Larry Buchanan

بیوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد لَری بوچانان (متولد مارکوس لَری سیل جونیور) (۳۱ ژانویهٔ ۱۹۲۳ – ۲ دسامبر ۲۰۰۴) کارگردان، تهیه‌کننده و نویسندهٔ فیلم بود که خود را «شلاک‌مایستر» می‌نامید. بسیاری از آثارش در فهرست «بدترین فیلم‌ها» جای گرفته‌اند، اما همهٔ آن‌ها حداقل به نقطهٔ سربه‌سر رسیدند و بسیاریشان سودآور بودند. بوچانان در...

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد لَری بوچانان (متولد مارکوس لَری سیل جونیور) (۳۱ ژانویهٔ ۱۹۲۳ – ۲ دسامبر ۲۰۰۴) کارگردان، تهیه‌کننده و نویسندهٔ فیلم بود که خود را «شلاک‌مایستر» می‌نامید. بسیاری از آثارش در فهرست «بدترین فیلم‌ها» جای گرفته‌اند، اما همهٔ آن‌ها حداقل به نقطهٔ سربه‌سر رسیدند و بسیاریشان سودآور بودند. بوچانان در مکزیا، تگزاس زاده شد. او در نوزادی یتیم شد و در یتیم‌خانه‌ای در دالاس بزرگ شد. در دوران رشد در آنجا مجذوب فیلم‌هایی شد که در سالن تئاتر یتیم‌خانه نمایش داده می‌شدند. او قصد داشت کشیش شود، اما به هالیوود سفر کرد و در بخش دکور و وسایل صحنهٔ کمپانی 20th Century Fox شغلی به‌دست آورد. او در طول جنگ جهانی دوم برای واحد سیگنال ارتش ایالات متحده فیلم ساخت. اوایل دههٔ ۱۹۵۰، بوچانان به تولید، نویسندگی، تدوین و بازیگری در فیلم‌های خودش پرداخت. اولین فیلم او The Cowboy در سال ۱۹۵۱ بود. او شاید بیشتر به‌خاطر فیلم‌های اکسپلویتیشن، علمی-تخیلی و ژانرهای دیگر شناخته شود، از جمله Free, White and 21، High Yellow، The Naked Witch، The Loch Ness Horror و Mistress of the Apes. در میان آثار بوچانان، هشت فیلمی که مستقیماً برای تلویزیون نوشت، تهیه و کارگردانی کرد تحت شرکت تولیدی خودش، Azalea Films، در اواسط و اواخر دههٔ ۱۹۶۰ برای American International Pictures، هنوز هم درجهٔ بالایی از طرفداری را به‌دنبال دارند. عناوین — The Eye Creatures، Zontar، The Thing from Venus، Creature of Destruction، Mars Needs Women، In the Year 2889، Curse of the Swamp Creature، Hell Raiders و It's Alive! — عمدتاً بازسازی‌هایی از فیلم‌های AIP دههٔ پیش‌تر بودند. دستورالعمل‌های AIP این بود: «ما می‌خواهیم فیلم‌های رنگی ارزان، اسم‌های بی‌اهمیت در آن‌ها، مدتِ هشتاد دقیقه و همین الان.» در سال ۱۹۶۴، بوچانان فیلم The Trial of Lee Harvey Oswald را ساخت که تاریخچهٔ جایگزینی را ارائه می‌داد که در آن جان اف. کندی و لی هاروی اوزالد هر دو از ترور کندی جان سالم به در برده‌اند. در سال ۱۹۸۴ او فیلم Down on Us را تولید کرد که مدعی بود دولت ایالات متحده مسئول مرگ جیمی هندریکس، جیم موریسون و جانیس جاپلین بوده است. خاطرات بوچانان با عنوان It Came from Hunger: Tales of a Cinema Schlockmeister منتشر شده است. پس از مرگ او در سال ۲۰۰۴ در توسان، یک سوگنامهٔ مفصل در نیویورک تایمز کارهایش را این‌گونه خلاصه کرد: «یک ویژگی آثار متنوع آقای بوچانان را متحد می‌کرد: مسئله این نبود که فیلم‌هایش بد بودند؛ آن‌ها عمیقاً، خیره‌کننده و بی‌پوزش بد بودند. آثار او یادآور جملهٔ معروف اچ. ال. منکن است که دربارهٔ نثر رئیس‌جمهور وارن جی. هاردینگ گفته بود: «آن‌قدر بد است که نوعی عظمت در آن رخنه می‌کند.»» شرح بالا برگرفته از مقالهٔ ویکی‌پدیا «لری بوچانان» است، تحت مجوز CC-BY-SA؛ فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا موجود است.