بیوگرافی
مارسل کاموس (21 آوریل 1912 – 13 ژانویه 1982) کارگردان فیلم فرانسوی بود. او بیشتر به خاطر فیلم Orfeu Negro (ارفو نگرو) شناخته میشود که نخل طلا را در جشنواره فیلم کن 1959 و جایزه اسکار بهترین فیلم خارجیزبان را در سال 1960 به دست آورد.
کاموس در چاپِپِس، در département...
مارسل کاموس (21 آوریل 1912 – 13 ژانویه 1982) کارگردان فیلم فرانسوی بود. او بیشتر به خاطر فیلم Orfeu Negro (ارفو نگرو) شناخته میشود که نخل طلا را در جشنواره فیلم کن 1959 و جایزه اسکار بهترین فیلم خارجیزبان را در سال 1960 به دست آورد.
کاموس در چاپِپِس، در département آرْدننِ فرانسه متولد شد. او هنر خواند و قصد داشت معلم هنر شود. با این حال، جنگ جهانی دوم برنامههایش را مختل کرد. او بخشی از جنگ را در یک اردوگاه اسیران جنگی آلمانی گذراند.
پس از بازگشت از اسارت، عمویش رولان دورژله، که نویسندهای مشهور بود، او را به چند فیلمساز معرفی کرد. کاموس به فیلمسازان در فرانسه کمک کرد، از جمله ژاک فِیدِر، لوئیس بونوئل و ژاک بکر.
در یک عکس مشهور از فیلمسازان موج نوی فرانسه که در سال 1959 روی پلههای پالِه دِ فِستیوال در کن گرفته شده است، مارسل کاموس در کنار فرانسوا تروفو، فرانسوا رایشنباخ، کلود شابرول، ژاک دونیول-والکروز، ژان-لوک گدار، راجر وادیم، ژان-دانیل پوله، ژاک روزیه، ژاک باراتیه، ژان والِر، ادوار مولینارو و روبر هوزن ظاهر شده است.
در سال 1958، به پیشنهاد تهیهکننده ساشا گُردین، او به برزیل سفر کرد تا همراه با ژاک ویو، نمایشی از شاعر و دیپلمات مشهور وینیسیوس دی مورایس به نام Orfeu da Conceição را برای پرده سینما اقتباس کند که تبدیل به Orfeu Negro شد. این فیلم دگرگونسازی داستان عاشقانه اورفئوس و اوریدیس به فَولههای ریودوژانیرو در زمان کارناوال بود.
این فیلم هم تودهٔ مردم و هم بخش بزرگی از منتقدان را فریفت. فیلم موفقیتی جهانی بهدست آورد و جوایز متعددی از جمله نخل طلا در جشنواره فیلم کن 1959 و جایزه آکادمی بهترین فیلم بینالمللی در 1960 را کسب کرد.
این فیلم اروپاییها و آمریکاییها را با ریودوژانیرو، کارناوال و بوسا نوا آشنا کرد، با بازیگران سیاهپوست ناشناس و نگاهی مهربانانه به برزیل. بازیگر آمریکایی-فرانسوی مارپسا داون که نقش اوریدیس را در فیلم بازی کرد، همسر کارگردان شد.
در سال 1960، کاموس فیلمی دوم با موضوع برزیل ساخت به نام Os Bandeirantes. این فیلم ماجراجویانه داستان یک معدنچی الماس فرانسوی در برزیل را دنبال میکند که پس از آنکه بهدست دوستی خیانت شده و رها میشود تا بمیرد، در جستجوی انتقام برمیآید اما در این راه عاشق یک زن برزیلی میشود.
بیست سال پس از Orfeu Negro، کاموس بار دیگر به موضوعات برزیلی بازگشت برای آنچه آخرین فیلمش شد، Bahia (که همچنین با نامهای Otalia da Bahia و Os pastores da noite شناخته میشود)، بر پایه رمانی از نویسنده برزیلی خورخه آمادو. این فیلمها اما نتوانستند موفقیت Orfeu Negro را بازتولید کنند.
در سال 1976 او بار دیگر به کشوری که او و همسرش را مسحور کرده بود، یعنی برزیل، بازگشت تا Otalia de Bahia را کارگردانی کند که از رمان خورخه آمادو به نام Os pastores da noite (چوپانان شب) اقتباس شده بود.
در سال 1970، کاموس با یک کمدی جنگ جهانی دوم به نام Atlantic Wall، با بازی کمدین مشهور فرانسوی بورویل، آخرین موفقیت بزرگ خود را داشت. این فیلم دومین فیلم پرفروش فرانسه در سال 1970 بود و 4,770,962 بیننده جذب کرد. کاموس کارش را عمدتاً در تلویزیون به پایان رساند.
کاموس با یکی از ستارگان Orfeu Negro، مارپسا داون، ازدواج کرد اما آنها کمی بعد طلاق گرفتند. او سپس با بازیگر دیگری از Orfeu Negro، لوردس دِ اولیویرا، ازدواج کرد. کاموس و دِ اولیویرا دو فرزند دارند، از جمله نویسنده ژان-کریستف کاموس.
کاموس در پاریس درگذشت و در آنجا در گورستان پرلاشز بهخاک سپرده شد.
منبع: مقاله «Marcel Camus» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA.
نمایش بیشتر
