بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جیمی کانلین (14 اکتبر 1884 – 7 مه 1962) بازیگر نقشهای مکمل آمریکایی بود که در طول 32 سال حرفهاش در تقریباً 150 فیلم ظاهر شد. کانلین در سال 1884 در کمدن، نیوجرسی به دنیا آمد و حرفهٔ بازیگریاش در وایودویل آغاز شد، جایی که او و...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جیمی کانلین (14 اکتبر 1884 – 7 مه 1962) بازیگر نقشهای مکمل آمریکایی بود که در طول 32 سال حرفهاش در تقریباً 150 فیلم ظاهر شد. کانلین در سال 1884 در کمدن، نیوجرسی به دنیا آمد و حرفهٔ بازیگریاش در وایودویل آغاز شد، جایی که او و همسر اولش میرتل گلس بهعنوان تیم «Conlin & Glass» در مدارهای کیت-آلبی-ارفئوم با عنوان یک تیم آواز و رقص اجرا میکردند. آنها همچنین با هم در دو فیلم کوتاه، Sharps and Flats (1928) و Zip! Boom! Bang! (1929) برای ویتافون بازی کردند.
کانلین در سال 1930 یک فیلم کوتاه کمدی دیگر بدون گلس ساخت (A Tight Squeeze)، اما حرفهٔ سینمایی او واقعاً از سال 1933 آغاز شد، و در 27 سال بعد، با یک استثنای تنها در سال 1951، هر سال دستکم یک فیلم که کانلین در آن ظاهر بود اکران میشد — در اوج کارش، اغلب بیش از دوازده فیلم در سال. کانلین که به خاطر قد کوتاه و ظاهر عجیبش قابل تشخیص بود، انواع نقشهای کوچک و نقشهای کوتاه را بازی میکرد و بارها حتی در فهرست بازیگران روی صفحه درج نمیشد.
در دههٔ 1940، کانلین بخشی از «شرکت ثابت» غیررسمی بازیگران شخصیتپرداز پرستون استرگز بود و در نه فیلمی که استرگز نوشته و کارگردانی کرده بود ظاهر شد. نقشهای او در فیلمهای استرگز اغلب قابل توجه و با شناختهشدن خوب بودند. یکی از بهترین اجراهایش در فیلم The Sin of Harold Diddlebock (1946) به کارگردانی استرگز رخ داد، زمانی که نقش «Wormy»، دلال میدان مسابقه را بازی کرد که هارولد لوید را قانع میکند اولین نوشیدنیاش را بخورد و این رویدادها فیلم را آغاز میکند. وفاداری میان استرگز و کانلین دوطرفه بود، و وقتی آن ستارهٔ سابق هالیوود دچار سختی شد، کانلین دوست ماند، در تماس بود و تا جای ممکن کمک میکرد.
کانلین زیاد در تلویزیون ظاهر نشد، اما نقش ثابتی بهعنوان بارمن در Duffy's Tavern، سریالی که بهصورت همگانی پخش میشد، داشت. او آخرین فیلمش را در 1959 ساخت، زمانی که نقش یک بزهکار عادتی را در Anatomy of a Murder بازی کرد.
نمایش بیشتر
