناخته میشد.
کارستنزن در شهر کیل در شمال آلمان متولد و بزرگ شد. پس از فارغالتحصیلی از دبیرستان محلی در سال...
مارگیت کارستنزن (۲۹ فوریه ۱۹۴۰ – ۱ ژوئن ۲۰۲۳) بازیگر تئاتر و سینمای آلمانی بود که در خارج از آلمان بیشتر بهخاطر نقشهایش در آثار کارگردان فیلم راینهر ورنر فاسبیندر شناخته میشد.
کارستنزن در شهر کیل در شمال آلمان متولد و بزرگ شد. پس از فارغالتحصیلی از دبیرستان محلی در سال ۱۹۵۸، بازیگری را در مدرسه عالی موسیقی و تئاتر هامبورگ (Hochschule für Musik und Theater Hamburg) آموخت. این تحصیلات او را به اولین اجراهای صحنهایاش در کلیوه، هایلبرون، مونستر و براونشوایگ رساند. در سال ۱۹۶۵، کارستنزن یک قرارداد چهار ساله با تالار تئاتر آلمانی در هامبورگ آغاز کرد.
در سال ۱۹۶۹، او با کار در تئاتر آم گوتهپلاتس در برمن به شهرت محلی دست یافت، جایی که اولین بار با کارگردان راینهر ورنر فاسبیندر آشنا شد. سپس تحت کارگردانی او در یک کمدی از نویسنده ونیزی قرن هجدهم، کارلو گلدونی، با عنوان The Coffee Shop (که در سال ۱۹۷۰ برای تلویزیون ضبط شد) بازی کرد و در آلمان غربی توجه ملی را جلب کرد. بعداً نقش قاتل زنجیرهای گیسشه گوتفرید را در اجرای نخست نمایشنامه خودِ فاسبیندر Bremen Freedom (که آن نیز در سال ۱۹۷۲ تلویزیونی شد) بازی کرد، و سپس در نقش عنوانی اقتباس فاسبیندر از هنریک ایبسن، Nora Helmer (تلویزیونی در ۱۹۷۴) که از A Doll's House مشتق شده بود. خارج از تئاتر، کارستنزن نقشهای اصلی را در فیلمهای فاسبیندر از جمله The Bitter Tears of Petra von Kant (۱۹۷۲)، که شناختهشدهترین نقش او برای اوست؛ Martha (۱۹۷۴)، که ازدواجی سنتی را در بستری معاصر تحلیل میکند؛ Fear of Fear (۱۹۷۵); Mother Küsters' Trip to Heaven (۱۹۷۵); Satan's Brew (۱۹۷۶); Chinese Roulette (۱۹۷۶) و Women in New York (۱۹۷۷) ایفا کرد. او همچنین در اپیزودهایی از دو تولید تلویزیونی فاسبیندر: Eight Hours Don't Make a Day (۱۹۷۲) و Berlin Alexanderplatz (۱۹۸۰) ظاهر شد.
از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶، کارستنزن بهطور پیوسته در دارمشتات مشغول بازیگری بود. در ۱۹۷۷، او به برلین غربی نقل مکان کرد و در صحنههای نمایش دولتی (Staatliche Schauspielbühnen) اجرا کرد. در ۱۹۸۲، او برای همکاری با کارگردان هانسگونتر هایمه به اشتوتگارت رفت، جایی که در مجموعهای از نمایشها به کارگردانی او ظاهر شد.
در این دوران، کارستنزن همچنین در تولیدات فیلم بینالمللی کار کرد، مانند Possession ساخته آندژی ژولاوسکی (۱۹۸۱) و Angry Harvest ساخته آگنیشکا هولند (۱۹۸۵)؛ دومی برای جایزه اسکار بهترین فیلم خارجیزبان نامزد شده بود. تا اواخر دهه ۱۹۸۰، او روابط کاری مستمری با کارگردانان آلمانی ورنر شروتر، کریستوف اشلینگنسایف و لیاندر هاوسمان ایجاد کرده بود.
در فصل ۲۰۰۳–۲۰۰۴، کارستنزن در بورگتئاتر وین در اجرای نخست نمایش بامبیلند از الفریده یلینک به کارگردانی اشلینگنسایف حاضر شد. در فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۸ کارستنزن در مستند تلویزیونی اتریشی-آلمانی آقای کارل – شخصی برای مردم (Mr. Karl – A Person for People) به کارگردانی کورت مایر همکاری کرد.
در سال ۲۰۱۶، او هنوز در تلویزیون حضور داشت و در سریال طولانیمدت Tatort ظاهر شد.
کارستنزن جوایز زیادی در طول حرفهاش دریافت کرد. از جمله این جوایز میتوان به جایزههای سینمایی آلمان (طلایی) ۱۹۷۳ برای بازی در The Bitter Tears of Petra von Kant و جایزه فیلم بایرن ۲۰۰۲ برای بازی در Scherbentanz اشاره کرد. در سال ۱۹۷۲ او توسط انجمن منتقدان فیلم آلمان بهعنوان بهترین بازیگر سال انتخاب شد. در سال ۲۰۱۹، او بهخاطر کارنامهٔ زندگیاش جایزه گوتس-گئورگه را دریافت کرد.
شرح بالا از مقاله ویکیپدیا Margit Carstensen گرفته شده، تحت مجوز CC-BY-SA است، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
