بیوگرافی
لاینل لئو همپتون (۲۰ آوریل ۱۹۰۸ – ۳۱ اوت ۲۰۰۲) نوازندهٔ ویبرافون، پیانیست، نوازندهٔ پرکاشن و رهبر گروه جاز آمریکایی بود. همپتون با موسیقیدانان جاز متعددی از تدی ویلسون، بنی گودمن و بادی ریچ گرفته تا چارلی پارکر، چارلز مینگوس و کوئینسی جونز همکاری کردهاست. در سال ۱۹۹۲ به تالار...
لاینل لئو همپتون (۲۰ آوریل ۱۹۰۸ – ۳۱ اوت ۲۰۰۲) نوازندهٔ ویبرافون، پیانیست، نوازندهٔ پرکاشن و رهبر گروه جاز آمریکایی بود. همپتون با موسیقیدانان جاز متعددی از تدی ویلسون، بنی گودمن و بادی ریچ گرفته تا چارلی پارکر، چارلز مینگوس و کوئینسی جونز همکاری کردهاست. در سال ۱۹۹۲ به تالار مشاهیر جاز آلاباما راه یافت و در سال ۱۹۹۶ نشان ملی هنرها را دریافت کرد.
لاینل همپتون در سال ۱۹۰۸ در لوئیزویل، کنتاکی به دنیا آمد و توسط مادرش بزرگ شد. اندکی پس از تولدش، او و مادرش به شهر خانگی مادرش در بیرمنگام، آلاباما نقل مکان کردند. او دوران کودکی اولیهاش را در کِنوشا، ویسکانسین گذراند، پیش از آنکه در سال ۱۹۱۶ همراه خانواده به شیکاگو، ایلینوی برود. در دوران نوجوانی، همپتون عضو باشگاه باد بیلیکن بود، که جایگزینی برای پیشاهنگان پسران آمریکا بهشمار میرفت؛ گروهی که بهخاطر تفکیک نژادی برای سیاهپوستان ممنوع بود.
در دههٔ ۱۹۲۰، زمانی که هنوز نوجوان بود، همپتون از جیمی برتراند درس زیلوفون گرفت و شروع به نواختن درامز کرد. همپتون در خانوادهای کاتولیک بزرگ شد و کار موسیقی خود را با نواختن فایف و طبل در آکادمی هولی روزاری نزدیک شیکاگو آغاز کرد.
لاینل همپتون حرفهاش را در نوجوانی با نواختن درامز برای گروه پسران روزنامهفروش Chicago Defender (به رهبری میجر ان. کلارک اسمیت) آغاز کرد. هنگامی که در شیکاگو زندگی میکرد، همپتون لوئیس آرمسترانگ را در وندوم دید و بهخاطر آورد که پس از نخستین سولو آرمسترانگ، کل جمعیت دیوانهوار واکنش نشان دادند.
او در سالهای ۱۹۲۷ یا ۱۹۲۸ به کالیفرنیا نقل مکان کرد و برای گروه Dixieland Blues-Blowers درام نواخت. اولین ضبطش را با گروه The Quality Serenaders به رهبری پال هاوارد انجام داد، سپس به کالور سیتی رفت و برای گروه لس هایت در باشگاه سِبَستینز کاتن کلاب درام زد. یکی از ویژگیهای شاخص او بهعنوان درامر، توانایی اجرای حرکات نمایشی با چند جفت چوب درام—مانند چرخاندن و ژونگلکردن—بدون از دست دادن ضرب بود.
در این دوره او تمرین روی ویبرافون را آغاز کرد. در سال ۱۹۳۰ لوئیس آرمسترانگ به کالیفرنیا آمد و گروه لس هایت را برای اجراها و ضبطها استخدام کرد. آرمسترانگ از نوازندگی همپتون تحت تأثیر قرار گرفت، زمانی که همپتون سولو آرمسترانگ را روی ویبرافون بازتولید کرد و از او خواست در کورسهای خوانندگی به همان شیوه پشت سر او بنوازد. از اینجا بود که حرفهٔ او بهعنوان ویبرافوننواز آغاز شد و او در محبوب کردن استفاده از این ساز نقش داشت. ویبرافون که ده سال پیش از آن اختراع شده بود، در واقع نوعی زیلوفون با تیغههای فلزی، پدال نگهدارندهٔ صدا و رزناتورهایی است که مجهز به فنهای برقی بوده و ترِمولو ایجاد میکنند.
در حین کار با گروه لس هایت، همپتون گاهبهگاه با نت شیلکرت و ارکستر او نیز اجرا میکرد. در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ او در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به تحصیل موسیقی پرداخت. در سال ۱۹۳۴ ارکستر خودش را رهبری کرد و سپس در فیلم بینگ کرازبی «سکههایی از آسمان» (۱۹۳۶) در کنار لوئیس آرمسترانگ ظاهر شد (در یکی از صحنهها هنگام نواختن درام ماسک بر چهره داشت).
همچنین در نوامبر ۱۹۳۶، ارکستر بنی گودمن برای اجرای در پالومار بالروم به لس آنجلس آمد. هنگامی که جان هموند گودمن را برای دیدن اجرای همپتون آورد، گودمن از او خواست به تریوی او بپیوندد؛ تریویی که بهزودی با پیانیست تدی ویلسون و درامر جین کروپا تبدیل به کوارتت بنی گودمن شد. تریو و کوارتت جزو نخستین گروههای جاز با ترکیب نژادی یکپارچه بودند که جلوی مخاطبان اجرا میکردند و از گروههای برجستهٔ آن روزگار بهشمار میآمدند. ...
نمایش بیشتر
