بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جوزف کاوترن (۲۹ مارس ۱۸۶۸، شهر نیویورک، ایالت نیویورک – ۲۱ ژانویه ۱۹۴۹، بورلی هیلز، کالیفرنیا) بازیگر کمدی صحنه و سینمای آمریکایی بود. کاوترن کارش را در صنعت نمایش از کودکی آغاز کرد و در سال ۱۸۷۲ در رابینسونز موزیک هال در شهر زادگاهش نیویورک برای نخستین...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جوزف کاوترن (۲۹ مارس ۱۸۶۸، شهر نیویورک، ایالت نیویورک – ۲۱ ژانویه ۱۹۴۹، بورلی هیلز، کالیفرنیا) بازیگر کمدی صحنه و سینمای آمریکایی بود. کاوترن کارش را در صنعت نمایش از کودکی آغاز کرد و در سال ۱۸۷۲ در رابینسونز موزیک هال در شهر زادگاهش نیویورک برای نخستین بار ظاهر شد. او در نمایشهای منسترل و وودویل بهعنوان یک کمدین «داچ» ظاهر میشد و از گویشی غلیظ آلمانی استفاده میکرد. او بعداً در سالنهای موسیقی بریتانیا و شرکتهای سیار آمریکایی کار کرد.
کاوترن اولین حضورش در برادوی را در سالهای ۱۸۹۵، ۱۸۹۷ یا ۱۸۹۸ تجربه کرد و وارد کاری طولانی شد که بیش از دو دهه ادامه داشت. اولین موفقیت او بازی در نقش بوریس در اپرت «فالگیر» (۱۸۹۸) اثر ویکتور هربرت بود. از دیگر نقشهای برجستهٔ او در برادوی میتوان به نقش عنوانی در «مادر غاز» (۱۹۰۳) و مخترع دکتر پیل در موزیکال خیالپردازانهٔ «لیتل نِمو» (۱۹۰۸) اشاره کرد. در دومی، در یکی از اجراها از او خواستند برای گرفتن وقت بداههگویی کند. از آنجا که «صحنه از او میخواست حیوانات خیالیای را که شکار کرده بود توصیف کند»، او در همان لحظه واژهٔ «ویفنپوف» را ابداع کرد. دانشجویان ییل که در بین تماشاچیان بودند، این واژه را برای نام گروه آوازِ خود (glee club) برگزیدند.
وقتی ستارهبودنش در برادوی کمرنگ شد، کاوترن در ۱۹۲۷ به هالیوود نقل مکان کرد و فصل دومِ پرباری از کار را آغاز کرد و در بیش از ۵۰ فیلم ظاهر شد که آخرین آنها در ۱۹۴۲ بود. او نقش گریمیو را در نخستین اقتباس صوتیِ «رامکردن زن سرکش» (۱۹۲۹) که با بازی مری پیکفورد و داگلاس فیربنکس ساخته شد ایفا کرد؛ در «Gold Diggers of 1935» نقش شولتز را بازی کرد؛ و پدر فلورنز زیگفلد را در «The Great Ziegfeld» (۱۹۳۶) به تصویر کشید.
کاوترن در ۲۱ ژانویه ۱۹۴۹ در آرامش درگذشت. او را همسرش، بازیگر کوئینی وِسِر، بازماند.
نمایش بیشتر
